hanka456

Schronisko przepełnione pęka w szwach. Ariel jest psem, który wycierpiał bardzo wiele. Prosimy każdego o pomoc. O pomoc finansową, to oczywiste, ale również o pomoc w poszukiwaniach domu, choć tymczasowego. Ariel ma tylko jedno życie. Mam nadziejeę że nie skończy się tak jak w piosence: "jakie życie, tak śmierć, nie powiem nic".

Astra prosi o dom.

Tam Rabbi byłby wolny, bez kojca na wolności.

Mam prośbę. Zastanówcie się prosze, czy ten dla rabbiego jest rzeczywiście dobr, bo koleżanki z Fundacji niemieckiej chcą po niego przyjechać do Łodzi. Powiedziałam im , że dom dla niego jest, ale może tam byłby lepszy. Czekają na niego. Podjęli ogromny wysiłek aby mu pomóc. Muszę dac odpowiedź już dziś bądź jutro rano. Czekają. Są gotowi go zabrac.

I jeszcze jedno, Misio bardzo dużo siusia, praktycznie co dwie godziny.

Misiowi potrzebna jest pomoc finansowa jeśli będzie się kwalifikował do operacji. Bardzo przykro na niego patrzec. Mam nadzieję, że mu się uda.

Misio, jest bardzo specyficzny. Prawie nie ma z nim kontaktu. Bardzo dużo je, ale nie tyje. Może mam tylko takie wrażenie. Śpi, budzi się, pochodzi po mieszkaniu i jeszcze raz śpi. Jego oczy nie widzą, słabo słyszy, ale jest kochany. Wdrapuje się tymi swoimi słabymi łapkami na kolana i próbuje się zwinąć w kłebuszek. na dworze jest mu bardzo zimno. Podkurcza łapki i nie bardzo chce chodzić. Dlatego nie robimy długich spacerów.

Doczeka się marzec juz niedługo.

Zmienię tytuł. Misiek napewno był psem kanapowym. Tylko kanapa wchodzi w grę i kolana. Mimo tego, że nie widzi stara się wdrapywać na moje kolana, zwija w kłebek i przesiaduje bez ruchu.

Misio jest u mnie w domu. Trudno o nim pisać, bo to bida jest ogromna. Pierwsze badania były zrobione, ale to ni ekoniec. trzeb arozwiązać tajemnicę jego nienaturalnej chudości. Misio wygląda jak szkielet, chociaż je za dwóch albo trzech. Zjada wszystko co się nadaje do jedzenia. Przerabia to w tempie błyskawicznym. Siusia jak nie wiem co i kupy kilka razy dziennie. Poza tym piękne brązowe oczy Misia nie są już brązowe, a zakryte mgła. Misio przestał widzieć. Misio również nie słyszy albo słyszy bardzo słabo. Misio porusza się w swoim tylko dla siebie wiadomym swiecie. Chodzi w kółko po mieszkaniu jakby uczył się rozkładu i chciał zappamiętać gdzie co jest. Nie wydaje z siebie żadnego dźwięku. Nie szczeka, nie mruczy nic, Cisza, po prostu cisza. Szereg badań przed nami. Będziemy usiłowali docieć przyczyny tego niedomagania. Wiele wydatków. Dlatego tak jak Olga napisała prosimy o wsparcie finansowe. Bardzo się ono nam i Misiowi przyda.

Bardzo sie cieszę.

Mruczka jest przewspaniała. To jeden z najbardziej inteligentych psów jakie poznałam. Reaguje nie tylko na komendy ale również poznaje po imionach ludzi, którzy wokół niej krążą. jest bardzo czysta, Nigdy ale to nigdy nie nasiusiała w gabinecie Pani Dyrektor ani nie zrobila kaki. ten kto j.a zaadoptuje będzie mial przezabana i przekochana sunię.

Dla tych koleżanek, co szukały Bazara w schronisku. Bazar jest w II pawilonie, boks 18.

Miki jest leczona już od wielu tygodni. Na zeskrobinie wyszedł nużeniec. Tak długo trwa leczenie ponieważ Miki jest bardzo uczuciowa i dla niej stres jest zabójczy. Osłabił układ immunologiczny i nauralne pasozyty, zktórymi zwykle psy dają sobie radę okazały się silniejsze i chcą zabić Miki. O pomoc dla niej bardzo prosimy.

Dla tych co szukały Bazara. Znalazłam Bazara w pawilonie nr II, boks 18.

Starszy kaniś, ostatni jak na razie z łozkiego schroniska, został adoptowany. deziękuję danusiu za starania. chłopak już bezpieczny.

Owczarek szuka domu.

ZAświeciło światełko w tunelu ciemności. Fundacja Niemiecka napisała, że ma dla Rabbiego dom tymczasowy i że mamy go wyciągać. Teraz wszystko zalezy od nas. Napiszę jak dowiem się szczegółów. Jednak czas na niego. Już pora opuścić schronisko. Trzymajcie kciuki.

Chico prosi o dom tymczasowy.

Smucia jest trochę problematyczna, nieufna, pokazuje ząbki gdy wyciąga się do niej rękę, ale to może ze stresu.

Asiu,dzięki za starania dla Zeldy.

Może jemu juz jest dobrze?

Misio bardzo potrzebuje domu. czy nikt nie chce takiego dobrego psiaka?

dzikusek jest prawdziwym dzikuskiem, pozwala do siebie dojsć tylko na trzy kroki. Ale być może w domu by to się zmieniło. czasem tak się dzieje.

Nadzieja Dobermanna przyszła z pomoca psom z łódzkiego schroniska. Jutro Garry nr 666, Maja nr 264, Kamyk 735, Gerda 167 opuszczają schronisko. Porzucone przez swoich włascicieli znalazły się w niezrozumiałym dla siebie miejscu, Ale ktoś czuwał i teraz mogą już czuć się bezpieczne.