@All
Ten bardzo dobry i poprawny artykuł według mojej opinii ,ukazał się na wszystkich forach rosyjsko-języcznych . Pojawił się w odpowiednią porę i dotyczy nas wszystkich .
S . Miłton "Kodeks milczenia fabrykantów"
3. Sukces jest na wystawach.
A tu jak raz i dzieje się sam kryminał. Tacy fabrykanci bardzo często bywają pomyślnymi na wystawach ; Wszyscy liczą, że ich psa lepsze oni wygrywają, zajmują miejsca, otrzymują tytuły, że udowadnia ich wartość! Siła ich wystawowych sukcesów powoduje traktowanie jak autorytetów w rasie, ludzie, będący nowicjuszami, zwracają się do niego za radą i informacją. A informacja, którą ci nowicjusze otrzymują, polega na tym, psy co nie mają żadnych genetycznych problemów i «nie ma potrzeby robić tych drogich testów, jeśli wszystkie psy zdrowe». Ale jeszcze bardziej niszczycielskim dla rasy jest to, co takim podejściem fabrykantów staje się przeważającym. Nowicjusze widzą wystawowy sukces psów tych fabrykantów i kupują ich ( nawet nie patrząc na to, co tylko nieliczni z nich, jeśli w ogóle ktoś, przeszłyby najprostsze testy na anatomiczne naruszenie, odchylenia w zdrowie i defektywnych gen). Dalej ci nowicjusze robią finansowe i emocjonalne inwestycje w te psy, które trzeba usprawiedliwiać, skąd i zaczyna się taki stosunek z zupełnie przepowiadającymi następstwami. Wkrótce, ponieważ ci hodowcy są «autorytetami» w rasie ( sędziami, ludźmi, zapraszanymi do przewidzenia seminariów, fabrykantami, dyktującymi ceny na szczenięta i wiązania, wygrywającymi na wystawach fabrykantami), oni używają ten «autorytet» do rozpowszechnienia tezy o tym, co nieetycznie dyskutować każde wady, bądź tym problemu zdrowia albo temperamentu, psów, które są w rodowodowych ich psach albo potomstwie od ich psów. Bardzo często można słyszeć taką frazę: «Ja nie winny niczego mówić, jeśli chcę wygrywać» albo «są trzy linie z epilepsją ( albo patologią serca albo oka albo każdym innym problemem), ale nie powinniście tego wiedzieć». Oczywiście że, powinniśmy to znać, inaczej jak jeszcze będziemy w stanie przyjmować uświadomionych sobie i uzasadniające decyzje o tym, jakie psy najlepszym sposobem podejdą naszym, jeśli tylko nas wzburza nie po prostu zewnętrzne piękno, ale i skryta genetyka, którą też próbujemy udoskonalić?
A co można powiedzieć o fabrykantach , którzy otwarcie dyskutują wady, ukazane w ich własnych psach? Niestety, bardzo często na nich jest wieszana metka «złego fabrykanta», ponieważ ich psy cierpią na pewne wady. Ich unikają, o nich mówią szeptem i kpiąco. Sam fakt tego, ci fabrykanci starają się otwarcie podzielić się znajomością i testować swoje psy, robi ich obiektem «chęci na wiedźmy» z strony ludzi, które zbyt beztroscy, obojętne, egoistyczne, beztroskie w odniesieniu do przyszłości o tyle, że nawet nie testują swoich psów i im nie brak śmiałości uczciwie ich dyskutować. W miejsca tym, żeby oklaskiwać fabrykantów, którzy dzielą się informacją, ich unikają i prześladują. Na skutku tego i w siłę ludzkiego życzenia być częścią grupy, X poza nią, fabrykanci zaczynają robić to, co u nich staje się najlepiej przechowywać milczenie i kłamać albo odmawiać uznawać o tym, oni wiedzą.
4. «Źli fabrykanci»
Według miary tego, jak wszyscy więksi i więksi od nowicjuszy przychodzą do rasy i niedoświadczeni fabrykanci i eksponent zaczynają uczestniczyć w wystawach, poznając sztukę hodowli, oni zwracają się do wygrywających fabrykantów, indentyfikując się wystawową wygraną z wspaniałą jakością psów. Dlatego fabrykanci nie chcą, żeby coś złe o ich psach stawało się mieniem społeczności, wzmacniając się w myśli o doskonałości swoich psów i zwiększając finansowe i emocjonalne inwestycje do utrzymania tej teorii. Zwycięstwa w wystawowym ringu nie mają niczego ogólnego z genetycznym zdrowiem. Oczywiście, pewni pies-zwycięzcy są, według najmniejszej miary, nosicielami genetycznych naruszenia, a w pewnych wypadkach i sami mają takie naruszenie. I chcąc genetyczne naruszenie sam po sobie, w zależności, oczywiście, od typu i ciężaru, nie należy wyłączać psa z gienofonda, ale doskonale koniecznie trzeba, żeby ludzie wiedzieli o problemowych miejscach i mogli rzeczowo i rozważnie podchodzić do hodowli. Przynajmniej, psy, z którymi pasują inne psy są powinni być protestowane i ich przeszłość należy być dokładnie przeanalizowane, żeby obniżyć prawdopodobieństwo nosicielstwa albo porażenie wadą nowych psów. I ponieważ zwycięzcy nie chcą, żeby na nich powiesiły metki «złych fabrykantów» i przestali chwalić jak lepszych ( a także ponieść możliwe finansowe zguby w siłę upadku cen na szczenięta i wiązania), kodeks milczenia jeszcze więcej urzeczywistnia
Nowicjusze, ponieważ oni chcą być przyjętymi w społeczność, unikają rozmowy o producentach, dających problemowe szczenięta, bądź tym anatomiczne problemy, problemu zdrowia albo temperamentu. Oprócz tego, oni już też włożyli pewnymi finansowymi i emocjonalnymi inwestycjami w załączeniu do ich dążenia być przyjętymi w «klub zwycięzców». Oni , być może, nawet uświadomić sobie obecność pewnych problemów w pewnych liniach swoich rodowodów, ale odmawiają uznać to i przechowują w tajemnicy z strachu .
Bardzo często fabrykanci, otwarcie nie uznając obecności problemów, próbują rozcieńczyć możliwość pojawienia się wad za pomocą autbridinga z doskonale innymi liniami. Dr Dżerold Bell, znany genetyk, tak komentuje takie podejście: «Powtarzany autbriding w próbie rozcieńczyć pewni recesywni gen nie najlepszy sposób wybawienia od dziedzicznych naruszenia. Recesywnych gen nie wolno rozcieńczyć; Oni albo jeść, albo nie. Nosiciele, otrzymani w wyniku autbridinga, rozmnażają się i dalej rozpowszechniają defektywni gen w genotypie populacji. Jeśli wiadomo, że pies jest nosicielem albo ma wielkie ryzyko być nosicielem według rezultatów analizy rodowodowej, ją podąża wyłączyć z hodowli i zamienić jednym albo dwojgiem jakościowymi dziećmi. Te dzieci podąża zawiązać i zamienić już ich jakościowymi dziećmi w nadziei uwolnić się od defektywnego gen».
5. Strach.
Niestety, odmowę ukazania wady albo przeprowadzać testowania nie zmusi ich zniknąć. To, czego my nie widziany, okazuje ogromny wpływ na rasę i jeśli kontynuować wiązać tych nosicieli defektywnych gen, to pozwolić tym gen tylko umocować się w gienofondie rasy. Ci fabrykanci, którzy ze wszystkich sił starają się rozprowadzać zdrowe psy i używają wszystkie naukowe osiągnięcia w tym obwodzie, żeby dostarczyć genetyczne zdrowie, stają się odszczepieńcami za jedno tylko dążenie, które powinienem oklaskiwać; Wysiłku, który oni podejmują się , w najlepszym razie banalizują się, a gąszczowi wszystkiego przyjmują się jak «niepotrzebni» albo panikarscy. Na skutku tego tacy fabrykanci pozostają w samotności i za granicami ich własnych rezerwatów ich wysiłku praktycznie nie dostrzegalni w skalach rasy.
Kodeks milczenia mogą złamać tylko śmiali ludzie, przekonani są w tym, czym od tego rasa zostanie mocniej i lepiej. W miejsca tym, żeby urządzać «chęć na wiedźmy» odnośnie tych, serce boli za wszystkie te problemy, wszystkie kluby rasy w wszystkich krajach powinni witać i podtrzymywać tych, kto posiada męstwem i zdecydowaniem mówić otwarcie. Oprócz nagród, skazywanych fabrykantom, osiągających wielkich wystawowych sukcesów, trzeba skazywać nagrody i tym, kto niestrudzenie pracuje nad poprawą rasy. Piękno i efektywność nie udoskonalają rasy; Znacznie ważniejszy od piękna genetyczne zdrowie i zdolność żyć długim zdrowym życiem, ale osiągnąć to dokąd trudniej, niż otrzymać piękne głowy.
6. Cena.
Wartość genetycznych testów jest nie tak wysoka, jeśli ocenić następstwa odmowy robić takie testy. Zapytacie każdego doświadczonego fabrykanta, w rasie którego są sercowe patologie, naruszenia z strony krwi, problemu z oczyma albo miednicowo -główkowymi stawami, winią oni nieprzezorność i odmowę fabrykantów zeszłych lat wkładać pieniądze w rasę z praktycznie nieprzezwyciężonymi problemami i odpowiedź będzie zupełnie przepowiadająca. W Wielkiej Brytanii można przeprowadzić certyfikowane testowanie miednicowo -główkowych stawów, łokci, oko, serca, krwi, odpornościowych naruszenia wszystkiego mniej więcej za 295 funtów szterlingów ( w USA o wiele taniej); To jest mniejsze od wartości szczenięcia albo wartości wiązania. Można zrobić mały od testów, ale jaką ceną to obróci się w przyszłości? W przyszłości rasa będzie cierpieć od sercowych patologii tylko dlatego, że prosty test wartością 7,50 funtów ( wykonywany w jednej z sercowych klinik, sponsorowaną rasą, w danym razie bokserami) okazał się takim nieważnym? Przez trochę lat rasa będzie męczyć się nad wykorzenieniem ślepoty tylko dlatego, że testowanie jest okiem za 16 funtów (przeprowadzane co miesiąc w jednej z licznych ocznych klinik czy nawet bezpłatnie, jeśli zrobić to na wystawie Crufc w klinice, którą oni organizują każdego roku) liczyło się bezpodstawnym? Potomni dzisiejszych psów będą cierpieć od bólu w miednicowo -główkowych i / czy łokciowych stawach, ponieważ przedstawiciele rasy pięknie ruszali się na wystawie i nie wyglądali cierpiącymi przy spojrzeniu okiem? ( Rentgen dla oceny miednicowo -główkowych i łokciowych stawów jest najdroższym badaniem i kosztuje mniej więcej 110 funtami za miednicowo -główkowe stawy, plus jeszcze 80 funtów za łokciowych, jeśli zrobić równocześnie z miednicowo -główkowymi; niestety, dla oceny stanu łokci być potrzebnym 6 różnych zdjęć i ten test jest takim drogiemu zza wielkiej ilości wymaganej błony). Sprawdzenie jest na takie rzeczy, jak choroba jest tłem Wiłlebranda i tiroidnoje testowaniem ( odpornościowy system) może być stosunkowo niedrogim, 30 i 50 funtom jest odpowiednio. Oczywiście, testowanie tych genetycznych naruszenia nie gwarantuje tego, te problemy nie powstaną przy następnych wiązaniach, ale ono znacznie obniża prawdopodobieństwo powstania tych problemów, a to już dobry początek.
Jeśli fabrykant nie może przedstawić dowodu w wyglądzie weterynaryjnych certyfikatów albo zaświadczeń o tym, co genetyczne testy były przeprowadzone, nabywca powinien uświadamiać, że on kupuje psa na swój strach i ryzyko! Fabrykanci mogą mówić, że ich psy nigdy nie kulały, albo co nie konieczności robić jakichkolwiek testów, ponieważ rasa jest zdrowa. Pewni nawet mówią, że ich weterynarze nie radzą robić genetycznych testów, ponieważ w tym nie ma sensu. Takie głoszenia są nieodpowiedzialne Jeszcze raz, gen są niewidoczni i nosiciele defektywnych gen mogą samych wyglądać zupełnie zdrowymi. I tylko za pomocą testowanie możemy poznać, nasze psy czy mają niepożądanych gen albo nie i tylko potem, uczciwie oceniwszy rodowodowych psów, uświadomić sobie potencjalność nosicielstwa
7. Złamać milczenie.
Co możemy zrobić, żeby złamać kodeks milczenia? Większość klubów rasy, jeśli nie wszyscy, mają moralny kodeks, który żąda od fabrykantów rozprowadzać zdrowe psy. Zaczynać podąża z klubów. W miejsca tym, żeby być społecznymi instytutami typu «dobrych starych przyjaciół», te organizacje powinny zacząć prześladować zupełnie realny cel ochrony przyszłej rasy, żądając obowiązkowego przechodzenia genetycznych testów do wiązania. Poważniejszym, czym wiązanie 16-miesięcznej suki, jest wiązanie bez przyjęcia wstępnych miar «genetycznej ostrożmość». Tym jest nie mniej, w licznych klubach «złych fabrykantów» określają według wiekiem, z którego oni zaczynają wiązać, albo według częstotliwości wiązań, a wcale nie według tych kryteriów, które są obowiązkowymi dowodami zdrowia. Jeśli brać w uwagę wystawowe sukcesy, ile kluby wybierają «fabrykanta roku» według ilości wygrywającego potomstwa? Są takie kluby, które żądają, żeby fabrykanci udzielali dowód tego, co oni robią wszystko możliwe dla tego, żeby zapewnić bezpieczeństwo przyszłej rasy?
Mogą złamać milczenie, tylko ci , którzy mają męstwo i zdecydowanie mówić o problemach, dzielić się sukcesami i znajomościami wszystkiego tego, żeby odwracać się od nich. Milczenie będzie zakłócone, jeśli każdy nabywca szczenięcia i właściciel suki, idącej na wiązanie, będą żądać dokumentów, świadczących o przechodzeniu genetycznych testów. Milczenie będzie zakłócone, kiedy zrozumiemy, że niedostatecznie rozprowadzać psy zwycięzców albo ustanawiać najwyższe ceny na szczenięta albo mieć producenta, wykorzystywanego pięćdziesięciu, sześćdziesięciu, sto razów; Powinniśmy zwrócić tę miłością, z której po raz pierwszy przyszliśmy do rasy i uparcie i uporczywie pracować z tym celem, żeby w przyszłości ilość dziedzicznych chorób i patologii zmniejszała się z każdym rokiem.
Jeśli znacie tych, kto wiąże psy bez testów, zapytacie się dlaczego, można , to strach ujawnić nosiciela wśród swoich plemiennych psów? Czy to strach finansowych strat? Czy oni rzeczywiście uważają, że ich psy są nienaganne? Czy oni boją się zgubić status «top fabrykanta» , jeśli uznają obecność problemów, nad którymi trzeba pracować? Czy oni boją się, że będzie zaczynał trudniej otrzymywać piękne i zdrowe psy? Czy oni utracili tę miłość, której lubiono rasę na początku swojej drogi do wystawowego sukcesu? Czy, że więcej smutnie, im po prostu nie podziała do tego , czego nie widać okiem?
8. Dobra przyszłość.
Opracowanie programu hodowli z wykorzystaniem naukowych metod i testów podziało trudne i żąda wielkiego męstwa, ale jest nas winna odżywiać i posuwać do tego nadzieja na najlepszą przyszłość naszej rasy. Główne to umieć pracować wspólnie, nie bojąc się obgadywania albo milczenia. Kodeks milczenia można złamać, jeśli wszyscy my zdecydujemy, że nie zamierzamy więcej godzić się z milczeniem.
Łowię pomidory!!!!!!!!!!!! To przecież nie o nas.
PS.mam zgode na tłumaczenie i wstawienie tego tekstu na polskim forum o psach
