Jest to rasa bardzo przyjaźnie nastawiona do ludzi, pod warunkiem, że weźmiesz psa z dobrej hodowli, w której kładzie się duży nacisk na socjalizację psiaków , a przede wszystkim cechy psychiczne zwierząt.Znam cechy tej rasy na podstawie obcowania z moimi sukami.Ta pierwsza byla z nami przez 10 lat( niestety juz odeszla), a pojawila się w domu gdy mój syn miał 4 lata. Oczywiście zabawom szczenięcia z dzieckiem nie było końca i nieraz kończyły się podrapaniami, ale nigdy pogryzieniem. Zresztą nasza poprzednia sunia tylko raz i to w okresie ciąży wsadziła komus zęby w skórę.Była bardzo do nas przywiązana, do całej rodziny, a każdego kto pojawiał się w domu darzyła sympatią .Jej ukochanym " ludzikiem' był synek mojej siostry, który w ostatnich miesiącach jej zycia kończył 2 latka.
Moja obecna dalmatynka ma dopiero 5 miesięcy, ale jest też bardzo pozytywnie nastawiona do ludzi, lubi długie gonitwy, szalone zabawy z moim synem, który jest już dużo starszy.Również i ona darzy jakąś przedziwną sympatią synka siostry, który trochę obawia się jej dzikich skoków z radości.
Jestem przekonana ,że to rasa dla rodzin z dziećmi, te psy bardzo przywiązują się do ludzi i źle znoszą długą samotność, co nie znaczy że nie mogą zostawać same w domu.
Jest jeszcze jedna cecha -może związana z ich charakterem- ani jedna , ani druga nie zdemolowały mi mieszkania jako szczeniaki, obie w bardzo szybkim czasie uczyły się zachowania czystości w domu.Nie ma z nimi problemów z jedzeniem, a może jest - wszystkiego chcą skosztować , więc trzeba uważać, bo mają tendencję do tycia.
Wszystko to piszę na podstawie doświadczeń z sukami, ale ponoć i psy są podobne w charakterze, choć trzeba je krócej trzymać- mam na myśli dyscyplinę.
Pozdrawiam Kika