Monik@

Zemat pewnie. Głowa rodzini głową rodziny, ale w "swoim" dziecku to przeważnie psy są zakochane. Na przykładzie mojego domu: Ja nigdy nie wkładałam sobie psiej łapy do ust a moje dziecko tak!, ja nie łażę z twarzą wymazaną czekoladą a moje dziecko owszem!, mnie nie spada jedzenie z ust i z widelca na podłogę a dziecku - tak!(oczywiście leżenie w koszyku i udawanie, że obiad psa nie interesuje nie przeszkadza w uważnej obserwacji dywanu), ja nie łażę gubiac ciasteczka, nie siedzę 1,5 godziny dłubiąc psu w uchu (Puma uwielbia to), no i na koniec dziecko NICZEGO od psa nie wymaga, nie komenderuje, nie zabrania, zazwyczaj po prostu kocha i przeważnie ma gdzieś coś smakowitego, co może uda się skubnąć! :lol: No i jak tu nie uważać za ideał? :lol:

Od poniedziałku do piątku - 5.20. Jeszcze nie daj Boże przegapiłaby śniadanko. A w weekend podsypia sobie razem z nami do 9.00

Drogi Maxiu, jeśli wyjdziemy z takiego założenia jak Twoje, to prawie nikt nie powinien mieć psa myśliwskiego - tylko myśliwi. A jamnik to JEST pies myśliwski. Tyle, że nie ma na co polować :D

Ja mam kundelka + amstaffkę. Dlaczego bez rodowodu - widać na zdjęciu. I prawdę mówiąc nie tęsknię za psem z papierami.

Ojej, to woła o pomstę do nieba!!! Pies w łóżku? - takie niehigieniczne i mało pedagogiczne! A moja wielka sunia (a jest jej kawałek) śpi w ........ oczywiście łóżku. Spycha nas, odkrywa, puszcza bąki...i słodko pochrapuje.