bea100

[quote name='piechcia15']...dostaliśmy dziś witaminki dla maluchów od bea100:)dziękujemy bardzo również za zabaweczki:) biorąc pod uwagę, że maluchy pewnie nie ważą więcej niż z 500g to te witaminy starczą im chyba na dożywocie:) skoro 10g vit. jest na 8kg to dla nich trzeba miliszczyptę :) ...[/QUOTE] Jak pojadą do kolejnych DT to je rozsyp im do słoiczków- niech dostają- to świetny kombajn witaminowy (ale faktycznie- po ogarzych dzieciach więc dla ras dużych ;)). A to co zostanie- niech będzie dla innych szczeniąt w potrzebie. Termin jest chyba do końca roku 2013. "Przekaż dalej" te witaminki- jak będzie inna potrzeba. Myślę, że takie witaminy się na dogo nie zmarnują.

[quote name='magdyska25']Tak. w nd miała być wizyta zapoznawcza, która jak potem się pytałam- wypadła pozytywnie. Zobaczymy ...[/QUOTE] Ale ja pytałam co teraz będzie - po tej niedzielnej wizycie. Będzie kolejna? Czy teraz np. to już decyzja adoptujących i jeśli na tak to przyjadą a w schronie wydadzą im Rexa?

Ja również :)

[quote name='mrs.ka']zbieram myśli ,i takie mam przemyślenia , najlepiej by było ,zeby szczeniaki ze względów socjalizacyjnych były jeszcze przez jakiś czas z matką i przychodzi mi pewien pomysł ale musze to skonsultować jutro z moją mamą ,która ...mieszka w Łodzi ...[/QUOTE] O rany, o rany...jeśli to to co myślę i na co mam nadzieję, to ja trzymam kciuki z sił całych i już nie mogę się doczekać Twojego kolejnego wpisu....

Brzmi to wszystko nieźle :) A co teraz dalej? Koleny raz przyjadą do schroniska do Rexa?

Dzień dobry :) zaglądam tu i czytam z przyjemnością :)

Przełamuje się - to dobre słowo. Jubu mówił, że stawiają przed Suzką kolejne wyzwania i wcale jej nie oszczędzają bo ona musi się przełamywać. Nie wiem, czy nadejdzie kiedyś dzień, że np. podbiegnie radośnie do nieznajomego człowieka ;), ale jak widziałam na własne oczy- co opisałam także- Suza może jest i ostrożna jeszcze ale nie jest dzikusem do obcych - robi w tym kierunku postępy :loveu:

I co i co i co????

No tak, dziękuję za info :loveu:, ale na FB mnie nie odsyłaj bo nie wszyscy tam są ;). Chciałam polecić wspomagająco Ipaktine i spytać, czy Bob go dostaje? Stosuje się go co najmniej przez 6 mc /lub stale. Z ulotki: Ipakitine zawiera chitosan, który wiąże i usuwa toksyny mocznicowe. Toksyny mocznicowe są współodpowiedzialne za postępujące upośledzenie funkcji nerek. Ipakitine zawiera węglan wapnia, mający zdolność wiązania i usuwania fosforanów występujących w pokarmie mięsnym oraz we krwi. Zrównoważony bilans fosforanów wpływa pozytywnie na pracę nerek. Ipakitine jest proszkiem, który doskonale miesza się z wilgotną karmą, dzięki temu działa natychmiast, wiążąc fosforany. Preparat zaleca się stosować u psów i kotów w celu wspomagania funkcji nerek w przypadku ich chronicznej niewydolności. Skład:laktoza, węglan wapnia, chitosan. Analiza: popiół surowy 9,9%, białko surowe 4%, wapń 3,7%, woda 1%, tłuszcz surowy 0,55%, celuloza < 0,1%, potas 0,024%, sód 0,015%, fosfor <0,01%

[quote name='zerduszko']No był z niej pulpet, był. Ale jeszcze wróci do formy :)[/QUOTE] Nie normalny wręcz szalony apetyt jaki miała po operacji już minął, ale przy opiece i przy wsparciu jakie ma- na pewno wróci do formy :)

Zawsze była pulpet? Chyba nie zawsze, bo już na pierwszej wet wizycie kontrolnej (wizyta była po to, że badaliśmy jej właściwie to uszy ;)) z 04.12.2012 nie była "pulpetem" bo tam już jest wpis weta " niewielkie niedożywienie" (jest tu skan zamieszczony). Potem Suzka dalej powoli marniała, nie miała apetytu choć jej dogadzano- teraz wiemy, że w wyniku tego co w niej siedziało i co się w niej działo :-(. Kolejny spadek wagi- po operacji (bywa tak czasem po usunięciu śledziony, nawet na dogo w temacie usunięcia śledziony o tym dziewczyny pisały także). To wszystko razem w sumie dało to, że obecnie Suzka jest chuda i mimo, że troszkę już przybrała po operacji jest nadal za chuda. Ale jest wspierana we wszystko co dobre- mam nadzieję, że powolutku dojdzie do siebie.

Super, cieszę się :multi: Dzięki także za info. Psy myśliwskie mają niebywałą wytrzymałość i możliwości przystosowawcze do każdych warunków. Teraz organizm będzie ładnie nadrabiał a Amor migiem wyjdzie na prostą!!!

Witaminki (kombajn) poleciał priorytetem. Proszę o podawanie już teraz do mleka (zgodnie z ulotką), to ważne bo to również na wzmocnienie odporności! Jak się czują maluszki? Jak z przeziębieniem, bo to mnie martwi? Można im dodać do mleczka odrobinę soku z malin. Czy one mają już jakieś imiona?

...co tu taka cisza? :shake:

A ja witaminy im wyślę dla szczeniąt, mam nową świetną puchę i z długim terminem. Piechcia: do mleka od atulek radziłabym już im dodawać surowe żółtko (od odrobiny zaczynając do docelowo całego żółtka dziennie- na czwórkę). Tylko trzeba z żółtka wyjąć te "gluty" co łączą z białkiem. Skoro niedługo z konieczności zaczną jeść same- to nie będzie za wcześnie. Po karmieniu trzeba koniecznie je przechylić na ramieniu (przy uchu własnym) tak by beknęły, a potem im sumiennie i każdemu oddzielnie masować brzuszki (koliście i zgodnie z ruchem zegara). Czekam na adres do wysyłki. Jutro pójdzie priorytet. PS jeśli mogę radzić, lepiej nie doprowadzać takich maluchów np. do rozwolnienia- ja bym z przeterminowanym mlekiem nie eksperymentowała póki maluchy są takie małe...zawsze można im to mleko podać jak trochę podrosną...

Amiś to bardzo wdzięczny obiekt do fotografowania :loveu: Tak, te oczy bez reszty, ten ogon bez głowy, to Suzka się załapała odrobinę :lol:

I ja jestem. Moja rada- szukać matki zastępczej- suka w urojonej (zwłaszcza najlepsza byłaby taka co miała kiedykolwiek miot) je przyjmie i wykarmi. Im potrzebne matka psia a nie strzykawka (no wiem, wiem...:-(). O rany...takie maluchy...nigdy nie miałam takiej sytuacji by musieć dokarmiać (tu- karmić) maluszki w tym wieku...bardzo trzymam kciuki, z całych sił za odchowanie ich wszystkich... Małym potrzebna matka nie tylko ze względu na mleko. Pisałaś, że koleżanka ma amstaffkę- tylko co? Nie ma warunków? Bo jeśli ją nie stać- pomożemy przecież finansowo...

Zaglądam tu z nadzieją...

Czekam na bezstronną kontrolę w takim razie. Czekam z wielką troską. Tylko jak jest w domu, to mogą wogóle tam nikogo nie wpuścić...?

Ajlii: ogary są łupieżowe w rasie (dostają łupieżu także ze stresu i to np jadąc pociągiem po 3 godz potrafią dostać i to takiego, że się sypie- nie żartuję)- mamy wypróbowany na to olej z lnu (ten prawdziwy, nie z marketu, ja kupuję w sklepach ze zdrową żywnością)- naprawdę pomaga (za czas jakiś oczywiście). Wiem, że jest to nie tanie. Na Amisia trzeba trzy razy w tyg łyżkę zupową. Cioteczki- zapomniałam dopisać, że bazarkowa kaska ta od sąsiadki Uli- przekazana ;)

No to mała relacja: Pogłaskałam Suzkę! Najpierw stała w otwartych drzwiach z kuchni do salonu i zaglądała co czas jakiś zaciekawiona. W końcu sama weszła nie wołana i położyła się na wielkiej poduszce na podłodze w rogu. Ze cztery metry od naszego stołu. Obserwowała sobie (tzn. walczyła ze sobą ;) ). Gadałyśmy trochę do niej. Potem znowu nie zwracałyśmy z koleżanką na nią uwagi. Naprzemiennie. W końcu Suzka podeszła do stołu i nie chodziło jej wcale o piękne ciacha na nim. Położyła się przy krześle mojej koleżanki- spokojnie. Ona ją głaskała co czas jakiś a Suzka na to pozwalała. Tak normalnie, samo z siebie to wyszło a raczej wyszło to od Suzy. Potem jak przechodziła obok stołu i ja ją mogłam pogłaskać- przyjęła to normalnie :). Tak Suzka zareagowała na dwie obce osoby (co prawda- kobiety) po jakiejś pół godzinie od ich przyjazdu :). Ajlii mówiła, że jeszcze miesiąc temu coś takiego byłoby nie do pomyślenia. Choć dużo wyzwań jeszcze przed nią a przed ajlii dużo pracy socjalizacyjnej. Suzka jest bardzo szczupła, ale ajlii mówiła, że i tak trochę przybrała na wadze od operacji. Ale sierść ma błyszczącą. Spodziewałam się, że jest wyższa. Na krótkich łapach, z pięknym lisim ogonem do samej ziemi. Jest dla mnie taka inna (ja przywykłam do kształtu i budowy ogarków) ale jest piękna. No i co najważniejsze- nie widziałam w jej oczach przerażenia czy patrząc na „całość psa”- totalnego strachu. Ja znałam tylko zdjęcia, np. portecik głowy Su ten z pierwszej strony tego tematu. Ma wg mnie "inne" oczy niż te na zdjęciach pierwszych, jakby mówiąc obrazowo "nie tak wytrzeszczone" więc nie wydają się takie wielkie, przez co pyszczek Suzki wg mnie nabrał od razu innego wyrazu :) Tak się cieszę, że ją nareszcie mogłam zobaczyć i nawet pogłaskać (sierść ma bardzo aksamitną w dotyku). Żeby jeszcze tylko Suzka szybko nam wyzdrowiała i nabrała ciałka- ale wiem, że to trzeba dać jej czas jeszcze :) EDIT: pogadałam właśnie z koleżanką i na kolejne odwiedziny u Suzanki wybierzemy się z koleżanką może w kwietniu jak się uda. Dziękujemy ajlii i Jubu, za WSZYSTKO, to był wspaniale spędzony dzień :loveu:

Paula_t: wybaczcie mi...nie mam zdjęć, nie mam aparatu- nie mam mocy przerobowych ani też nie mam zdolności ...ale za to mam oczy ;)

[quote name='magdyska25']dzisiaj potwierdził Pan jutrzejsze zapoznanie. Mam nadzieję, że wypadnie dobrze i wreszcie się uda. Proszę trzymać kciuki![/QUOTE] To już dzisiaj- trzymam z sił całych!!!!

I ja tu jestem na stałe. Może przyszły miesiąc będzie już łaskawszy, proszę w każdym razie o nr konta przy okazji słania do innych :).

No to już jestem w necie i już zdaję relację bo wiem, że czekacie ;). Amiś wygląda doskonale, sierść błyszcząca i srebrzysta i zadbana . Kochany taki!!! Wygłaskałam łebeczek ((no wytarzanie się zdarza w najlepszej rodzinie ;) ale z tego prozaicznego powodu reszta nie nadawała się do wymiziania, wybaczcie cioteńki ;). Bardzo kochany i śliczny. Oczy ma wesołe, cały był radosny jak przybiegł się przywitać. Naprawdę niczego mu tam nie brakuje- widziałam szczęsliwego psa w podskokach niemal- napiszę obrazowo: gdyby nie "tył psa" (widać tam już wiek, jak to u owczarów bywa) to "od frontu" widziałam niemal "młodzieżowca" z błyskiem w oku :multi:- Amiś wygląda i ma się świetnie- kochane moje, robicie wspaniałą robotę wspólnie z ajlii i za to mój wielki szacunek!!!.