Don_toffino

Ale facetów to ona naprawdę się boi. Była praktycznie nieprzytomna, a nie dała się panu wziąć na ręce i my musiałyśmy ją wnieść do samochodu. Koszmarnie to wyglądało.

Ja już jej wczoraj założyłam obrożę, to na początku nie chciała się za nią dotykać,ale potem stopniowo, stopniowo pozwoliła.Widać, że ona była nauczona chodzenia na smyczy- bo grzecznie idzie na luźnej przy nodze, tylko się boi.

Teraz tylko się denerwuję jak to będzie w nowym miejscu, jak ją wyprowadzi z samochodu, czy nie szarpnie, nie ucieknie, czy się dogada z drugim psiakiem- jednym słowem nerwy, nerwy, nerwy. No i już z Tofikiem tęsknimy i sobie chlipiemy za naszą Frodzią.

No jak zobaczyłam twigg- taką drobniutką to od razu pomyślałam, że nie będzie jej się bała i miałam rację. Podeszła, dała się pogłaskać. Na początku miałyśmy tylko trochę z nią pochodzić, ale wyciągnęłam smycz- naturalnie początkowo piszczała, trochę zwiewała. A potem zaczęłam z nią gadać jak kretynka, że jedzie do nowego domku to ta bez problemu dała się zapiąć- byłam w szoku serio! Na smyczy szła ładnie, bo jak mówiłam umie ładnie chodzić. Potem dałyśmy jej uspokajacz bezpośrednio do pyszczka- bardzo szybko ją wzięło, wniosłyśmy ją do samochodu no i grzecznie leżała, ja jej trochę kleszczy powyciągałam od razu. Teraz twigg pisała, że Frodka trochę się wierci, bo jej za gorąco.

No i moja Miśka pojechała. Ale jej widok po tym uspokajaczu to mnie jednak rozwalił...

A więc tak: dzisiaj Frodka zrobiła ogormny sukces- przeszła na smyczy jakieś pół km- chodzi ładnie przy nodze, w ogóle nie szarpie, ale to dla niej straszny stres- widać, że była nauczona chodzenia na smyczy, ale po prostu się tego boi- przepłaciłam to tym, że w stosunku do mnie była już potem cały spacer mniej ufna- trochę kuliła uszy, była bardziej spięta, nie chciała już szaleć, ale przychodziła się przytulać. Mi wet też proponował to właśnie do jedzenia i pewnie to trzeba będzie kupić. Obroże jej założę bez problemu, szelki nie wiem- ale nie wiem jak ją dowlec i wrzucić do auta. Na pewno trzeba jej kupić odkleszczacz- bo ma dwa wielkie kleszory,a dziś nie dała sobie wyciągnąć, adresatka też konieczna, smycz najlepiej przepinana- bo ja na takiej z nią chodzę- robię luźną pentelkę i ona idzie na czymś takim mega luźnym, że jakby chciała to przy jednym skoku w bok by z tego wyszła, ale o dziwo nie próbuje także może jednak na półzaciskową obrożę a nie szelki, sama nie wiem. To może twigg zaopatrz się w jakieś szelki, żeby potem w drodze była w czymś, z czego na pewno nie wyjdzie, a ja ją złapię na obrożę półzaciskową. Radźcie radźcie jak to wszystko zrobić.

Co do kropelek na dluższą metę to wg mnie nie są one konieczne. Frodka to owszem panikara, ale wystarczy przestrzegać przy niej paru zasad i potem dość szybko do dziewczyn się przekonała. Przede wszystkim dużo cierpliwości i spokoju, trzeba bardzo przy niej kontrolować ton głosu, gesty, żadnych gwałtownych ruchów, nic na siłę, to ona decyduje na co ktoś może sobie pozwolić. Jak ja na początku chciałam ją głaskać to się nie dawała, musiałam poczekać aż sama podejdzie i tak robiłam cały czas i tylko to skutkowało. A jak teraz muszę z tą smyczą walczyć no to nie bardzo wiem jak to zrobić, no cóż... Wszystko trzbea zrobić z jak najmniejszym udziałem osób, torchę w czasie zabawy jak ona sie rozszaleje, bo wtedy robi się pewniejsza, no i tak jakoś spokojnie, bez zbędnych rekwizytów- bo nie lubi jak ktoś, coś w ręce przy niej trzyma.

Ja myślę, że trzeba by było sprawdzić tą drugą suczkę. Co do podania uspokajacza to jak pisałam w jedzeniu, wet mowił, że czułby się bezpieczniej gdyby ktoś ze schroniska podał tzw. Głupiego Jasia tak jak łapią normalnie psa, potem wziąć ją zważyć przepadać, a potem podać dawkę na drogę. a ja nie wiem jak to zrobić, żeby dla niej było jak najlepiej.

Nawet z podaniem może być problem, bo oni to dodają do żarcia, a ona je to co jej zanoszę różnie, bo czasami ktoś ją wcześniej nakarmi. Myślę, że waży ok. 30-35 kg, ale on mówił, że przy takich środkach bardzo ważna jest dokładna waga, aby nie zaszkodzić psu. I mówił, że sobie nie wyobraża jak ją wsadzę do samochodu- i ja coraz częściej też mam wątpliwości, bo sobie uświadomiłam, że będę to musiała zrobić sama, bo od innych będzie chciała zwiać. Tofika też nie pomałpuje bo on z chęcią wskakuje tylko do naszego auta, a od innych też początkowo zwiewa. Mam wrażenie, że szelek nie dam rady założyć, a na pewno nie tak na próbę- najwyżej przed samą podróżą- a jak ją doprowadzę w obroży to i tak będzie sukces. Dobrze by było ją wziać na jakiś zamknięty teren, żeby sobie nie zwiała, ale nie wiem gdzie by weszła.

Wiem, wiem. Ale taki uspokajacz- usypiacz brzmi dla mnie trochę dratycznie szczerze mowiac. Dodatkowo wet mowil ze zeby jej to podac to trzeba znac jej wage no i najpierw z nia do weta, a pies bez z problemami smyczowymi tak sie ciagac nie da...

No podróż to będzie maskra. MI weterynarz proponował podanie jakiegoś mocnego uspokajcza, że ona większość drogi prześpi, ale nie wiem czy to dobry pomysł, albo zwrócić się z prośbą do schroniska o pomoc w zapakowaniu jej- żeby przewieźli ją do weta, podajali uspokajacz a potem do auta, ale jak pisałam to jest taka artystka, że schronisko 2 razy nie mogło jej złapać. Tak, ona boi się smyczy i czegokolwiek- bardzo. Niby nad tym pracuję, ale jest ciężko, bo smaczki nie robią na niej wrażenia, smycz to przerwanie zabawy z tofim i nie wiem jak sprawić, żeby kojarzyła się jej z czymś przyjemnym. Przewiezenie jej i wsadzenie do samochodu to będzie maskara...

Byłoby super! Czekam z niecierpliwością na wiadomości!

Już sama napisałam, zobaczymy...

twigg to może skontaktuj się z Guciek odnośnie terminu. Ja wzięłam dziś na spacer znowu smycz i próbujemy, dwa razy założyłam jej tak bardziej na ramiona- raz przeszła trzy kroki na niej, za drugim razem patrzyła na mnie jakbym nie wiem czym ją katowała. Wzięłam z domu różne mięska, bo lubi zdecydowanie bardziej niż karmę, ale nawet nie chciała na to patrzeć. Ogólnie po tym przez cały spacer trzymałam jej smycz na widoku, to całą drogę szła spięta- przychodziła się przytulać, ale nie skakała jak zwykle. No będzie ciężko, będzie. Szelki na taką owczarkowatą to pewnie z tych do 100 cm, prawda?

Pani nawet zastanawia się nad DS, bo narzeczonemu Frodka szalenie się spodobała. Jeśli możesz to napisz, bo pani jest zdecydowana: chce podjąć pracę z Frodką i wysterylizować też w pierwszej kolejności :)

Zgłosiła się do mnie osoba z dogomanii, aby wziąć Frodkę do domu tymczasowego, ale aż do Gdańska, do innej suni. Tylko już wiadomo, że będzie problem z transportem. Ja w połowie czerwca mam egzaminy w Gdańsku więc pojadę, ale prawdopodobnie pociągiem/ autobusem więc nic z tego.

Chodzi ze mną codziennie na spacerki, szaleje z tofikiem, ale przychodzi aż pod klatkę więc sąsiedzi zaraz pewnie będą znowu wydzwaniać do schroniska. Jeszcze ma czasami takie swoje lękliwe zachowania- ostatnio skoczyła na mnie, zerwała słuchawki z uszu i naturalnie panicznie się przestraszyła także ze smyczą w ogóle nie chce żeby do niej podchodzić, a po za tym jest coraz odważniejsza. Ostatnio jakiemuś panu spacerowiczowi dała się pogłaskać, także ciągle jest progress :)

No ja własnie mialam to zrobic tylko najgorzej sie wybrac na poczte z przelewem ale sprobuje jakos sie ogarnac :)

Tak się właśnie zastanawiam czy nie przyzwyczajać jej do smyczy, bo aktulanie ona bardzo się boi żeby coś zakładać na szyję- podejrzewamy, że była trzymana na łańcuchu. A może zakupić szelki, które nie będą się źle kojarzyć i trochę ją przyuczać chodzenia na smyczy? Sama nie wiem

Też znalazłam pana, który zainteresował się Frodką. Sam ma 3 owczarki niemieckie i szuka dla nich towarzyszki, tylko, że w tym wypadku dochodzi problem, że ona bardzo boi się mężczyzn i na tym etapie w ogóle nie chce podchodzić.Do kobiet, a przede wszystkim młodych osób nie ma już praktycznie problemu- do dziewczyn ostatnio podeszła praktycznie od razu i prawie bez strachu. Pan również zastanawia się jak ona dogada się z jego stadkiem. Z moich obserwacji wynika,że ona jest uległa, a nie dominująca, ma potrzebę bycia w stadku: na spacerach lubi chodzić w określonym szyku i mam wrażenie, że nie przeszkadza jej, że Toffik nią rządzi, bo jest naprawdę całkowicie mu uległa. Na razie nie mam pomysłu, kogo z bloków namówić, żeby wziął swoją sunię na spotkanie z wielkim czarnym psem, którego sporo osób się boi, no ale popróbuję :) I WIELKIE DZIĘKI za ogłaszanie, ja w ogóle nie wiedziałam jak za to się zabrać, ale dziewczyny zrobiły kawał dobrej roboty. Mam nadzieję, że nowy domek to tylko kwestia czasu. Tylko przy ogłaszaniu pamiętajcie, że ona to wulkan energii. DO kojca owszem tylko sunia naprawdę potrzebuje sporo ruchu, bo uwielbia ganiać po polach. Najważniejszy jest dla niej człowiek. Uwielbia zabawy, przytulanki- jak były dziewczyny to ganiała tylko z moim psem, ale zazwyczaj to non stop wisi na ramieniu. Także to naprawdę wyjątkowa sunia, kto ją bliżej poznał ten wie jaki ona ma cudny charakter. Ja dawno nie spotkałam tak oddanego, łagodnego, uległego ale energicznego psiaka. Jak na razie dla mnie nie ma żadnej wady oprócz tego lęku, ale jest on na dobrej drodze do eliminacji. A tego kogo kocha chce bronić, troszczyć się o niego, o czym już się przekonałam parę razy. Kto chce, niech się ze mną kontaktuje, przyjeżdża, ogląda- jestem do dyspozycji- bo to pies który szalenie zyskuje przy poznaniu.

Jeśli chodzi o suczki to nie miała z nimi bliższego kontaktu. Czasami jakąś obszczeka, ale tylko wtedy gdy mój Toffi też na nią szczeka, bo ona go ślepo słucha. Sunia jest bardzo uległa, na razie w stosunku do nikogo nie okazała dominacji, nie wspominając o agresji, no ale z suczką bliższego kontaktu do tej pory nie miała.

No ja niestety na fb to się nie udzielam, ale jutro pewbnie wykupię pkaiet tych ogłoszen, skoro sa zdjecia.

No i udało się, dziś będą zdjęcia!

Dziś rozmawiałam z kolejnym przemiłym panem ochroniarzem i był pod wrażeniem faktu, że Frodka do mnie tak bliziutko podchodzi. A jak skoczyła się przytulać i chciała lizać po buzi to był w totalnym szoku. Okazało się, że pan próbuje się z nią zaprzyjaźnić od paru miesięcy, regularnie ją dokarmia, a ona nie chce do niego podchodzić. Trochę się zmartwiłam, bo myślałam, że ona ogólnie już do ludzi się przekonała a okazuje się, że tylko do mnie, mojej siostry i tej jej koleżanki. Chyba to dzięki Tofiemu tak się przekonała do nas, bo ona kocha cały świat i jakoś przyciąga do siebie psich przyjaciół. Albo , może ona mężczyzn ogólnie się boi. Sama nie wiem... Ale z drugiej strony pan mnie pocieszył, bo z jego wyliczeń wynika, że gdyby miała mieć szczeniaki to by było 10 marca i w takim razie sunia po prostu się roztyła- się nie dziwie skoro wszyscy wokół ją tak zawzięcie karmią :)

Ok, dzięki za pomoc :) mam nadzieję, że uda nam się to w tym tygodniu ogarnąć.