Misiek za szybko odszedł...za TM

[Zosia4]

Trudno powiedzieć czy się odradza, bo ja go widzę codziennie i nie bardzo mogę zauważyć jakieś zmiany. Fakt faktem, że ile razy dotknę go szczotką - to za każdym takim "szczotknięciem" efekt na szczotce jest imponujący.

Ale skoro nie jest jeszcze lysy więc chyba co ma z niego wyjść to wylazi.

[akucha]

Eeee, do łysiny to mu jeszcze ho, ho... Skubany Misiek, no :evil_lol:

[AnkaG]

Zosiu a ja mam czwartego sznaucerka. W sylwestra zabrałam Nukę ze schroniska jako dom tymczasowy, bo przez 4 dni od kiedy tam trafiła nic nie jadła i nie załatwiała się nawet na spacerach. Stres totalny. Po upłynieciu 14 dni od znalezienia podpisałam umowe adopcyjną. W razie gdyby u nas nie została, to mamy dla niej domek u koleżanki.

Po zabraniu chorowała - albo przeziębienie albo kaszel kenelowy.
Teraz już zdrowa, ale mamy duży problem z załatwianiem się w domu. Pewnie dlatego wylądowała w schronie. Pilnujemy i co chwila na ogród wystawiamy.

Ona jest bardzo lękliwa (może była bita za to załatwianie się), ale już nas pokochała.

Teraz zgodnie z zaleceniem wetki dajemy jej persen, żeby ją wyciszyc.

[Zosia4]

AnkaG - wiem o tej Twojej czwartej psiuni. Pisalaś nam o tym. Życzę wiele wytrwalości z nauczeniem jej czystości w domu. A czy są jakieś wymierne efekty tego ?
Ja mialam to samo z Liskiem. Początek to byl koszmar. Ale też postawilam na cierpliwość. Zawzięlam się wtedy i po prostu z dokladnością zegarka co godzinę z nim wychodzilam na ogród (w nocy również !!!!!!!) Chodzilam wtedy jak "opijaniala" ale oplacilo się. Taki stan trochę trwal - już nie pamiętam - ale coś chyba ok. dwóch czy trzech tygodni.

Psinka jak poczuje się bezpiecznie - to zrozumie czego się od niej oczekuje. To jest chyba taki naturalny odruch, że "tam gdzie mieszkam - nie zalatwiam się". Czasem w wyniku różnego splotu okoliczności życiowych ten odruch jest uśpiony, no bo jakżesz ten mój biedny Lisek mial o tym wiedzieć, skoro przez 20 lat zalatwial się w schroniskowym boksie czyli w swoim "domu".

Anka - życzę Ci wiele wytrwalości.

Aha - i mam wiele pytań do Ciebie jako do znawcy psiej sierści - ale jak się zbiorę z konkretami - to już chyba na pw.

[AnkaG]

Och zapomniałam, że pisałam. :oops:


Co do małej - a jest maleńka waży 5,5 kg - staramy sie byc cierpliwi. My na szczęście kochamy psy więc zrobimy wszystko, żeby ją z tej nerwowości wyprowadzic. Ona ciagle kręci kółka a to oznaka stresu albo nerwicy.

Najpierw podejrzewaliśmy zapalenie pęcherza przy chorobie - strasznie charczała. Więc antybiotyk, Urosept, cerutin i syrop na kaszel dla dzieci.

Wyzdrowiała ale dalej robiła, więc mocz do badania (łapałam łyżką wazową :diabloti: ). W moczu nic po za tym, że za lekki. Więc zastrzyki z oxytocyny sama robiłam, a jak mi się ręce trzęsły.

Po dalszych konsultacjach z wetką (sama hoduje sznucery małe i duże) - ziołowy persen (ten dla ludzi), po pół tabletki rano i wieczorem. Ona była albo w kenelu albo błędy wychowawcze. Mam nadzieję, że miłoscią i cierpliwością wyprowadzimy ją z tego.

A mój wet (bo to małżeństwo wetów) jadąc do Wrocławia zabrał bezdomną Bunię, która była na tymczasie u moich rodziców do nowego domku, który sie znalazł dwa dni wcześniej. I zawiózł ją do samego domku do Pani Marty. Dzisiaj dzwoniłam i Pani dziękowała mi :oops: za takiego cudownego i mądrego jamniczka. A Bunia to już pewnie z 10 latek ma. Cudny domek Bea1 znalazła dla Buni, znalezionej na przystanku i bardzo zaniedbanej. Miała straaaszny kamień i dwa zęby w stanie ropnym. Wyleczyłam i Bunia teraz zdrowa i szczęsliwa. :lol:

[Zosia4]

Na szczęście dzisiaj nam elektryki nie zabrano - więc trochę popiszę i się poskarżę. Ot - takie przyziemne sprawy.

Takie przyziemne jak choćby ostatnia nieziemska wichura, która nas nawiedzila. Pewnie nie tylko nas nawiedzilo toto, więc temat nieobcy. Rano po wichurze poszlam z Miśkiem zrobić obchód i oszacować straty.

Musiala być rzeczywiście nieziemska ta wichura, bo jak mi urwala wielgachną galąź bzu czarnego - to już jest coś. Poza tym masa polamanych galązek brzózek. Pozbieralam wszystko co polamane i cóż zobaczylam : kwitnącego żóltego krokusa.

Krokus kwitnący w styczniu - to też jest coś. Jutro go "zdejmiemy" i okażemy ogólowi.

[anula1959]

Ta pogoda jest niemożliwa po prostu , wszędzie takie wichury u nas też niestety. Samopoczucie też szwankuje przy tej aurze /przymajmniej mnie ;)/a na zdjęcia krokusika czekamy:crazyeye:

[Zosia4]

Krokusik jest - sprawdzaliśmy z Miśkiem rano. Poczekamy tak gdzieś do poludnia aż się mordka do sloneczka bardziej rozchyli, bo teraz jest taki "stuśniony".

[Zosia4]

Jeszcze mam jedno pytanie do wlaścicieli wielkopsów.
Czy to prawda, że wielkopsom miskę z żarelkiem trzeba podawać na podwyższeniu. I czy ma to jakieś inne zalety porócz tego, że pies nie musi się "rozplaszczać" podczas jedzenia.

Misiek co prawda się nie "rozplaszcza" ale widzę u niego coś niepokojącego. Otóż od jakiegoś czasu ma odruchy wymiotne w jakiś czas po jedzeniu. Ostatnio się to dosyć nasililo więc szukam jakiegoś związku .

To co zwraca nie jest niepokojące, bo to są jakieś przetrawione resztki jedzenia albo gęsta ślina z wodą. Wlasnie jak pije wodę, to najczęściej zaraz po tym "coś" mu wypada z pyska.

No i to ciągle "przelewanie się" w brzuchu - dość glośne.

Próbowalam stawiać miski na malym stoleczku ale koniec byl żalosny, bo jedno machnięcie i cala zawartość michy lądowala na podlodze.
Przymierzam się do kupna normalnej psich mich na stojaczku.

Dobrze kombinuję ?

[Rudy]

Co do michy na podwyższeniu...

Pies, który jedząc musi się mocno pochylać łyka duże ilości powietrza - stąd kłopoty. W naturze jadł leżąc;)
Tak słyszałam...

U mnie miska zamiast na stojaku - umocowana jest na wiaderku - idealnie pasuje;)

[Zosia4]

Krokusik - co prawda jeszcze "stuśniony" - ale jeeeeeest :lol:

[Zosia4]

Rudy napisał(a):

Co do michy na podwyższeniu...

Dzieki, że się odezwalaś - każda rada cenna. A twój pies też wielki ?

[alicja77]

Zosiu!
Czytam sobie po cichutku Twoje posty i pewnie nie wyszłabym z ukrycia, gdyby nie ten post o miskach na podwyższeniu. Ja też chciałam swojej Fraszeńce kupić miski na stojaku, ale zazwyczaj zanim coś wprowadzę lubię poszukać trochę wiadomości na ten temat . No i zobacz co znalazłam
http://www.vetserwis.pl/skret.html
Przeczytaj dokładnie, ja zrezygnowałam po przeczytaniu z zakupu misek na podwyższeniu.
Pozdrawiam
mama Ali ( też Zosia):evil_lol:

[Rudy]

No, dość duży. Rhodesian z tych troszkę większych - 75 cm w kłębie (jeśli dobrze mierzę);)

Co do postu powyżej - nie kłócę się...
Ale wydaje mi się, że jednak na podwyższeniu

Jak tak sobie patrzę na moje "maleństwo", kiedy je z miski na ziemi (gdzieś poza domem) i jaką pozycję musi wtedy przyjąć - roszerzone przednie łapy, silnie pochylony...
Przemawia również do mnie argument, że drapieżniki jedzą w pozycji leżącej.

[Zosia4]

Misiek ma 73 w klębie - i to też o ile dobrze mierzę :evil_lol: .

Rhodesian - piękny pies. dużo o tej rasie czytalam. Jeśli możesz - to wyślij mi jego zdjęcie na pw.

A co do podwyższenia: za nim przemawia lykanie powietrza podczas jedzenia z miski na plasko.
Kojarzę nasze objawy i myślę, że to gulgotanie w brzuchu bierze się z nadmiaru powietrza.
Karmię go 2 razy dziennie - bo już wiem, że starszy pies wolniej przyswaja.

Myślę, że najlepsze rezutlaty daje jednak zapoznanie się z większą ilością opinii i żródel - na podstawie których powstawaly.

Każde żródlo ma to do siebie, że jest "jedynie najbardziej wiarygodne" - no cóż - weryfikacja należy do nas.

[Isabel]

Zosiu, przejrzałam wątek! Takie historie z happy endem to jak balsam dla duszy! Całuski dla Ciebie i "małego" Misiaczka.

[Zosia4]

Isabel - witamy Cię serdecznie. No widzisz - I Ty i ja mamy teraz nadmorskie psy. I niech ktoś coś zlego na nie powie :mad: .

Rudy - dostalam zdjęcia Twojego rudzielca - jestem pod wrażeniem. A i silę takie coś to pewnie też ma.

[Isabel]

Zosiu, z trymerem to ja miałam do czynienia na co dzień przez wiele lat - miałam teriera irlandzkiego. W tym też czasie miałam wielką ochotę na wilczarza - to też irland, tyle że chart, niestety poprzestałam na marzeniach, bo to stworzenie duże jest niesamowicie. A Ty masz teraz prawie wilczarza, i trymer w robocie, i tak mi się przypomniały dawne, dobre czasy.

[AnkaG]

Zosiu a u nas na działkach kwitną stokrotki :cool3:

[Jo37]

U nas kwitną przebiśniegi ,prymulki i krokusy . A zima niestety tuż tuż .

[Zosia4]

Zima nadeszla, dziś od rana -4 stopnie.
Ha - Miśkowi chyba w to graj - bo biega, harcuje na dworze, że hej.

Gorzej moje psice - bo bardzo chcą pić, a, że co chwila im woda zamarza - więc staram się wymieniać im na bieżąco (wyjąwszy czas gdy jestem w pracy).

Sprawdzalam dzisiaj - krokusik jest, a nawet drugi wylazl - och naturo zdecyduj się - albo już wiosna albo spóźniona zima.

[Zosia4]

Isabel napisał(a):

Ty masz teraz prawie wilczarza, i trymer w robocie, i tak mi się przypomniały dawne, dobre czasy.

Isabel - w istocie - mam prawie wilczarza. sprawdzalam wielokrotnie opisy i zdjęcia - Misiek ma tylko leb z wilczarza, sierść no i trochę wzrost, bo najstarsze wilczarze - te z najstarszych opisów dochodzily do 120 cm w klębie, a te ze wspólczesnych opisów - do ok. 100 cm.

Miśkowi do tego daleko - ale jak tu kiedyś napisala Brązowa - Misiek nie jest jakimś tam sztampowym wzorcowym wilczarzem tylko jest moim Miśkiem.

A trymer to są moje palce - innego nie znam.

[akucha]

Jakby Misiek miał 100 cm w kłębie i wszystko inne proporcjonalne do tej wysokości, to on by był gigant!!!! No nie wiem, czy bezpiecznym byłoby sypianie z nim w jednym łóżku - nawet takim wielkim. Dobrze, że on Lwem Nadmorskim jest, to bezpieczniejsza rasa :lol:

[Zosia4]

Akucha - ile by tam ten Misiek nie mial - to on już jest mój, nie oddam go nikomu.

A któż mi zagwarantuje, że jeszcze nie urośnie - toć on jeszcze nie dziadek.

[akucha]

No, pod Twoja opieką, to wszystko możliwe jest :evil_lol: On tak się zmienia, może urosnąć, może!
Moja koleżanka po ślubie urosła 8 cm i jest teraz od TZ-ata wyższa :evil_lol:, ale się chłopina wścieka, a jak mu kumple dokuczają...