wawer

I ja czekam na pozytywne wieści. Tych smutnych i tak nie brakuje :(. Przydałoby się trochę pozytywu...

Ja sobie zajrzę do "konkurencji" :), ale nie obiecuję zakupów.

Ten mój też w części na nich :) i też zapraszam!

To powiem dzień dobry!

Sylwia, i co? Molestowałaś dzisiaj sąsiada :eviltong:? A może wolisz jeszcze poczekać, żeby nie za szybko go szczęściem wystraszyć?

No, i tak trzymać! :)

Coś mi się zdaje, że Cioteczka edek odebrała mój post jako atak personalny i bardzo ją dotknęło to, co napisałam. Wcale tak nie miało być i nie takie były moje zamiary, bo niby po co i dlaczego miałabym to robić? Starałam się możliwie najdokładniej i najlepiej, ale bez podtekstów, wyłuszczyć moje wrażenia i wątpliwości, a wszystko z humorem i z przymrużeniem oka, o czym zresztą pisałam i wciskałam te "buźki", jak się tylko dało. Przykro mi, jeśli zostałam źle zrozumiania pomimo to i jeśli poczułaś się jednak urażona. Zareagowałaś bardzo emocjonalnie ;), naprawdę niepotrzebnie. Przepraszam, jeśli nie udało mi się dobrze wyrazić tego, co mi się wydawało. Ale, jak spokojnie i bez emocji poczytasz swoje posty od tego, w którym pada propozycja domku, to może spojrzysz na to moimi oczami - osoby, która zupełnie Cię nie znając, czyta coraz to większe obawy na temat przyszłości maluchów w przyszłym, jeszcze przecież nieznanym domku. Post pod postem, eskalacja emocji, zupełnie jak teraz, tzn. po moim poprzednim poście :lol:. No właśnie, teraz też mnie nie odbierz jak atak, bo ja do warczenia i szczekania jestem ostatnia. Sylwia miała okazję mnie spotkać i chyba może to potwierdzić ;). Tylko chciałam się upewnić, czy jako kochająca mama zastępcza, zgodzisz się jednak na adopcję do DOBREGO domu. Tylko do takiego, ja też nie popieram byle czego i za wszelką cenę. Ale padały tu sformułowania o "kanapach", braku budy itp. itd., co w kontekście Twoich obaw o losy "dziewczynek" mogło wywołać moje obawy - płonne, jak się okazuje. I dobrze, że tak się okazuje, bo w końcu o to mi chodziło - TYLKO O TO, ŻEBY WYJAŚNIĆ SYTUACJĘ. Absolutnie nie miałam zamiaru podważać czegokolwiek, a już na pewno nie Twoich starań o los Pixie i Dixie. No tak, tylko znów nie wiem, jak zareagujesz na to, co właśnie napisałam... Zareaguj pozytywnie, proszę ;). Też mi zależy na ich psim dobru, jak każdego innego psa. Przy okazji - właśnie zakupiłam 10 kg makaronu na bazarku ludwy. Jak wpadnę do Sylwii z fantami :eviltong::mad::evil_lol:, to jej dowiozę na wszystkie tymczasy razem.

[quote name='Nutusia']Teraz mamy mglistą propozycje domu, kasiek na razie nie jest w stanie podać nam żadnych szczegółów...[/QUOTE] I do tego właśnie "piję". Padła mglista, ale jednak dająca pewne nadzieje propozycja, a ciocia edek już cała w niepokojach i obawach, że tam tylko horror może je spotkać :). A co będzie, jak padnie konkretna, nie mglista propozycja? Ile przeszkód stanie na drodze? Wybaczcie, nie znamy się osobiście, więc jedna drugą nie do końca dobrze odbiera i stąd mogą się brać wrażenia i złe zrozumienie. Po to o tym piszemy, żeby się lepiej zrozumieć. Ale ja odnoszę takie właśnie wrażenie - że edek, która opiekowała się suczkami (nie dziewczynkami, ale suczkami właśnie, czyli innym, zwierzęcym w końcu gatunkiem), tak się z nimi związała emocjonalnie (co jest w pełni zrozumiałe - ja też kocham swoje ogony), że czasami wydaje się nadopiekuńcza i nie chce wypuścić ich spod swoich skrzydeł. Dalekich skrzydeł, bo suczki w końcu i tak są u Sylwii, gdzie są prawidłowo traktowane. Nie mieszkają przecież w domu, tylko mają dobry, profesjonalny kojec na dworze z zabiezpieczeniem przed wszelkimi pogodami (byłam, widziałam). Biegają luzem, ale w stadzie i pod przewodnictwem człowieka. Człowiek jest ich waderą i uczy, co to jest stado. Daje jeść, przytuli, popieści, ale też wygania w stadzie, pozwoli na kopanie w ziemi itp. itd. Nie musi trzymać ich w domu, bo to jego terytorium, ale pozwala tam wchodzić i obwąchać kąty oraz innych członków stada. Nie ma zakazu (o czym Sylwia wspomniała), drzwi latem były otwarte, ale jest oddzielne terytorium rodziny alfa. Tego terytorium należy bronić, bo należy do stada. To bardzo psie traktowanie suczek, bardzo zdrowe z punktu widzenia gatunku canis familiaris. Są szczęśliwe, to widać. Cieszą pychol na widok człowieka i mogą go sobie kochać do woli. A przecież nie mieszkają w domu na kanapie. Mieszkają w budzie, ale nie na łańcuchu, tylko w kojcu z widokiem na las. I nic złego się nie dzieje. Chciałabym być dobrze zrozumiana. Chodzi nam o dom dla psa, nie dla dziewczynki. Dom w sensie uczuciowym, a nie mieszkanie z kanapą dla suczki. Teren, gdzie nie będzie łańucha i po którym pies będzie mógł sobie pobiegać, bo taka jego natura. Buda nie jest niczym złym, jeśli jest bezpiecznym domem psa, odwieczną jamą, do której można się schronić i której trzeba bronić razem z całym terytorium. To może być też mieszkanie w bloku, bez budy, ale z bezpiecznym stadem, które da poczucie przynależności i nauczy zachowań. Cierpliwie i ze zrozumieniem, ale niekoniecznie da sobie wejść na głowę i na kanapę. W każdym razie nie musi i nie może to być kryterium zgody na adopcję. Tu wracam do początku mojego wrażenia, jakie - mam nadzieję, że bezpodstawnie odnoszę w stosunku do reakcji na jeszcze mglistą, ale już zaistniałą nadzieję na dom. Otóż, to wrażenie jest takie, że adopcję będzie się odwlekać bez końca, bo "żaden dom nie będzie tak dobry, jak był mój". Takie postawy często spotyka się u kochających mam dorosłych dzieci, które nie chcą wypuścić ich z domu. Takich postaw bardzo się obawiam. Dlatego piszę o tym otwarcie, żebyście pomogły mi rozwiać to wrażenie i pozwoliły uwierzyć, że kiedy znajdzie się dobry dom, pozwolicie suczkom (nie dziewczynkom, co najwyżej "dziewczynkom") odejść do niego i nie będziecie szukać kolejnych przeszkód i snuć domysłów przed czasem. Tylko o to mi chodzi - bez urazy i bez obrazy, a z buźką :):):):), bo jak podkreślam - nie znamy się osobiście :). Tym suczkom należy się własny i bezpieczny dom z rodziną alfa na własnym terytorium, a nie tylko i wyłącznie kanapa przed kominkiem, ludzkie buziaki i ciągłe noszenie na rękach. O to mi chodzi. Nie kłócę się i nie mącę, tylko staram się zrozumieć :):):).

Oj, Cioteczka edek nie zgodzi się chyba na żadną adopcję :evil_lol:. Czy suczki nie są jeszcze dorosłe? Może nie, ale wtedy łatwo się nauczą, w bloku czy gdziekolwiek. Mój Arnold - starszawy pies niewiadomego pochodzenia i po ciężkich przejściach, pobiciu i co tam jeszcze (pewnie koosiek więcej wie na ten temat, bo się nim Pod Psim Aniołem opiekowała, a mnie tylko ciut ciut o nim powiedzieli, żeby nie przestraszyć ;)) - nauczył się w domu mieszkać i potrzeby na dworze załatwiać. Do tej pory nie za bardzo wie, jak korzystać z posłania, więc pewnie nigdy nie miał własnego i w domu nie mieszkał, ale się nauczył. Astro (już za TM) też trafił do nas jako dorosły pies podwórzowy i w ciągu tygodnia opanował domowe zwyczaje. Tyle samo mały Pet. A Pixie i Dixie się nie nauczą? Ciocia, więcej wiary we własne dzieci! One tylko serca potrzebują i stada na stałe! Nauczą się, sama piszesz, że są mądre ;).

[quote name='sylwiaso']Ale sie Wawerku uśmiałam szkoda,że mi bużki nie działają!!!Ja bym psiaka mu oddała będzie spał z nim i kotkiem w domu.Pogadam w sprawie Aramiska tylko cos Gabryś mówił,że on powsinoga jest.Ale dobre i jeden na czarną godzinę to kojec się zwolni gdyby była interwencja to można wykorzystać miejsce![/QUOTE] No wiesz, jak już oba tyle czasu u niego siedzą, to co mu zależy? Małe to, jeść wiele nie je, a na wsi, przy gospodarstwie, to każdy psiak się uchowa. W końcu to dobry człowiek, Ty jesteś obok, to dopilnujesz i w razie czego własną piersią zawalczysz i osłonisz. A one takie mało adopcyjne są... :( Co, jedną sierotę będzie w kojcu trzymał, a drugą w łóżku, z kotem do tego? To nie fair. One oba mu już serca oddały, nie znają się na adopcjach. Weź go tam, pomolestuj trochę. Koosiek pewnie się zgodzi, do tej pory było dobrze, musi być tylko lepiej. Zawsze, co dwa futerka małe, to nie jedno duże, nie :)?

[quote name='sylwiaso']cioteczka Wielka informacja!!!Mój sąsiad Gabryś u którego są muszkieterzy chce zaadoptować Portoska cioteczki co Wy na to?![/QUOTE] :crazyeye::crazyeye::crazyeye: Mam nadzieję, że to nie w rozpaczy chłopina działa :):):)? Sama oceń, znasz sąsiada najlepiej. W końcu tyle czasu krzywdy mu nie zrobił. A może tak hurtem, od razu oba w jednym paku ;)? Byłoby im i jemu b/z :eviltong::evil_lol:

Na razie z mojego bazarku targuje się średnio statystycznie po kilkadziesią zł na ogon. Zapraszam, jeszcze jest trochę czasu, a płacić można i w listopadzie!

Na razie z mojego bazarku targuje się średnio statystycznie po kilkadziesią zł na ogon. Zapraszam, jeszcze jest trochę czasu, a płacić można i w listopadzie!

Na razie z mojego bazarku targuje się średnio statystycznie po kilkadziesią zł na ogon. Zapraszam, jeszcze jest trochę czasu, a płacić można i w listopadzie!

Na razie z mojego bazarku targuje się średnio statystycznie po kilkadziesią zł na ogon. Zapraszam, jeszcze jest trochę czasu, a płacić można i w listopadzie!

I tak się - dobrze - kończy ta historia... Szariczek będzie jeszcze dłuuuugo brzęchał (czyli szczekał) w nowym, cudownym domku i tego mu wszyscy życzymy z całego serca! A pomyśleć, że jeszcze tak niedawno, jakieś prymitywne brzechadło świadomie skazało go na śmierć głodową przy domu pełnym jedzenia...

[quote name='Nutusia']Jednym słowem - szukajmy domu najlepszego dla Pixie i Dixie, a nie dla... siebie! ;)[/QUOTE] O, to, to, to!

[quote name='edek']Nie to nie jest tak jak piszesz, chciałabym im po prostu wybrać dom najlepszy dla dziewczynek. Wiem, ze dziewczyny potrzebują swojego człowieka, który miał by dla nich czas i chciałabym, żeby miały wstęp do domu wtedy kiedy będą chciały. One są bardzo towarzyskie i potrzebują swojego człowieka nie na kilka minut jak ktoś wyjdzie z domu… No i też mnie martwi to co będzie za 10 lat jak już będą kiepskimi stróżami. Dla mnie wymarzonym domkiem jest taki, który szuka psa jako towarzysza do swojego życia. Wiem, ze są psy, którym warunki takie by pasowały idealnie. Byłam na wątku Elzy, która wybiera budę zamiast domku, bo w niej czuje się lepiej, ale ma wybór.[/QUOTE] Ja też mam znajomą, która już ładnych parę lat temu wzięła ze schroniska parę przyjaciół/braci z klatki - dwa przeogromne i puchate samce. Piękne i bardzo okudlone, więc im ciepło. Mieszkają w budzie i ganiają po dużej posesji w Izabelinie. Do domu w ogóle nie chcą wchodzić, najwyżej na progu się zatrzymują, bo za gorąco im w ludzkiej budzie. Ale kontakt z człowiekiem mają, są czesane, targane i biegane, bo posesja duża. Są naprawdę przeszczęśliwe, chociaż to stróże. Wiedzą, kiedy trzeba udawać groźnego, a do kogo cieszyć pychol. I o takie relacje mi właśnie chodziło. Niech pies psem będzie, a człowiek nie go kocha i da mu poczucie własnego stada. Także na stare lata, kiedy przyjdzie młodszy egzemplarz i razem będą sobie pilnować terenu.

[quote name='ania shirley']Ja ich nigdy nie widziałam, a najchętniej oddałabym je na pluszową kanapę. Wcale się edek nie dziwię! Trzeba sprawdzić domek.[/QUOTE] Co do sprawdzenia, też się zgadzam. Co do kanapy - absolutnie i nie :):):) Legowisko kanapopodobne - tak, ale nie ludzka kanapa. Porządek, ale musi być! Chyba gen. Wieniawa taka mawiał, a ja dodam - naturalny porządek i hierarchia. W żadnym uczuciu, jeśli tylko jest szczere i prawdziwe, to nie przeszkadza.

[quote name='Nutusia']. Nie zakładajmy od razu najgorszego, proszę, bo na domek ze złotymi klamkami możemy jeszcze dłuuuuugo poczekać, a potem się może okazać, że te złote klamki wcale psicom do szczęścia nie są aż tak bardzo potrzebne ;)[/QUOTE] No właśnie - pies się nie zna na złocie, tylko złotego serca potrzebuje, nawet w skromnych warunkach. A natura nie stworzyła go do siedzenia w domu z ludźmi cały dzień tylko do ganiania po swoim terenie i pilnowania stada. Moje siedzą w domu, ale - kiedy tylko chcą - wychodzą sobie na podwórko. Wcale nie jest duże, ale naszczekać i pobuszować w krzakach sobie mogą do woli. Poza tym mają smycz i spacery. Psi świat mieści się na końcu nosa i tam ciekawie, gdzie więcej nowych zapachów. Jak będą miały pełną miskę, dobrego człowieka i schronienie przed zimnem i deszczem, to na każdym, nawet największym podwórku, będą tylko szczęśliwe. Bardziej niż w domu. Nie zapominajmy o ich naturze dzikiego łowcy, nie personifikujmy zwierząt i nie trzęśmy się nad nimi jak nad niemowlętami. To nie są ludzie jednak, to my schodzimy do ich poziomu :):):) Kochajmy je jak ludzi, ale szanujmy ich naturalne obyczaje zwierzęce. Wybaczcie, jeśi kogoś dotknęłam, ale odnoszę wrażenie, że kochana Cioteczka edek tak się związała ze swoimi pupilkami, że podświadomie nawet nie chce ich wypuścić spod swojego matczynego oka :). Mam rację, Cioteczko :):):)?

[quote name='Olena84']O matko to byloby cudownie!!!!!!!!!! Dogo jest z Krawkoa, iwoniam, irenaka. Pytalas Budrysek jzu kogos? Naprawde dlug to tylko 315zl juz?[/QUOTE] Ja próbowałam się przedrzeć przez post rozliczeniowy, ale tam są dwa lata jakby pomieszane. Nie wiem, który to obecny, a który 2010 i kwota jakaś nie do rozpoznania :)

Mało mam w tej sprawie do gadania, ale wydaje mi się, że można by przynajmniej spróbować. Czas chyba pozwolić im odejść i żyć własnym życiem, w końcu to psy, nie małe dzieci :). No, i domek musiałby się wypowiedzieć, czy o takich stróżów im chodzi. Na swoim terenie, gdzie nie ma innych psów, to nawet małe psiaki stają się brytanami i ujadają aż uszy puchną :). Wreszcie mają coś swojego i mają czego pilnować - czyż nie o to na tym forum chodzi?

No, morduchnę już cieszy, czyli, że tak nie boli :):):) A kraty runą... kiedyś tam, przecież.

[quote name='ataK']A Negry nikt nie jest ciekaw??? Negra to co - pies??? ;)[/QUOTE] Pewnie, że... suka :). Ale dawaj wszystkie - w końcu to ich wspólny wątek!

I ja życzę Szariczkowy słodkiego mizianka w nowym domku. Tak się cieszę...