AgaWisienka

Moje wydrukowały się czarno-białe, bo się drukarka zbuntowała. Ale są wyraźne, więc autko jeden już ozdobił, wiszą też już w kilku innych miejscach (m.in. sklep zoologiczny w ITM w Lublińcu, sklep zoologiczny w Forum, sklep zoologiczny w M1 w Zabrzu). Oby się udało:)

Czyli taki mogę wydrukować? Tak normalnie z dogo, czy może mogłabyś mi go przesłać na priv?

[quote name='Naklejka']Bjuta już mnie woła :P To zrobię plakacik, tylko potrzebuję tekst na niego, kontakt itp. ;)[/QUOTE] Hej:) To jak zrobimy z plakatem? Będziesz robiła, czy mam się za niego wziąć? :)

Jeśli chodzi o auto, mogę to zrobić w każdej chwili. Tylko potrzebuję fotkę i informacje, które mogę zamieścić na plakacie. Do tego sklepu też mogę zawieźć. I mogę popytać w paru innych miejscach. W zasadzie bardzo chciałabym pomóc, niestety nie dam rady finansowo, ale na inne możliwe sposoby - jak najbardziej.

Hej:) Mogłabym zrobić coś takiego, tylko nie wiem, jak byście się na to zapatrywały: gdybym miała ogłoszenie (kartkę informacyjną ze zdjęciem Hadarka w formacie a4) mogłabym je przykleić do szyby w samochodzie. Jeżdżę autem prawie całe dnie po znacznej części Śląska, co chwilę zostawiam auto (z racji pracy) na jakimś parkingu przy centrach handlowych. Zawsze to coś, a może ktoś tak by go zauważył? Nie wszyscy wchodzą przecież na strony psitula czy na dogo... Tylko nie wiem, co Wy na to? No i pytałam w jednym sklepie zoologicznym w Zabrzu, czy takie ogłoszenie można by tam zawiesić. Jak facet usłyszał, że chodzi o znalezienie domku psiakowi ze schroniska, to się zgodził...

Bahia szaleje:) A tak szczegółowo, to trochę opisujemy na NamisiowymDomku. Zapraszamy:)

Ogon zawinięty pod brzuchem, uszy po sobie, sierść na całej długości grzbietu w pionie, wszystkie zęby na wierzchu, z gardła wydobywał się taki straszny gulgot, rzucała się i atakowała (była na smyczy), a do tego cała dygotała... Próbuje atakować od tyłu, więc żeby ją odgonić wystarczy gwałtownie podnieść ręce, zaraz się zwija i ucieka, ale nie o to chodzi. Wydaje nam się, że musiała być bardzo bita bez powodów i to głównie przez mężczyznę. Do tego paniczny strach przed autami, autobusami, nawet światłem latarki... No i to młoda siksa jest:) Najchętniej by się bawiła i bawiła. Niestety, do zabawy zalicza też uciekanie z butami, ubraniami, zabawkami, jedzeniem:) Tyle z dotychczasowych obserwacji... Z lękami powinniśmy sobie poradzić jako stado, z szaleństw i niszczycielstwa wyrośnie:) Natomiast jeśli jest ktoś, albo jeśli kogoś takiego znacie, kto mógłby podsunąć nam pomysł na "walkę" z agresją, bylibyśmy bardzo wdzięczni...

Odpoczęliśmy... Trochę krótko, ale zawsze lepsze to niż nic:) No i to był chyba najlepszy grunt na dogadanie się Sonii z Bahią:) A Bahia Maciusia najchętniej by zalizała:)

Urocza, urocza... Było ziarnko prawdy w historii tych ludzi, którzy oddali ją ostatnio... U nas weszła do stada jako pełnoprawny członek, po kilku zaciętych pojedynkach z Sonią, przyjęła jej dominację, wobec nas totalna radość, ale dziś był taki atak agresji wobec jednego pana, jakiego jeszcze w życiu nie widziałam... No i paniczny strach. Boi się podniesionych głosów, gwałtownych ruchów, paska od spodni, przejeżdżających autobusów... Uwielbia za to podkradać buty i wszystko, co zostanie w zasięgu pyska;) Właśnie Mąż zadał pytanie, czy Bahia z nami zostaje... No pewnie, że zostaje:) Zrobimy wszystko, żeby jej charakterek wyprostować:)

Wróciliśmy dzisiaj z urlopu (oczywiście ze zwierzami). Jadąc w góry, wzięliśmy też z Psitula Bahię. Sonia trochę zazdrosna. Oj, działo się, działo...

A mój Mąż to mi komputer odłączy, jak tak ciągle będę siedziała i oglądała, i czytała, i myślała...

Ja myślę o Nim cały czas... Mam do siebie olbrzymi żal, że nie posłuchałam przeczucia... Do tego Sonia zrobiła się strasznie smutna... To nie powinno się wydarzyć...

Hej... Chciałabym Wam wszystkim podziękować za każde ciepłe słowo dla Namisia i dla nas, za to, że byłyście z Nim i z nami, za to, że trzymałyście kciuki i wierzyłyście, że wszystko będzie dobrze. My też wierzyliśmy... Smutno nam, bo przecież mieliśmy tworzyć z Namisiem szczęśliwą Rodzinkę jeszcze przez co najmniej kilka lat... Pozostaje mi wierzyć, że zrobiliśmy wszystko, aby tak było... Mam nadzieję, że dane będzie nam się kiedyś jeszcze z Wami spotkać czy tu, w wirtualu, czy może w realnym świecie... I najważniejsze, żebyście pamiętały, kiedy potrzebny będzie dalszy transport dla jakiegoś czworonoga, to myślcie o mnie - na terenie kraju mogę dojechać wszędzie. Możemy też zaoferować drobne usługi reklamowe (Mąż pracuje w branży) typu plakaty, ulotki... W razie czego - piszcie śmiało. Ja na pewno będę zaglądać na dogo, może Sonia poprowadzi NamisiowyDomek... Jeszcze raz dziękujemy i pozdrawiamy cieplutko... AgaWisienka z Rodzinką

Namiś odszedł za Tęczowy Most dziś o 8:30

Namiś nie wstaje:( Jedziemy do kliniki...

Wszystko wskazuje na to, że jest OK. Ogólnie po operacji wyniki były bardzo dobre, choć guz był olbrzymi i popękany, więc trzeba było wszystko wyczyścić. Ale Namiś zachowuje się tak, jakby w ogóle nie miał żadnej operacji - domaga się ciągle jedzenia i zabawy. Więc bardzo wkurza nas pogoda, bo nawet na spacerek za bardzo nie ma jak iść. Dziś i jutro musi dostać jeszcze lekarstwa i, mam nadzieję, na tym się skończy. A za tydzień wyciąganie szwów... Na razie wydaje nam się, że po wycięciu tego guza Namiś przestał się np. potykać o własne nogi na prostej drodze... Guz mógł być w takim miejscu, że coś uciskał, stąd różne takie problemy były. A na dzień dzisiejszy całość - operacja, badania i leki - zamknęły się w kwocie 563zł. Muszę powiedzieć, że pani Doktor potraktowała Namisia po kosztach... Za co bardzo jej dziękowaliśmy... A ja mam pytanie o Striełkę. Niestety, mój kontakt w Płocku nie wypalił:( Ale jak tylko to się uda, a byłby potrzebny transport, to możecie na mnie liczyć.

Na ściskanie zapraszamy, jak tylko poprawi się pogoda:)

Mieliśmy wczoraj awarię komputerka. Dziś nadrobimy pisanie. U Namisia na tę chwilę wszystko ok:)

Informuję, że Namiś dotarł do domku i, taranując wszystko po drodze, pognał w miejsce, gdzie podajemy Mu jedzonko:) Czyli dobry objaw:)

Rano dzwoniła Pani Doktor. Zrobiła Namisiowi morfologię, wyniki są dobre, bez odchyłów. A Namiś wstał, przeszedł się, bez problemu załatwił swoje potrzeby i już na nas czeka. Teraz szybciutko spacerek z Sonią i lecimy do kliniki.

Dzwoniłam wieczorem (ok. 20:00) do kliniki i rozmawiałam z panią doktor. Namiś się wybudził, ale był jeszcze bardzo słabiutki. Będę rano przejeżdżac obok kliniki, więc wstąpię tam osobiście, żeby się przekonac, że wszystko jest ok. I wierzę, że już wieczorkiem Namiś będzie spowrotem z nami w domku...

Dziewczyny, Namiś po operacji. Na razie jeszcze śpi, ale rozmawiałam już z panią doktor. Operacja przebiegła spokojnie, nie doszło do sytuacji problemowych typu zatrzymanie krążenia czy oddechu (tego chyba bałam się najbardziej). Guz był bardzo duży, a że wcześniej doszło do krwotoku (chyba tego niedzielnego), to było co czyścić. Guz wycieli i raz jeszcze pani doktor obejrzała wątrobę, nie widać na niej, żeby doszło do przerzutów. Wycinek guza zostanie przebadany histopatologicznie, bo chcielibyśmy wiedzieć, jak może wyglądać przyszłość, żeby w razie czego odpowiednio wcześnie włączyć leki. Będę ok. 20:00 dzwonić raz jeszcze do kliniki, żeby dowiedzieć się, jak przebiegło wybudzanie. Zostawimy Namisia w klinice do piątkowego popołudnia, bo tam będzie miał opiekę, a my możemy się mu poświęcić całkowicie dopiero wtedy...

Namiś przyjmie każdą złotóweczkę:) Ja natomiast mogę zaoferowac transport Striełki do Płocka. Spróbuję też znaleźc dzisiaj kontakt, który będzie można wykorzystać do wizyty przedadopcyjnej. Myślę, że dziś, najpóźniej jutro będę coś wiedziała (ale nie obiecuję). Tymczasem tak się stresuję tą operacją Namisia, że aż mi niedobrze...

Namiś przesłodki:) Nie wiem, czy coś przeczuwa, ale ja odczuwam straszny niepokój... No i do tego martwię się jeszcze, co On przeżyje, gdy będę musiała go tam zostawić samego. Bo zawożę Go rano na 8:00, dostanie jakieś kroplówki, chyba krew, a sama operacja ma być dopiero o 16:00. Jak znam siebie, to zaraz po pracy tam pojadę i będę tam siedzieć do czasu, aż się skończy, i aż mi powiedzą, że wszystko jest ok. No a Namiś zostanie w klinice co najmniej do piątkowego popołudnia...

Czy to może być taka osoba z zewnątrz, czy musi być w jakiś sposób związana z wolontariatem czy ogólnie z jakimś schroniskiem? Pytam, bo po prostu nie wiem, jak to wygląda. A mogę jutro zadzwonić do znajomego i spytać, czy by nie pomógł, albo czy ma kogoś, kto mógłby pomóc. Tylko powiedzcie, jak takie sprawdzenie ma wyglądać, jest na to jakiś schemat, czy tylko tak ogólnie, na rozum i oko?