Scheila

I jak się sprawy mają?Czy udało się wam skontaktować?

Mam nadzieję,że od czasu do czasu napiszesz jak sprawują się zwierzaki:lol:

Odezwij się!

Co jakiś czas są kłopoty z rejestracją na forum ale dziewczyny śledzą ten watek.Na pewno nie zostawią Cię bez pomocy

Marylcia z chow clubu znalazła kogoś kto zaopiekuje się Gejszą.Ty nie mozesz zalogować się do chow clubu a Marylcia nie może na dogo...MOze więc ja spróbuję Was jakoś skontaktować

Chowy bardzo tęsknią.Te,które miały dobry dom szczególnie.Jednak nie ma rzeczy niemożliwych.Ja wychowuję dwa adopcyjne chowki.Kiedy je brałam miały 6 i 5 lat-czyli sporo.Wieczorem będę w domu to możemy pogadać na gg

Ja myślę,że mogą być dwie przyczyny.Trochę więcej ruchu i zrobiły się zakwasy.Scheila tak miała bardzo długo.Po rocznym pobycie w klatce nawet krótki spacer powodował bolesne skurcze.Inna rzecz to częste zmiany pogody i wychodzi złe traktowanie-reumatyzm albo zwyrodnienie stawów.Gosia Rendi dostała od swojego weta świetny preparat regenerujący chrząstkę.Jak lekarz wróci z urlopu to mi go kupi.Poproszę ją żeby kupiła więcej to Ci przyślę.Rendi biega po tym preparacie jak"nowa"a miała bardzo poważne problemy z chodzeniem.

Hehe-dostojne:lol:Jak się chow rozpędzi,to nie ma szans go dogonić.

Moje chowki kochają swoją kicię ale koty na ulicy to już zupełnie"inna inszosć":lol:

Naprawdę psia miłość jest wyjątkowa!Normalnie nie zdajemy sobie z tego sprawy.Moja Scheila była miła i grzeczna ale taka naprawdę moja to gdzieś po roku.Tyle czasu potrzebowała,żeby obdarzyć mnie miłością.Misza mnie pokochał od razu i bezwarunkowo chociaż miał już 5 lat.

On jeszcze bardzo długo będzie tęsknił!Wiele lat temu ktoś wyrzucił wilczastą sukę z samochodu i żeby nie mogła tego auta dogonić to ją porządnie potrącili,miała zmiażdżoną miednicę.Wiernie czekała w tym miejscu,gdzie ją zostawili.Wyglądała jak szkielet.Kiedy ją zabrałam do domu to jeszcze przez rok uciekała i czekała w tym miejscu....

Psy muszą być pod kontrolą.Masz rację,ze one ustanawiają swoją hierarchię ale chowy nie odpuszczają.Byłam świadkiem takiego ustawiania i więcej nie chcę.Mój pierwszy chow wychowywał się ze swoim bratem i przyszedł moment kiedy skończyła się przyjażń i wzięły się za łby.Fiodor był słabszy ale się nie poddał.Gryzły się w najczulsze miejsca-oczy i pyski.Bez naszej interwencji zagryzłyby się na śmierć.One są spokojne ale zawzięte.Ja swoim zawsze daję wszystko jednocześnie i ZAWSZE jestem przy miskach.Zdarza się,ze przepychają się na balkonie i wtedy biorą się za łby ale trwa to chwilkę-taka pyskówka.Scheila w tym stadzie dominuje ale Misza czasem tez próbuje "porządzić".Mam je dwa lata ale cały czas je obserwuję bo nie wiem jakie przejścia miały za sobą.Misza na pewno był katowany(znaleziono go przybitego prętem do drzewa)Oba są kochane i łagodne ale kto wie czy jakies złe wspomnienie nie wywoła agresji.Lepiej dmuchać na zimne!

Masz rację.lepiej poczekać niż upchnąć go byle gdzie.Ktoś,kto zdecyduje się na chowa musi być świadomy,że nie wystarczy mu buda i kawałek kaszanki...

Niedługo kończą się wakacje,może szanse na dom będą większe

Jak Rokuś wydostał się ze schroniska to zainteresowanie nim jakby nieco zmalało.Czy naprawdę nikt nie marzy o pięknym lewku?

Myślę,że powinny być dotkliwe kary za porzucanie zwierząt i nieodpowiedzialność.Od kilku miesięcy mieszkam w Łebie i nie widziałam żadnego bezpańskiego psiaka!Wszystkie chodzą na smyczy,czasem przemknie jakiś"luzak".Wniosek taki,że jak się chce,to można coś z tym zrobić.

Szukamy domu dla rudego chowa!

Do góry!kto zechce wziąć skarb w lwiej skórze?

Chow tylko z pozoru jest leniwym misiem.Nawet te najbardziej powolne i spokojne w sytuacji zagrożenia potrafią skutecznie obronić swoje stado.Moje misie są łagodne i przyjażnie nastawione do ludzi.Kiedyś długo w nocy siedzieliśmy z rodzinką(święta)i przyszedł mój szwagier.Wszedł po cichu,bez pukania a moje chowy zerwały się,napuszyły grzywy,stanęły na szeroko rozstawionych łapach w drzwiach i wydały z siebie taki dżwięk,ze włos się zjeżył!Szwagier wymiękł i bał się wejść do pokoju.Scheila normalnie nie szczeka a Misza cieniutkim głosikiem szczeka jak chce zaczepić jakiegoś psiaka na spacerze.Chow jak sfinks jest pełen tajemnic!Kocham tą rasę najbardziej na świecie i gdyby mój Misza potrafił zaakceptować nowego domownika to kolejny adoptuś trafił by pod mój dach.Niestety wiem już,że Misza nie będzie tolerował nowego psa.Kiedy przez 2 miesiące opiekowałm się chowką koleżanki,musieliśmy ją izolować bo Misza rozchorował się z nerwów.

Fajnie,że Roko taki żywotny:lol:Posiadacze chowów dzielą swoje miśki na powolne leniuszki i biegające(ja mam oba typy)Roko należy chyba do tych energicznych i ruch sprawia mu radość.

Prosta sprawa.Chowek ma 9 lat i znudził się włascicielom,więc oddali go do schroniska.Był bardzo zaniedbany a ze względu na to,ze mial malą szansę na adopcję i inne psy go nie akceptowały-kwalifikował się do uśpienia.Dziewczyny zadziałały i Rudas jest w Częstochowie w domu tymczasowym(to w tym wypadku złe określenie,bo w fachowych rękach nabiera sił i urody:lol:)Szukamy dla niego dobrego domu.

Dla mnie to conajmniej dziwne.ktoś sobie"kupił"misia i nawet nie zadzwonił?Jak ja znalazłam moje miśki,to telefon się grzał do czerwoności.W poznańskim schronisku to mnie już po głosie rozpoznawali:lol:A kiedy tylko dostałam wiadomość,że Misza odsypia ostatnią narkozę i można go odebrać to natychmiast po niego jechałam ponad 300km.Może się mylę,ale wydaje mi się,ze nic z tego nie będzie!

Do góry rudasku!Przy okazji chcę po raz setny przypomnieć,ze chow to specyficzna rasa.Nie liczcie na to,że chow przyniesie Wam w zębach kapcie:lol:albo będzie przytulanką.To kot w psiej skórze,dumny i niezależny.Miłość chowa jest za to bezgraniczna chociaż nie jest wylewny.Chow po przejściach potrzebuje dużo cierpliwości,miłości i doświadczenia.

Do góry misiu!Może ktoś marzy o kudłatym,upartym rudzielcu?

Moim zdaniem Roki wygląda całkiem nieżle.Niedługo będzie z niego piękny psiak:lol:.