Scheila

Ciekawa jestem jak misiek będzie wyglądał,jak spłyną z niego tony kurzu:lol:Szkoda,że mieszkam na drugim końcu Polski,bo chętnie pomogłabym w kąpieli

Co z tymi ogłoszeniami?Czy ktoś dzwoni albo pisze?Ja mogę podzwonić ale nie chciałabym się powtarzać,jeżeli już ktoś to zrobił

Ale ważne,żeby to był dobry dom

Dziewczyna broni swojego terytorium a Rudas jest ciekawy,mam nadzieję,że szybko dojdą do ładu.Musisz mieć oczy dookoła głowy.A poza tym chłopaki lubią dominować(z wyjątkiem mojego Miszy)

Gosia zrobi z niego "salonowca".Osoba,która zechce go wziąć będzie miała ułatwione zadanie.Jedynie rany psychiczne nie zagoją się tak szybko.Moim zdaniem to idealny pies dla kogoś kto stracił swojego przyjaciela.Świadomość,że można dać dobry,ciepły dom takiemu biedakowi bardzo pomaga ukoić żal.Wiem to z własnego doświadczenia.

A wystarczy tych pieniędzy?Wiem,ze konto nieco ostatnio"zeszczuplało"Proszę o info

Czekamy na relację.

Mam nadzieję,ze wątek nie zniknie.Pamiętajmy,że Rudas jedzie na tymczas i stały domek nadal pilnie poszukiwany!!!

A wielkie serducho masz Ty ,a nie ja.Wszystkie ewentualne kłopoty spadną na Ciebie.Mam pytanie.Dlaczego w schronisku zaszczepia go tylko na wściekliznę?Moje adoptusie na "wyjście"miały komplet szczepień.W zeszłym roku brałam sunię ze schroniska w Koszalinie dla mojej mamy i też była zaszczepiona na wszystkie "zarazy".

Chociaż raz tak szybko się udało uratować biedaka:lol:Obejrzałam fotki.Rudi ma wesoły błysk w oku,nie wygląda na staruszka.A jego wygląd to tzw.czeski typ,moja Scheila jest rodowodowa i bardzo niego podobna.Młodsze miśki już maja nieco inny wygląd.Moda się zmienia...Teraz na spokojnie szukamy stałego domu

To obiecany worek nutry w poniedziałek wysyłam do Częstochowy:lol:Tylko powiesz mi Gosiu jaka dokładnie ma być.

Do góry Rudasku!

Niestety nie mogę przygarnąć kolejnego chowka ale zawsze chętnie pomogę

Jeśli ktoś zdecyduje się przygarnąć Rudiego to ja mu zafunduję duży worek dobrej karmy na początek:lol:i służe radą dotyczącą pielęgnacji-mam kilkunastoletnie doświadczenie

Moje dwa chowy"adoptusie" miały po 6 lat,jak je brałam ze schronu i po 2 tygodniach były prawie moje.Po kilku miesiącach pokochały mnie całym sercem a oba były po okropnych przejściach.Rudiego nikt nie katował ale na pewno będzie długo tęsknił za swoją Panią.Trzymam kciuki,żeby jak szybko znalazł dom!

Nie mogę pojąć,jak można oddać do schronu zwierzaka,z którym przeżyło się tyle lat!