kasikaka

Tak jak już pisałam pies ma dziwne ataki jakby przełykał coś co stanęło mu w gardle, miał przy tym taki krótki bezdech, jest wtedy bardzo niespokojny , tak ogólnie to dwa razy się zdarzyło i trwało pół nocy tzn. wsiadaliśmy wtedy w samochód i na ostry dyżur, pies dostał jakiś steryd i po kilku godzinach był spokojniejszy. U nas charczenie i chrząkanie jest też wpisane w naszą rasę tzn. pies ma krótką kufę i takie dziwne oddychanie jest sprawą tej rasy. Jeśli pies wita gości wtedy zaczyna się meksyk, kaszle tak jakby mu coś utknęło w gardle i próbował by to wykrztusić. Jak się uspokaja jest ok. W nocy śpi niespokojnie no i wtedy zaczyna lizać łapki i się drapać najbardziej po głowie. Ogólnie ma humor, bawi się , ma bardzo duży apetyt co mnie dziwi , bo nigdy takiego nie miał. Ale jak tu koleżanka napisała może to od leków. Za dwa tygodnie jadę na ponowne RTG i EKG i zobaczymy czy te leki pomagają. Dodam, że jesteśmy pod dobrą opieką pani wet. z Uniwersytetu Warmińsko Mazurksiego.

Bez walki to ja się nie poddam. Najpierw spróbujemy funkcjonować ze sobą. Dodam, że psina jest bardzo rozpieszczona i pewnie tu też tkwi problem. Ciągle ćwiczymy przybycie nowego członka z lalką płaczącą. Lala jest przewijana, pachnie oliwką , próbujemy jakoś przyzwyczaić psa do nowej sytuacji. Tylko jak na shihtzaka przystało pies jest bardzo ciekawski i towarzyski.Wszędzie wpycha swój mokry nosek i o ile nas to bawiło do tej pory o tyle teraz będzie trzeba go tego oduczyć. Gdy wychodzimy pies skacze wkoło i szczeka z radości że to spacer, z reguły był brany, teraz muszę go oduczyć tego , bo nie podołam, wózek , pies na smyczy. Mam nadzieję, że rzeczywistość okaże się przyjemniejsza niż teraz to sobie wyobrażam. Pani wet. powiedziała, że najwyżej go trochę wyciszymy lekami uspakającymi. Ja byłam pełna optymizmu, że uda mi się to bez leków, ale teraz trochę mój zapał jest mniejszy, bo coraz mniej czasu a efektów nauki nie widać:lol:. Oby tylko z serduszkiem było ok, a reszta to tylko ciężka praca.

Raczej w nocy piesek nie kaszle, budzi się owszem, ale wtedy się drapie i liże łapki, a kaszlu jak na razie nie zauważyłam. On wogóle rzadko kaszle, miał 2 takie większe napady w październiku i teraz. W październiku to jak wróciliśmy z wycieczki nad morze i poszliśmy w diagnozie bardziej w kierunku jakieś alergii. Kaszel najczęściej pojawia się jak wita gości, chociaż podobnie się cieszy jak my przychodzimy i tego kaszlu wtedy nie ma. Piesek jest bez papierów czyli należy do shih tzu podbnych, przywieziony jest z Gostynia. To taka była nie do końca przemyślana decyzja, poprostu zakochałam się w shihtzakach i gdzie znalazłam tam brałam. Myślałam, że to tak jak z kundelkami biorę na wychowanie i tyle. Nic wtedy nie wiedziałam o pseudohdowlach. Zresztą czystość rasy chyba nic nie przesądza, bo koleżanka miała papierowego psa który też okazał się być chory. Trudno , stało się pieska chorego też kocham, tylko moje obawy czy ta miłość nie będzie takim moim egoizmem, czy może w innym domku ta miłość byłaby dla niego zdrowsza. Nie wiem czy się dobrze wyrażam, kocham tego psa nad życie i jedynie oddam go wtedy kiedy będę pewna, że to jest dla jego dobra.

Hm.. wiem co bym chciała tzn. żeby leki mu pomogły i żebyśmy sobie wszyscy razem wesoło żyli. A teraz biję się z myślami co by było dla niego najlepsze. Nasz dom na pewno nie będzie należał do spokojnych. Małe dzieciątko wymaga dużo opieki, potem raczkujące i biegające dziecko... aż boję się myśli , że musiałabym pieska oddać. A zresztą komu, dwuletni psiak z chorym sercem... jak znaleźć mu odpowiedni dom. W tej chwili jestem przerażona i bardzo się boję, że będę musiała wybierać pomiędzy dzieckiem a psem. Problem polega jeszcze na tym , że do dobrej weterynarii mam 60 km i o ile teraz jeszcze jestem w stanie go tam wozić o tyle przy malutkim dziecku będzie to ograniczone. Wrrr... na razie czuję się jak w potrzasku. Za 2 tygodnie jadę na ponowne prześwietlenie i wtedy zobaczymy ,a co dla psiaka najlepsze... naprawdę nie wiem w tej chwili ja chciałbym żeby z nami został.

Dzięki za odzew. Choroba się zaczęła dziwnym przełykaniem tzn. tak jakby psu coś utkwiło w przełyku, pies był wtedy niespokojny i miał takie chwile bezdechu. To było w październiku. Po sterydzie mu przeszło. Aż do stycznia, znowu się to pojawiło i zaczęliśmy wtedy go diagnozować. Ale fakt jak przyjdą do nas goście to pies zaczyna kaszleć z podekscytowania do momentu aż się uspokoi tzn. to taki kaszel jakby próbował coś odchrząknąć. Pani wet. powiedziała, że to jedna z typowych chorób małych piesków. Ale ja się bardzo obawiam, bo jednocześnie kazała mi go oszczędzać, a jak ja mam go oszczędzać jeśli za chwilkę pojawi się u nas małe dziecko i nasz świat stanie na głowie, wiadomo, że nowy członek rodziny będzie dla psa wielkim przeżyciem. A i dziwi mnie jeszcze jedno pies od tygodnia jest ciągle głodny nie mogę go nakarmić, wcześniej karmy suchej nie ruszał a teraz zajada aż mu się uszy trzęsą.

Dodam jeszcze , że pies się potwornie liże po łapkach i drapie po uszach. Nie wiem, czy łączyć te dwie rzeczy ze sobą czy to całkiem odmienny problem. Pies miał czyszczone gruczoły, dostaje do jedzenia albo royala albo gotowaną wołowinę z ryżem.

Witam, jestem właścicielką 2 letniego shih tzu. Wykryto u niego na podstawie RTG i EKG powiększone serce i niedotlenienie mięśnia sercowego. Pies dostał lek o nazwie Theovent 100 2 razy dziennie po pół tabletki. Niby lepiej oddycha, ale dzisiaj przyśli goście i jak pies się bardzo cieszył to znowu zaczął kaszleć. Lek dostaje od 12 dni może to za wcześnie, żeby oczekiwać poprawy ? Może jest tu ktoś kto ma psa z podobną chorobą i może mi powiedzieć jak wygląda życie takiego pieska. Boję się bardzo bo kazano mi go oszczędzać, ale za chwilę pojawi się u nas malutkie dziecko i pies będzie jednak podstresowany bo to dla niego napewno będzie wielkie przeżycie.