b-b

Strasznie się cieszę z domku dla Gabusi. Łzy poleciały ... biedulka musi od nowa odbudować zaufanie. Oby tym razem poszło szybciej niż p przyjeździe ze schroniska. Trzymam mocno kciuki za postępy maleńkiej!

Jest dobrze ale nadal zaciskam kciuki! :))

Ciszy wiadomość ,że chłopak nie zjadł dziewczyn na poczekaniu ;) Szkoda tylko ,że nikt o niego odpowiedni nie dzwoni.

Ostatnimi czasy wpadam tylko na dogo aby zapłacić za bazarki . Zaciekawił mnie Twój wpis... Strasznie i przykro z powodu odejścia Ptysia ale strasznie się też cieszę, że dałaś dom innemu, potrzebującemu psiakowi. Dzięki Nesiowata!!!

Muszę to napisać bo w końcu po tej ostatniej przerwie siadłam do kompa, na którym widać w przeciwieństwie do telefonu gdzie mam obserwowane tematy, że strasznie się cieszę, że nadal możemy spotykać się i pomagać tu na dogo :) Miło Was widzieć Dziewczyny :)))))

Trzymam mocno kciuki za jutrzejszy dzień!

Jestem i ja u małej. Jeśli mój deklarowicz faktycznie pojedzie do domku to przeniosę deklarację na małą.

Jestem i ja :) Śliczna z niej sunia.

Jestem u dziewczyny i ja :) Śliczna mała kluseczka :))

Zrobię coś dla naszej dziewczyny jak tylko wrócę i znajdę trochę czasu. Trzeba jej budżet trochę podreperować.

Poker tylko mimo wszystko dużo popij :D)))

Wspaniałe wieści :D

Dobrze, że tak wyszło. Dobrze dla Poli.

U mnie na telefonie nie ma wcale ani pw ani panelu do logowania. Nie wiem jak to wygląda na komputerze.

Zaciskam cały czas:)

Polunia znajdzie swój domek. Musi się on tylko pojawić na horyzoncie.

:D Prześliczne oczęta ma :)))

Czyli Tycia to teraz Milonek :))))

A ja czułam ,że mała zostanie u Poker :D Powodzenia! :))

Podczytuję jak jestem na dogo co tam Tyśka pisze o chłopaku. Szkoda,że nie może trafić na swoich ludzi.

I co z domkiem?

No tak. Bo ja zawsze robię po wypłacie czyli po 10 każdego miesiąca :)

Czy u Ajeczki wszystko OK?

A mi ciągle gdzieś w myślach Bobiś lata. Muszę napisać do p. Patrycji bo dzwonić nie chcę. Bardzo przeżywała jego odejście. Nie chcę aby słowa znowu więzły w gardle a łzy same płynęły z oczy. Bo choć powinnam się cieszyć, że chłopak miał swój kochający dom to jakoś tak ciągle smutno, że nie dane mu było dłużej się nim nacieszyć. I jego Pani też to ciągle w rozmowie ze mną powtarzała...