Hej!
Nie udało mi się znaleźć podobnego tematu, więc wybaczcie za ew dubel.
Mam mały problem, podwójny. Pod moim dachem są dwie suczki, jedna 10-cio letnia psina Roksi i przybłęda sprzed pół roku, niespełna roczna Luna.
Psiaki się kochają, ganiają razem, bawią, sypiają wtulone w siebie. Problem zaczyna się na spacerach, zwłaszcza wspólnych. Zawsze towarzyska Roski odgania od młodej każdego psa, który zechce się do niej zbliżyć, nawet jeśli chwilę wcześniej z tym samym psiakiem się bawiła, nawet jeśli go dobrze zna.
Luna odkąd do nas trafiła (a jej przeszłość nie jest do końca znana), była psiakiem bojaźliwym. W mieszkaniu czuła się panią, ale podwórko to tragedia. O spacerze nie było mowy, chyba że Roksi tupta tuż obok. Do obcego podejdzie, ale jeśli ktoś się nią interesuje ucieka, nierzadko z piskiem, chociaż ktoś tylko przypadkiem się do niej zbliżył. Psów innych niż Roksi też się boi, nie podejdzie, ucieka.
Próbowałam samotnych spacerów, ale Luna jest wtedy jeszcze bardziej przerażona, nawet w miejscach, gdzie zazwyczaj czuje się pewnie.
Chcę, by była w stanie zaakceptować inne psy w swoim otoczeniu. Za kilka lat, kiedy Roksi zabraknie mam plan sprowadzić drugiego psiaka.
Nie wiem, jak DOBRZE się zabrać do socjalizacji Luny i pracy nad nadopiekuńczością starszej. Ma ktoś jakieś doświadczenia, rady?
Pozdrawiam
