anna

Prawie wszystkie moje psy były po ciężkich przejściach. To ogromna satysfakcja patrzeć jak psiak zmienia się w szczęśliwe stworzenie i nas uszczęśliwia. Czasem trzeba wykazać się dużą cierpliwością, a czasami "idzie szybko". Zawsze warto - one więcej nam dają niż otrzymują! Mam też przyjaciółkę, która zawsze ze schroniska brała suczki których nikt już nie chciał. Rozkosz była patrzeć jak się zmieniały w pewne siebie panie domu. Tacy ludzie też są, tylko nie zawsze ich spotykamy!

Kiedyś moja córka przygarnęła Kajtusia wygladającego identycznie jak Kubuś. Teraz mieszka ze mną i z wielką suką Tiną (też składakiem i też przygarniętą ze stacji benzynowej, gdzie czekała parę dni na właściciela). Wszystkie psy o takim wyglądzie jak Kubuś są urocze i wesołe - jak są zdrowe. Niech się ktoś znajdzie!

Nie mogę patrzeć na te zdjęcia, te oczy tak proszą o pomoc. Nie dojadę z pod Włocławka, ale jakieś pieniądze wyślę. Może jednak ktoś bidę przygarnie. Będzie miał przyjaciela - czy ludzie o tym nie wiedzą, że tak łatwo rezygnują z tej miłości!

A gdzie ten biedak przebywa? W jakim mieście?

Ten nieszczęśnik jest identyczny, tylko zabiedzony, jak mój Kajtuś. Już nie wiem co mam robić! Mam swoje czterołape nieszczęście o którym napisałam pare dni temu! To będzie uroczy piesek gdy wyzdrowieje! Jutro wyślę jakieś pieniądze, ale on musi mieć [B]DOM![/B]

Jak się patrzy na niego, to samo nieszczęście. Nie mogę przygarnąć niestety. Miałam takiego psa z depresją, to bardzo długi proces przywracania zadowolenia z życia. W przypadku mojej suni nie obeszło się bez psiego psychologa i prochów. Ale jaka to satysfakcja patrzeć jak pies robi się szczęśliwy! Może ktoś będzie chciał tak bardzo się zaangażować żeby zyskać prawdziwego przyjaciela. Łzy same płyną z oczu jak się patrzy na to biedactwo:placz: