Mysza2

Biedny Misiul, tak nią orzą:) Te uszy to ma wystawione, żeby słyszeć czy pracujecie, czy się lenicie:):):) Robocza sobota 1 Robocza sobota 2

Dobrze, że Franuś nie wiedział o Twoich zamiarach:):)

No nareszcie dalsze wieści, bo bardzo mi brakowało zaglądania na ten watek:):) I to prawda, że to jest właśnie normalny dom:):) Pozdrowienia dla Pana Jerzego i całej fajnej rodzinki:):)

Raniasku, przestaw ją na zupę kapuścianą:):)

Jakoś mnie przeraża ta amputacja:( Krabiś to mocno starszy pan już jest. Mądrych lekarzy trzeba by popytać. Krabiś już długo tak funkcjonuje, niestety nie powie nam czy go boli.

Lady Zołza 1 Lady Zołza 2 No jak to "jak się odezwać". Wasza Wysokość oczywiście:) :) Raniasku, odchudzać to miałaś Misiulkę:):)

Niestety "dzięki" takim różnym ktosiom wiele wspaniałych ludzi już zniknęło z dogomanii i dalej znika. Brawo "ktosie" :(:(

Sarunia jest w Żarkach koło Myszkowa

Wiem Natalko, tak sobie tylko piszemy cały czas żywiąc ogromne nadzieje:):)

Chyba na razie nic, bo gdyby jakieś dobre wieści dla nas miała, to na pewno by napisała:(:(

Może i tak być:):) Cyklop

Ja wiem co byś usłyszała:):) "Raniasku , nie złość się na mnie jak mi się zdarzy wpadka, ja nie robię Ci na złość, tylko bardzo nie lubię zimna i deszczu, Ale Ty mi wszystko wybaczasz i pokochałaś mnie taką jaką jestem, dlatego ja też Cię kocham nad życie Twoja Bambaryłka"

Ona wysyłała do Ciebie sygnały uspakajające :):) Nawet oblizywanie było:):)

Dzisiejszy Misiul:)

To na prawdę nie jest pies:):) Z lekturą

Dzięki Eliku za poprawę humoru:) :)

Ja Ci dam "nie wiem czy wrócę" , lanie Ci się należy za takie słowa

Cudne Mimronki:):)

Ale cudne obrazki:)

Witaj Izunia:):) Telefon milczy niestety.

Tak, tak, to na pewno woda:):) A miało być odchudzanie:)

Bambaryłce nic nie mówcie bo się zbuntuje i przestanie pracować :):) Niedzielny Misiul

Zaglądam do chłopaków. Nie mają szczęścia tak jak nasza Sarunia. Ogłaszana na prawo i lewo i zero zainteresowania

Lepiej bym tego nie ujęła:):)

Kocham takie nudy na wątkach:):) Jak tu się nie uśmiechnąć czytając relacje Pana Jerzego:):)