Aga76

Kolejna wiosna przed nami...

Ze słoneczkiem, pozdrawiam.

Szajbusku, z Twoich słów zawsze płynie wrażliwość i dobroć, bezgraniczna empatia względem cierpiących i potrzebujących wsparcia, masz serce na dłoni - i właśnie to jest przyczyną, że o sobie myślisz na szarym końcu... Ja skromnie też Cię proszę pomyśl o sobie. Nie przepraszaj, że piszesz elaboraty, w Twoich słowach jest tyle siły i wiary, którą dzielisz się bezinteresownie z odwiedzającymi. Jedność w smutnych chwilach pomoże szybciej odnaleźć dobro.

Psoniu, tam na górze też tak mglisto? Oby niebawem wyszło słoneczko.

Jesteśmy, z zapasem dobrych myśli.

Szajbusku, na Ciebie zawsze można liczyć.

I ja zaglądam z nadzieją na nowy wpis. Szajbusku...

Niezmiennie od lat słowa tej kolędy wzruszają, niezmiennie od lat Kolęda Dla Nieobecnych jest z nami... A nadzieja znów wstąpi w nas. Nieobecnych pojawią sie cienie. Uwierzymy kolejny raz, W jeszcze jedno Boże Narodzenie. I choć przygasł świąteczny gwar, Bo zabrakło znów czyjegoś głosu, Przyjdź tu do nas i z nami trwaj, Wbrew tak zwanej ironii losu. Daj nam wiarę, że to ma sens. Że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są - dobrze im jest, Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, Że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to by żyć, I tym razem będą żyć wiecznie Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat, Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole. Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas, I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole. A nadzieja znów wstąpi w nas. Nieobecnych pojawią się cienie. Uwierzymy kolejny raz, W jeszcze jedno Boże Narodzenie . I choć przygasł świąteczny gwar, Bo zabrakło znów czyjegoś głosu, Przyjdź tu do nas i z nami trwaj, Wbrew tak zwanej ironii losu. Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat, Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole. Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas, I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole. Sz. Mucha

[SIZE=2][SIZE=3][FONT=georgia]Z życzeniami zdrowych i rodzinnych Świąt... [/FONT][SIZE=2] A nadzieja znów wstąpi w nas. Nieobecnych pojawią sie cienie. Uwierzymy kolejny raz, W jeszcze jedno Boże Narodzenie. I choć przygasł świąteczny gwar, Bo zabrakło znów czyjegoś głosu, Przyjdź tu do nas i z nami trwaj, Wbrew tak zwanej ironii losu. Daj nam wiarę, że to ma sens. Że nie trzeba żałować przyjaciół. Że gdziekolwiek są - dobrze im jest, Bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, Że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to by żyć, I tym razem będą żyć wiecznie Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat, Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole. Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas, I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole. A nadzieja znów wstąpi w nas. Nieobecnych pojawią się cienie. Uwierzymy kolejny raz, W jeszcze jedno Boże Narodzenie . I choć przygasł świąteczny gwar, Bo zabrakło znów czyjegoś głosu, Przyjdź tu do nas i z nami trwaj, Wbrew tak zwanej ironii losu. Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat, Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole. Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas, I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole. Sz. Mucha

Szajbusku zaglądniesz tu w weekend? Jak się czujesz?

Ściskamy kciuki nieustannie... Co spojrzę na trzy Bogu ducha winne nieszczęścia to serce płacze, cholerny świat :shake: Radku, jesteś właścicielem cennego daru - wytrwałości.

Sukcesiku, jak ten czas leci, znów śnieg za oknem, kolejne święta tuż tuż...

W słoneczny poranek kciuki zaciśnięte.

We wtorek będziemy blisko Ciebie :calus:

Słoneczne pozdrowienia :loveu:

Szajbusku, dużo zdrówka życzę, ściskam gorąco i przesyłam tonę pozytywnych fluidów, a pierońskiej zarazie mówię stanowcze sio...

Szajbusku, gdzie jesteś?

Niesamowite, jak wspomnienia potrafią być świeże, czas nie zatarł emocji. 20 lat temu przyszłaś na świat... Gabciu, pamiętam, zawsze.

Piękne słowa...

Czas zadumy...

Złote pozdrowienia dla Wszystkich odwiedzających wątek Psoni. My właśnie wygraliśmy z babeszjozą.

Już za chwilę jesień... Pozdrawiam serdecznie.

To już 8 lat Maluszku (*) Wspomnienia wciąż wyciskają łzy. Cholerny świat...

Pozdrawiam gorąco i ściskam bardzo serdecznie :calus:

Nie wiem skąd to się bierze w człowieku, że czasem ciężko napisać choć jedno zdanie, siedzi coś w środku i nie chce wyjść. Jeszcze trochę, a przestanę wychodzić z domu, ze strachu przed ludźmi.