Aussie

Do góry staruszku!

[quote name='behemotka']A co tam jest negatywnego? Że z ludźmi Kazan nie zostaje? On był szczęśliwy, a książka była o nim, [I]ergo[/I] -> happy end ;) [/QUOTE] Oślepienie wilczycy i właśnie to zakończenie. Dla mnie jednak była w tym jakaś melancholia. Kazan był trochę rozdarty pomiedzy swoimi dwiema miłościami ;)

Czyżby Izabela? Też mi się to imię strasznie wtedy podobało. :) Zgadzam się - Curwood (i London) rządzą! :)

Ej, to chyba zależy od człowieka ;) Dla mnie to żadna trauma nie była ;) Owszem, smutno mi było po przeczytaniu tej książki. Ja tam uważałam, że wiele lektur za późno dają. Ale ja lubię książki z dramatycznymi wydarzeniami i niekoniecznie lukrowanym holywoodzkim zakończeniem. W dzieciństwie moją absolutnie ukochaną książką, czytaną wiele razy, była "Szara wilczyca". A nie jest to książka kończąca się do końca pozytywnie, choć też nie całkien niegatywnie.

Ludzie naprawdę bywają porąbani... :/

Bo to nie od ciepłego, tylko gorącego ;) A ty byś się nie wściekła, jak byś się poparzyła?! :D

A to stary przesąd ludowy ;) U rodziny na wsi też to kiedyś usłyszałam ;)

Ja chętnie przekazałabym jakieś drobiazgi na bazarek dla Fadusia, ale nie wiem czy ktoś z Wawki by mógł je odebrać? Z opisu to jednak atak Fadusia zupełnie nie wygląda na epi, raczej jakieś przypadłości sercowo-krążeniowe. Niestety mój Amiś po podobnym z opisu ataku zmarł...

Bardzo słodkie te zdjęcia Oleńki z dziadkiem :) I ciekawska panienka mi się podoba :D

Co w tym głupiego? To po prostu galeria dla wszystkich nie-aussików.

Magda, zmień sobie adres strony w linku ;)

Z kolei imie mojej suczki "Choco" (czyli Czoko) często słyszą jako Koko ;-)

Piękne foty! :-)

Toż to kelpie pełną gębą! :)

Do góry staruszku!

Ja przeszłam etap szkolenia czysto pozytywnego, ale teraz uważam, że czasem trzeba po prostu stanowczo psu powiedzieć "nie" (w tej czy inne formie - to bardzo zależy od samego psa). Nadal jednak uważam, że ogromną większość wychowania i szkolenia da się załatwić pozytywnie. I też uważam, że czasem, niektóre problemy wynikają z zaburzeń hierarchii, ale nie tłumaczy ona wszystkiego (ani nawet większości u większości psów - moim zdaniem). W dodatku zjawisko hierarchii jest o wiele bardziej złożone nawet u wilków i pomiędzy psami, nie wspominając już o stosunkach psy-ludzie (psy jednak nie postrzegają ludzi jako "po prostu dwunożnych psów"). Zgadzam się, że trzeba jak najwięcej czytać, szukać, obserwować i wyciągać wnioski - od tego mamy mózg, żeby myśleć! :)

No akurat Fennel też tłumaczy wszystko teorią dominacji i uważa, że wychodzenie zawsze przed psem i zjadanie czegoś przed nim też rozwiąże wszystkie nasze problemy ;) Jak np. wyleczenie psa z lęku przed strzałami (taaaak, chyba nie widziała na oczy psa z silną wrodzoną fobią dźwiękową). W dodatku twierdzi, że to ona odkryła ten "tajemniczy psi język", tak jakby wcześniej nikt o tych sprawach nie pisał ;) (co przyznam, było dla mnie wyjątkowo irytujące w tej książce, bo z poglądami można się zgadzać lub nie, ale to jest po prostu przegięcie). Oczywiście we wszystkich tych książkach są mądre uwagi, ale jednak są książki zdecydowanie od tych lepsze.

Ja bym się tak nie fascynowała tym "Okiem psa" ;) Książka wszystkie możliwe problemyz psem tłumaczy teorią dominacji, tymczasem jest to zdecydowanie zbyt duże uproszczenie. Jeśli chodzi o tłumaczenie psiej psychiki to z pozycji wydanych po polsku wg mnie jedną z lepszych jest Jean Donaldson "Pies i człowiek. Jak żyć zgodnie pod jednym dachem" (oryginalny tytył jest bardzo wymowny: Culture Clash). Co do warczenia i szczekania to wszystko zależy jakiego rodzaju i w jakiej sytuacji ;) (jest przecież warczenie zabawowe).

Co to za ludzie? Przecież wiadomo, że młody pies sika. Po co w ogóle takim ludziom wydawać psa? Czy ktoś ten dom wcześniej sprawdzał? A piesek cudo :)

No zupełnie jak mini aussie - śliczne stworzonko! :) Ech, szkoda, że nie mam wielkiego domu z ogrodem...

Niedawno mijając się na pasach z grupką "metalopodobnej" młodzieży, usłyszałam jak jeden chłopak pod nosem mruknął: owczarki pograniczne. To fakt, aussiki wyglądają podobnie do borderów :D

No to powinny być raczej nieduże, myślę, że docelowa waga dla piesków to trochę ponad 20 kg a dla suczki kilkanaście kg. Oczywiście są to takie luźne szacunki, ale na pewno nie będą wielgachne.

Jak powiecie ile ważą w określonym wieku, to mogę spróbować określić ich wagę docelową. Ale tak na oko to będą wielkości zblizonej do matki. Chłopcy pewne mogą być więksi.

Sunia i maluszki są przecudowne, baaardzo aussikowe! Naprawdę, jeśli komuś nie zależy na rodowodzie a marzy mu się psiak w typie aussika, to powinien w te pędy uderzać po któreś z tych cudeniek!

[URL]http://i578.photobucket.com/albums/ss227/MudiDeli/P1090555.jpg[/URL] - Ola mówi: "No photo please!" ;D A ja na Photobuckecie bez problemu założyłam nowe konto jak w jednym wypełniłam limit...