gazunia

Nawet nie skomentuję, bo nie ma słów... tyle, że poryczałam się

Wciskam się po raz trzeci, dajcie znać nawet prywatnie, chyba czuję, że jest tąjedyną ale jak da jej ktoś dom z ogródkiem to pewnie będzie miała wygodniej. Ale i tak stała się moją ulubienicą i nawet męża zmienię, jak będzie potrzeba

Jedyna rzecz jaką mogę napisać, to to, że mój Hektor, jako dorosły już pies zżarł (dosłownie!!!!) nasze łóżko. Przezyliśmy, wreszcie mój mąż zrozumiał, że musimy kupić nowe. Musi przeżreć swoje innego wyjścia nie widzę, a konsultowałam się z psychologami - odpowiedź - nie podoba mu się albo traktuje jak swoje posłanie. I rzeczywiście z resztek ma posłanie -jęczy, gdy chcę wyprać. I tak baaaaaardzo go kocham!!!!!!!!! Życzę wytrwałości, której brakuje innym ludziom. Iza

Dodam jeszce, że przede wszystkim to ona ma być szczęśliwa, a jest jeszcze 8 - letnie dziecko.

A jak zachowywałaby się w domu bez ogródka i z samcem? Przyznam się po cichu że marzę o bernardynie ale nie chcę go skrzywdzić, to blok więc, czy da radę????

Mój Hektor w pierwszym roku życia zjadł nam całą kanapę! Uwierzcie nie przesadzam a mieszkanie mieliśmy wtedy "otwarte" - drzwi tylko w łazience i pokoju córki. Dobrym sposobem okazało się psikanie jakimś świństwem, które odstrasza od gryzienia. A kanapę musielismy kupic nową, mój mąż nie mógł się wreszcie wykręcić. Nawet przez chwilę nie myślałam, żeby go oddać! Nie jestem znawcą psychili psów ale moim zdaniem trzeba po prostu cierpliwości, sunia dużo przeszła i znowu ma zmienić dom? Może zaproponować właścicielom pomoc psiego psychologa?