Spiska

[quote name='Majkowska']Spiska - w PL raczej takich nosów nie ma, lekkie zadarcie, bardziej naturalne. Przeważnie Włosi czy różni Turcy itd mają takie sztuczne psy - obiło mi się kiedyś że to jest łamana czaszka, ale jak z tym nie wiem. Na jednej wystawie widziałam psa ekstremalnego, wyglądał jakby ktoś go przejechał walcem, nos wpłaszczony w oczy pionowo:crazyeye: Autentycznie! Do tego fafle naciągnięte po ziemię. Wyglądał nieprzyjemnie. Mnie się w pointerach najbardziej podoba harmonia, taka posążkowość, idealna proporcja, niestety takich psów mało, choć dużo jest ładnych ;) Jak odpalę fb to wkleję wam mój nowy ideał, bo sobie wyszukałam i wzdycham do niego codzień. Posążek, CZARNY!:loveu:[/QUOTE] Pewnie jakbym się opatrzyła co nieco, to przestałabym tak bardzo zwracać uwagę na ten nos ;) Ale raczej będziemy celować w węgra, strasznie mi się podobają, plus, są baaaardzo pozytywnie nastawione do ludzi. [quote name='Majkowska']Jak będę mieć pieska to jakiegoś farfocla małego - Kince wypada przyjaciela kupić ;)[/QUOTE] A można z ciekawości zapytać, o jakiej rasie myślisz?

[quote name='Majkowska']Dzieńdobry w takim razie :) Co z tym nosem nie tak? Heheheh :D Nie ma aż tak zadartego - naprawdę robi aż takie wrażenie? :D Pamiętam jak pierwszy raz zobaczyłam Korę - matkę Waldka - i TEN NOS! pomyslałam wtedy " oboże co to jest, ten pies ma zniekształcony pyszczek!" , teraz jest to dla mnie całkiem naturalne i czasem jak np widzę wyżła niem to aż se pomacać tą płaską kufę muszę, bo takie egzotyczne :lol: A w temacie nosów, to popatrzcie chociażby na pointerowego fb z zagranicznymi pointerami - tamte mają nochale ! Nad czoło albo i jeszcze wyżej. Ale to akurat dla mnie sztuczne i szpecące. Co kto lubi ;)[/QUOTE] To znaczy nos Walda czy jego mamy (pogooglałam, a owszem) jest w porządku. To znaczy jest tak śmiesznie zadarty, przez co wygląda dla mnie... egzotycznie, ale też nie jest bardzo ekstremalny. Natomiast przy niektórych psach właśnie z pogranicza ekstremum MMŻ stwierdził, że mowy nie ma, on Michaela Jacksona w wersji czworonożnej nie zniesie w domu, bo nie przestanie się śmiać ;)

[quote name='Baski_Kropka']Chyba jeszcze zależy który dokładnie łyżew... chyba nie wszystkie rasy były hodowane do pracy w polu :)[/QUOTE] Ano nie ;) Niektóre jeszcze w wodzie, lesie czy innych krzakach ;) Ja się chciałam oficjalnie przywitać, bo podczytuję już od paru dni i Wald bardzo, ale to bardzo się podoba. Gdyby tylko ten nos... ;)

[quote name='Majkowska']Ja nim wzięłam pointera to własnie dużo miałam do czynienia z tą pracą, stąd wiedziałam na co mam być przygotowana, mimo wszystko podjęłam się, bo coś mnie w tym zakręciło - moze ta inność, odmienność od wszystkich innych psów. Nie każdemu taka praca się podoba, jeden oczekuje że pies będzie wpatrzony w niego jak w obraz i żył tylko piłeczką, innym wygodniej jak pies umie się zająć sam sobą. Pointer należy trochę do tych drugich, choć przewodnik-myśliwy to dla niego podstawa, bez swojego myśliwego cała praca jest niczym. Ale jak pointer jest w polu to liczy się pole, liczy się wiatr, liczy się galop, znalezienie bażanta i wreszcie - zadowolenie jego pana. Odcinać go od tego żeby mieć psa wizualnie nam odpowiadającego jest trochę przykre. Ludzie to robią i żyją, znam takich co w polu z psami nie byli nigdy i nawet nie mają specjalnych z psami problemów (choć jednak większośc pointerów nie trawi braku pracy tak łatwo i jest uciążliwa). Ale własciwie po co brać takiego a nie innego psa... Wszelką inną aktywność podejmie chętnie, jest niezmordowany, czasem idziemy na wycieczkę i 5-6 godzin maszerujemy, a psy cały czas biegają, bez zatrzymania. Nie wiem na ile jest się w stanie takiego psa zmęczyć tylko i wyłącznie ruchem (bez pracy) ale sprawiają wrażenie absolutnie niewykańczalnych. Czasem wydaje mi się że są w tym wszystkim lekko niepoczytalne - nawet kontuzjowane potrafią galopować bez żadnych oznak, a odpoczywają dość szybko. Z tego co widzę po znajomych uprawiających sporty z takimi psami to zawsze gdzieś tam przebija się jakaś mgiełka instynktu - zawsze gdzieś wciągnie wiatr, odwróci głowę, choćby troszeczkę, jest zwyczajnie więcej pracy nad tym, bo słabiej się angażuje i skupia. Chyba że mówimy o mieszańcach to z kolei widzę że te sprawdzają się w sportach fajnie, bo ruch jest ważniejszy niż polowanie.[/QUOTE] Dlatego też poważnie się zastanawiam nad przedstawicielem tej grupy i na pewno zanim zapadnie jakakolwiek decyzja, na pewno będę chciała wybrać się na jakiś spacer z kimś, kto ma takiego psa no i zrobię większy research na temat pracy w polu, popytam ludzi. Ja nie rozważałam jeszcze żadnych psich sportów, jestem nastawiona na to, że jeśli psu się coś spodoba, to można będzie coś w tym kierunku robić, ale też bez większych ambicji, ot tak, dla rozrywki. [quote name='Unbelievable']znam wiele osób, które po prostu spędzają kreatywnie czas z takim psem (spacerki w nowe miejsca, czasem nauka czegoś, różne zabawki, itp.) i całkiem dobrze się mają, zatrważające ilości czasu spędzonego z takim psem to jest mit, o ile je sobie dobrze wychowasz ;)[/QUOTE] Dzięki ;) Pomyślę o tym na pewno, ewentualnie podręczę Cię trochę pytaniami ;) [quote name='gops']Spiska staffik samiec jest wielkości beagla . Tylko zazwyczaj "mocniejszy" budową . Pasował by do Twojego opisu tylko trzeba pamietać że mimo całej miłości do ludzi z psami bywa różnie .[/QUOTE] No to zupełnie nie mój psa pod kątem fizycznym. Jakoś na miłości do psów mi nie zależy, ale ludzi muszą lubić, a przynajmniej nie być nieufne.

[quote name='Vailet']Czy ja wiem czy staffik maleńki? Staffik gops wazy 17kg ;)[/QUOTE] "Pożądana wysokość w kłębie: 35,5 - 40,5 cm" - wysokość całej reszty towarzystwa, która mnie interesuje, zaczyna się na 51-53 centymetrach ;) Więc tak, jest mały. [COLOR=#5A5A5A][FONT=Arial] [/FONT][/COLOR]

[quote name='Harley']Mi przychodzi do głowy Beagle, Staffik, Nova scottia Duck Tolling Retriever(nie jest krótkowłosy, ale jakiś wielkich kudłów nie ma). Chociaż to duży rozrzut rasowy, ale wszystko psy średnie, aktywne i pozytywnie zakręcone. Z tego zestawu to obawiałabym się słynnych ucieczek beagli - ale jeśli jesteś osobą aktywną, to raczej do wypracowania to jest.[/QUOTE] Chyba za dużo się naoglądałam uciekających, paskudnych, niszczycielskich beagli, żeby je rozważyć. Nova Scotia Duck Tolling Retriever ma już za duuużo kudłów, jak na mój gust. Staffik sprawia przeprzyjemne wrażenie, ale to raczej takie maleństwa? [quote name='Unbelievable']border collie, albo inny owczarek ;) myślę, że przy odrobinie zdrowego rozsądku i wysiłku z twojej strony byłby ok[/QUOTE] O border collie nawet nie myślałam - niektóre mi się podobają, ale potem poczytałam trochę o tym, ile wysiłku umysłowego trzeba im zapewnić i raczej się na to nie porwę. Myślałam ewentualnie o krótkowłosym collie jeszcze. EDIT: Zaczynając od końca, nie spodobał mi się kształt pyska, z tym zadartym w górę nosem. Mniej więcej podsumowałaś większość tego, czego się obawiam - że nie starczy mi czasu albo zapału na szkolenie, że coś zepsuję i odkręcanie tego zajmie lata. Jestem ogromną zwolenniczką robienia czegoś z psem, ale nie widziałam na własne oczy jak wygląda taka praca, albo spacer z wyżłem czy pointerem. Zależy mi na psie aktywnym, czerpiącym radość, że pójdzie ze mną pobiegać (przy dobrych warunkach potrafię zrobić około 20 kilometrów dziennie, przy gorszych długość się waha, pewnie koło 10 kilometrów), takiego, którego nie trzeba będzie ciągnąć ze sobą na pieszych wycieczkach, przywiązanego do właściciela, bez szczególnej nieufności do obcych ludzi...

Czyli podsumowując odpowiedzi, mamy trochę za dużego boksera, pointera, który wyglądem nie przypadł mi do gustu i wyżła węgierskiego, którego trochę się obawiam pod kątem wychowania. Ma ktoś może inną propozycję? :cool3:

[quote name='colirya']IMHO ciężko byłoby szukać boksera, który na pewno zmieściłby się w tym limicie wagi. Moja żadnym olbrzymem nie jest, a i tak waży 27 kg (i cały czas przybiera na wadze pod względem "mięśniowym").[/QUOTE] Przejrzałam galerię i Tayra jest śliczna :) O ile to nie do końca jest tak, że limit 25 kilogramów i koniec kropka, urośniesz ponad i wykop z domu, to też w pewnym sensie jest po coś. Muszę sobie w razie czego poradzić, jak trzeba będzie podnieść i przenieść.

To znaczy dłuższej kufy szukam również dlatego, że bardziej mi się podobają ;) Lekki i z wyglądu i z wagi - te 25 kg to górny limit, a boksery są chyba cięższe? :)

[quote name='katasza1']Jakos wyzelek wegierski mi pasuje, albo pointer.[/QUOTE] Trochę się boję psów myśliwskich - są opisywane jako demony aktywności, a to też nie do końca jest to, o co mi chodzi. [quote name='guciak']A ja bym poleciła boksera. 1. Suki mają ok 25kg. 2. Nadają się świetnie do mieszkania/kawalerki. 3. Uwielbiają wyjazdy. 4. Są aktywne, ale nie potrzebują tyle aktywności co wyżły, czyli bieganie + spacerki i wyjazdy to dla bokserów wystarczająca aktywność, choć nie mówię, że nie może być tego więcej. - wysokość (53-59 suki).[/QUOTE] Boksery są gdzieś na liście, chociaż ciężko mi znaleźć takiego, jaki mi się podoba, czyli lekkiego, z dłuższą kufą. [quote name='Unbelievable']a jak jeździsz, samochodem, pociągami? jeżeli nie masz swojego samochodu raczej polecałabym psy mniejsze niż 20kg, życie z takim jest dużo łatwiejsze ;)[/QUOTE] Jeżdżę akurat różnie, ale mam swój samochód ;)

Hej, jakiś czas temu zdecydowałam, że to już "czas" na psa (marzyłam o własnym czworonogu odkąd pamiętam) i od paru miesięcy szukam rasy dla siebie, ale niczego nie jestem pewna i tak naprawdę to bardzo sobie namieszałam. Może pomożecie? :) Moja lista "wymagań" odnośnie psa nie jest długa: ma być średniej wielkości (20-25 kilogramów), z krótką sierścią, aktywny i pozytywnie nastawiony do wszystkich ludzi, także tych obcych, łatwo aklimatyzujący się w różnych miejscach i sytuacjach. Natomiast jeśli chodzi o mnie, to jestem świeżo po studiach, pracuję, wynajmuję kawalerkę, którą dzielę z Azim, dachowcem, który pewnego zimowego wieczora przypałętał się na klatkę, wyglądając jak siedem nieszczęść no i na razie nie wygląda na to, żeby gdzieś się wybierał. Jestem osobą raczej aktywną, codziennie biegam (i pies miałby mi w tym towarzyszyć), sporo jeżdżę po Polsce, nadrabiając pięć lat siedzenia nad książkami, weekendy raczej spędzam poza miastem, jeśli pogoda pozwoli.