Suczka Rottweiler Uratowana!!

[syla00]

W imieniu Azy błagam o pomoc finansową!

[Amanita]

Podnoszę - ważne!

[Halo (Alfa i Zuzia)]

Bardzo ważne, dom potrzebny na już:roll:

[supergoga]

Można wpłacać albo wystawiać na AFN na bazarek cos na psinkę. Ja jutro to zrobię, ale jak wrócę ze światówki, bo od rana gnam na wystawę.
Gdzie wstawic sunię, gdzie juz będzie lub jest poza molosami. Moge w ner ja poumieszczac, tylko gdzie - napiszcie.

[MARCHEWA]

****podnosze****

[Amanita]

W górę Azula!

[syla00]

Myśle, że możesz ją wstawiać tan gdzie zawsze, a w pierwszym poście trzeba napisac gdzie sunia już jest ogłoszona.
Ciocia Amanita napisała śliczny tekst o Azie, oczywiście czytając go poryczałam sie. Ta nasza ciocia potrafi serce poruszyć. Ciociu mam nadzieje, że się nie gniewasz żego tu wkleje.

Mam na imię Aza. W moim życiu zdarzył się cud – cud, dzięki któremu jestem, choć miało mnie już nie być…
Wszystko zaczęło się 6 lat temu – wtedy przyszłam na świat. Jakiś czas później zabrali mnie do siebie obcy mi ludzie. Ten największy powiedział, że będzie moim panem i że zostanę u nich na zawsze. Wierzyłam, że tak właśnie będzie. Przez 6 lat miałam dach nad głową, swoje legowisko i miskę pełną smakołyków. Dziś wiem, że ta pełna miska miała mi zastąpić wszystko – miłość, ciepło, długie spacery…Dziś wiem też, że choć miałam pana, nigdy tak naprawdę nie doświadczyłam jego obecności. Pan miał swoje życie, swój świat, w którym znikał, zamykając za sobą drzwi.
Tej feralnej nocy mój pan wrócił do domu nad ranem, położył się na łóżku i wtedy poczułam dobrze mi już znany obrzydliwy zapach – oni nazywają to alkoholem. Zasnęłam. Nagle coś we mnie uderzyło, poczułam, jak straszny ciężar przygniata mnie do ziemi. To mój pan spadł na mnie. Nie wiedziałam, co się stało. Nie rozumiałam , dlaczego mój pan chce mnie skrzywdzić. Musiałam się bronić i wtedy… ugryzłam mojego pana. Nie mogłam inaczej… Mój strach był silniejszy…
Następnego dnia trafiłam do azylu dla bezpańskich psów. Ciepłe mieszkanie miała mi teraz zastąpić drewniana buda. Przez następne dwa tygodnie byłam na czymś, co oni nazywają obserwacją. Widziałam te ich spojrzenia, słyszałam ich szepty. Mówili, że nie jestem agresywna, że pewnie ugryzłam ze strachu. Oni mnie rozumieli – mój pan nie.
Po dwóch tygodniach człowiek, który obiecywał, że zostanę u niego już na zawsze, ten sam, który nazywał siebie „moim panem”, wydał na mnie wyrok. Miałam odejść, zniknąć…. Słyszałam, jak wszyscy wokół mówili: „Chce ją uśpić”. A ja… ja chciałam żyć… Mój pan zapłacił za moją śmierć, już wyznaczono datę ostatniego dnia w moim życiu, ale… zdarzył się cud. Usłyszałam tylko, jak mówią: „podpisał zrzeczenie” i zrozumiałam. Nie mam już pana, jestem bezpańskim psem, ale ocalałam.
Boję się myśleć o tym, że teraz jest mi potrzebny kolejny cud i dlatego tylko po cichu marzę o tym, że któregoś dnia przyjdzie po mnie mój prawdziwy człowiek – ten, na którego tak naprawdę czekam całe życie. Podam mu wtedy łapę i zobaczę w jego oczach bezbrzeżną miłość.

Sześcioletnia Aza była o krok od śmierci. Ocalała, by zaznać prawdziwej miłości.
Aza w tej chwili bardzo przeżywa swój pobyt w azylu – zimny kojec to coś, czego nie zna. Aza ugryzła człowieka, ale to ten sam człowiek zawiódł – zawiódł od samego początku, ponieważ nie poświęcał jej należytej uwagi. Aza nie jest agresywna. Jest bardzo spragniona kontaktu z człowiekiem – domaga się pieszczot, tuli się do człowieka. Z całą pewnością jednak będzie potrzebowała odpowiedzialnych opiekunów – najlepiej znawców rasy.

[syla00]

wstawiłam Aze na Animalie.pl i Kupie Psa

[Halo (Alfa i Zuzia)]

myszko na 1 idź

[supergoga]

Wstawiam na:
aaaby
alegratka
kupsprzedaj
eurocity
4łapy.

A jest na allegro?

[Amanita]

Azulka tłumy to do Ciebie raczej nie zaglądają:-( Piękna jeteś i znajdzie się dla Ciebie nowy dom - taki z prawdziwego zdarzenia.

[MARCHEWA]

Amanita,to co napisałaś o Azie,naprawdę łapie za serce:loveu:

[Halo (Alfa i Zuzia)]

[Agnieszka P]

mam dla niej dom tymczasowy ,tylko trzeba ja do Lublina zawieść

[Agnieszka P]

jeslli nie uda sie zorganizaować transpotu pojedzie tam inny pies

[Azyl_Zory WebAdmin]

Wow dom dla suni?? A więc transport potrzebny na gwałt!!

[Azyl_Zory WebAdmin]

Z Żor to odległość 359km.

[Azyl_Zory WebAdmin]

A więc kto pojedzzie z pączusiem??:cool3::cool3:

[Agnieszka P]

Dom czeka do weekendu jak nie bedzie transportu wyladuje tam inny rottek

[Azyl_Zory WebAdmin]

A czy zwracają koszty transportu??

[syla00]

o kurcze!! zaczynam myśleć, Alfa coś ostatnio załapała jakąś firmę transportową może teraz też się uda.

[Agnieszka P]

kto zwraca koszty transportu ??przepraszam??? to dom tymczasowy

[Azyl_Zory WebAdmin]

Agnieszka P napisał(a):

kto zwraca koszty transportu ??przepraszam??? to dom tymczasowy

Przepraszam że tak o to zapytałem.
Gdyby pączuś mi się zmieścił do auta to bym może ją tam dostarczył ale....
ale jest takie że nie mam tyle kasy na paliwo:(

[Azyl_Zory WebAdmin]

Szukajmy jakiegoś wyjścia!!

[supergoga]

Wiecie czegoś nie rozumiem.Mamy mieć kasę na utrzymanie rotki w hotelu a mamy problem z kasa na przewiezienie do Lublina. Naprawdę dziwne. Wugląda że na Azuni zależy Agnieszce i koniec.
Proszę załatwcie transport - jeśli nie ma nikogo innego ja zapłacę za przewiezienie psa do Lublina, tylko z Poznania nie dam rady jej przetransportować.
Rotek zmieści się do każdego samochodu - wiozłam już sporego onka w maluchu, więc i Aza wejdzie do auta.
Pogłowkujcie, bo jak ten tymczas stracimy - to zostanie hotel na niewiadomo jak długo . A w tymczasie też poznamy psa lepiej i domek znajdziemy.

Agnieszko, mam nadzieję, że załatwi się przewóz Azy do Lublina. Szkoda suni - to co się z nią stało to przecież nie jej wina.