Handzia55

Trzymam kciuki za Buraska

No to czekamy na wieści.

Gdybym bliżej mieszkała to bym Ci pomogła niańczyć czworonożne dzieci;)

Serce się kraje:placz::placz::placz:

Vectra, z ust mi to wyjęłaś.:lol:

Bejasty ma rację!:lol: Gdyby nie Filuś, pewnie bym siedziala w fotelu przed telewizorem i rozmyślała, gdzie mnie łupie, gdzie mnie strzyka i co mnie jutro będzie boleć.:diabloti: Taki tryb życia prowadzi większość moich rówieśników.:evil_lol:

Opowiem Wam swoją historię. Po śmierci mojego ukochanego boksia Lorda, przez 14 miesięcy usiłowalam odzwyczaić się od posiadania psa.:shake: Brałam pod uwagę swój wiek, zdrowie (szwankujące), sytuację rodzinną i wszystkie inne sprawy. Rozsądek, doświadczenie, przezorność mówiły "nie bierz psa", przyzwyczajenie , serce i tęsknota wołały "weż psa". No i wzięłam Filusia, małego kudłatego kundelka, w wieku ok. 1,5 roku w momencie adopcji. Dlaczego akurat jego? Coś mnie urzekło, jak spojrzałam na jego fotkę. Moja decyzja została nagrodzona przez jakąś wyższą instancję.;) Tak cudownego, niekłopotliwego psa jeszcze nigdy nie miałam!:multi: W kwietniu minie 4 lata jak żyjemy sobie razem, jak u Pana Boga za piecem. Wszyscy moi znajomi zachwycają się Filkiem, że taki ładny (chociaż kundelek), że taki grzeczny i dobrze ułożony pies.:loveu: A najśmieszniejsze jest to, że w Filku zakochał się mój ojciec, który psów nigdy nie lubił, zawsze kłócił się z moją Mamą [*] i ze mną o psy w domu. :evil_lol: Bawi sie z nim:crazyeye: podsuwa mu smakołyki, rozmawia z nim. Ludzie, którzy znają Ojca, własnym oczom nie wierzą... Jestem szczęśliwa mając koło siebie tego słodkiego przytulaka.:loveu: Chodzimy na spacery, bawimy się, czasami wręcz szalejemy.:diabloti: Myślę, że i Filuś też jest szczęśliwy ze mną.;)

Ciekawe, co następnym razem mi wtrynisz - konia?:evil_lol:[/QUOTE] Osła:diabloti:

Moje potwory (kot i pies) też się tak zachowywały jak mialam kicię w domu:cool3: Psa to jeszcze potrafię zrozumieć ale kot? :crazyeye: Filek chciał tylko wygonić ale Zuz pałał żądzą mordu.

Jeżeli kociaki są w klatce, to mimo wszystko, oswajaj je z widokiem psa. Na początek bierz jednego, spokojniejszego psiura. I kociakom i psom to się przyda...;)

Czy to przysłowiowe polskie piekło musi być wszędzie?

Zaglądam do kociastych;)

Melduję się u kociaczków:lol:

Tak myslałam.

Alficzkowa jesteś wielka:modla::modla::modla: A jak Twoje piesy reagują na koty w domu?:crazyeye: Ja niedawno miałam kicię na tymczasie i był sajgon:angryy: Filek chciał toto wygonic:mad: a mój koci bandyta chciał zabić konkurencję:mdleje: Dobrze, że mogłam izolować towarzystwo.

Nikt nie zajrzał do chłopaka?:shake:

Tak, przy pomocy sąsiadki (a właściwie jej męża) kicia trafiła do fajnego domku.:loveu:

Zaglądam do kociastych ale nie mam jak pomóc:-( Miałam kilka dni na tymczasie kicię wywaloną na parkingu:-( Taki koci podrostek, już nie kocię a jescze nie dorosła kocica. Mój kot chciał ją zabić:angryy: a pies wygonić:mad: Dobrze, że mogłam izolować towarzystwo.

A co się stało? :shake:

Żal serce ściska, nie mam jak pomóc ale będę wiernie kibicować psiulowi.

Jaki cudny wątek:lol: Fona jak Ty świetnie piszesz. Uwielbiam czytać takie opowieści.:multi:

[quote name='eliza_sk']Handziu, nie wyczułaś jadu w mojej wypowiedzi ;) ?[/QUOTE] Nooo cosik tam tego jadu było;) ale ja to lubię:eviltong:

Mój ma tylko 3 pary szelek, buuuu:placz:

Zaglądam do ślicznotki

Dziękuję za zaproszenie ale mogę tylko kibicowac i podrzucac wątek:-(