limonka80

Dziękuję za takie wieści, bardzo mi się podobają :-)) A zwłaszcza podoba mi się określenie ,,nasz aniołek" :-))

Fajna mina, i nie mogę się napatrzeć na te jego uszy :-))

To tak jak nasz Dżekuś - siły już za wiele nie ma i gubi orientację, ale też we wszystkim chce uczestniczyć - wola życia :-))

A jak się Tuptuś miewa ?

Trochę tęsknię za Pongulcem :-))

Iza, przepłaciłaś :-)) ale cieszę się że nasza Liwcia skorzystała :-))

Dzielna Agusia, oby to był już koniec jej zdrowotnych problemów. Teraz niech szwy się szybko zagoją i niech babunia jeszcze długo cieszy się życiem :-))

Sunia cudna, ale na razie nie mogę więcej niż 30 zł/mc.

Gratulacje - dla Was i dla Ninusia :-))

Nie wiem czy akurat to bierze Sarcia, ale mój Dżeki bierze neoplasmoxan, u niego działa.

Ależ los jest niesprawiedliwy, ledwo Shila wyrwała się z okropnego miejsca, ledwo się trochę nacieszyła wolnością, a już los z niej zadrwił i przyszła choroba ..... Mam tylko nadzieję, że choroba szybko się nie rozwinie i Shilunia dostanie jeszcze dużo dobrego czasu .....

Takie wieści lubię - stado zgrane i szczęśliwe :-))

Widać że Borynio to wielki pieszczoch .... jak się wtula w ludzką rękę ....

A jak się miewa Sońka ? Grzeczna czy łobuzuje ? :-))

Wiem że to trudna sytuacja, z jednej strony człowiek chciałby ratować, ale ryzyko duże .... Dobrze że Czako nie zamartwia się co zrobić - po prostu sobie żyje na całego :-))

Agunia ładnie się goi ?

To dobra wiadomość - jednak nie jest całkiem niewidomy, coś tam widzi :-))

Bardzo się cieszę że Czakuś w dobrej formie. Od czasu usg jakoś smutno, wiem że zamartwianie się nic nie da, ale wciąż myślę jakie to niesprawiedliwe.... Taki dobry i miły piesio, wdzięczny za otrzymaną opiekę i miłość, tak cieszy się życiem a tu choroba .... Ale nie ma co martwić się na zapas - liczy się to co jest teraz - że mordka uśmiechnięta i ogonek w ruchu :-))

Jak Czakuś się miewa ? Mam nadzieję że śmiga :-))

Ależ Tuptusiowi się pięknie błyszczy futerko :-))

Pies niczyj, nikt się przejął czy wykonano niezbędne badania, wrzucili do klatki i tyle .... przykre bardzo. Ale najważniejsze to co jest tu i teraz : i tego się trzymaj Misio :-))

Ale fajna ta Twoja gromadka :-))

Jeszcze można dodać do tego wyznania - ,, i jestem bardzo szczęśliwa " :-))

Dzień dobry, poproszę nr 75 za wywolawczą.

Ja jednak pozostanę przy swoim przekonaniu, że nie można - nie powinno się - zapomnieć o grobie psiego przyjaciela. Jeśli już ktoś zdecydował się na pochowanie go na psim cmentarzu, powinien dbać o to by pies nie stał się tam opuszczony, bezpański. To takie jakby ... porzucenie psiaka. Tak czuję i już .... Mieszkam teraz w bloku, jednak wszystkie nasze psy - te z mojego dzieciństwa, a także moje ,,dorosłe" i pies mojego męża którego adoptował kiedy jeszcze nie byliśmy małżeństwem, spoczywają w ogrodzie przy domu moich rodziców. Nie są to wymyślne groby, nie mają tabliczek, ani pomników, tylko gładkie kamienie bez imienia, a mimo to wszyscy pamiętamy, gdzie który psiak jest pochowany. Na tych najstarszych leżą już następni ..... Nie zapalamy tam zniczy, ale spacerując po ogrodzie lubimy przystanąć w tym miejscu i powspominać .... Kiedy byłam dzieckiem rosły tam bzy, które posadził mój dziadek, gdy ze starości uschły, tato posadził w ich miejsce karłowate brzóski. To bardzo ładny zakątek ogrodu .... Taka oaza. Sąsiedzi robią od lat tak samo, nowi właściciele posesji sąsiadującej z nami z drugiej strony, też pochowali w ogrodzie swojego owczarka, ... Ludzie chcą (jeśli mają taką możliwość) mieć swich przyjaciół blisko, nawet jeśli - zwłaszcza na początku - te rany bolą ....