wibrys

To jest dokładnie tak - wchodzi mi na głowę. Zresztą mamie też wchodziła. Czika od samego początku była specyficznym psem i pewnie jej obecne zachowanie jest efektem ustępowania "dla świętego spokoju". Jest miłym towrzyszem, mądrym i oddanym. Tylko ten defekt.

Potrzebuję porady. Pomocy zresztą też. Od dwóch lat mam psa, który zamieszkał ze mną po śmierci właścicielki - mojej mamy. Ma ok. 10 lat więc nie jest to młodzieniaszek. Ma swoje nawyki i upodobania i trochę mnie terroryzuje. Ale najgorsze jest to, że gdy wychodzę z domu pies wyje, szczeka. Miałam nadzieję, że się przyzwyczai do codziennego zostawania ale jak widać nic z tego. Ona od początku była "dziwnym" psem. Domagała się uwagi i pełnego zainteresowania i o ile mama emerytka mogła niemal całkowicie poświęcić się psu to ja jestem w trochę innej sytuacji i tego czasu nie mam. Zaraz po śmierci mamy Czika dostawała środki uspakajające /nie pamiętam nazwy/ ale poza tym, że wychodziła jej trzecia powieka zmian w zachowaniu-wyciszenia nie zaobserwowałam. Zanim pójdę do weta po kolejne środki /sąsiedzi się skarża/ chciałabym poznać Wasze opinie i rady.