Anusia22 Posted September 6, 2006 Posted September 6, 2006 Moje cudo zasnęło 4 sierpnia, 2006... miała 13 lat.... Zaczęło sie od kilku guzków na brzuchu... zdecydowaliśmy sie tego nie ruszać, gdyż Nasz wterynarz, dał wyrok, góra 3 miesiące, powiedział, ze nie daje gwarancji, że przeżyje operacje, i na ile to jej pozwoli żyć dalej... to było 3-4 lata temu (wterynarz się pomyslił), więc na tamte czasy, gdy była rozbrykanym szczerym złotem, nie chcielismy jej na nic narazać... Miała raka, przez ostatni miesiąc pogarszało sie z dnia na dzień, najpierw nie chciała wchodzić po schodach, potem juz nawet schodzić, więc ją nosiliśmy... nie wiem czy to te upały, ale miała bardzo szybki oddech, meczyła się... była coraz słabsza... coraz mniej poruszała sie po domu, częsciej leżała... wiadomym było, że koniec sie zbliża, guzy urosły, i już wterynarz nie mógł nic zrobić... (nie mam zaufania do wtwerynarzy!) Przez ostatni tydzień słabła w oczah, a my zaczelismy sie zastanawiać, czy nie lepiej jej pomóc... mojej babci kot umierał na raka i okropnie się męczył, chciałam jej tego zaoszczedzić... ale cały czas byla spokojna... nie było widać żadnego cierpienia... już nawet gdy wynosiło sie ją na dwór trzebabyło ja podtrzymaywać, gdyż sie przewracała... sąsiedzi patrzyli na nas z politowaniem, ale zarazem z pogardą, ze ja "męczymy" W domu juz wogóle nie wstawała, tylko leżała... W czwartek... zaczelismy poważniej rozmawiać, gdyż pod lewą przednia łapą, zaczął sie tworzyć guz, przez 1 dzień bardzo urósł, zadecydowaliśmy, ze poczekamy do rana, jeżeli bedzie gorzej... W piątek, moja sunia była taka słaba, ze już wogóle nie była w stanie postawiona,utrzymać sie na łapach... Całe południe chodzilismy i płakalismy, kto pójdzie z nią do weterynarza... tata pojechał do weterynarza, umówił sie na godz 19:00... moja sunie po południu, tak jakby zaczęła tracic świadomość, wiedzielismy, ze nie ma odwrotu, i albo pomozemy jej umrzeć, albo zaryzykujemy,ze bedzie sie meczyć... Jej oddech się zwolnił, oczy wpatrywały się w jeden punkt... Gdy o 18:40 z ciężkim sercem zaczelismy sie zbierać do wyjscia... moja sunia przestała oddychać sama... nie cierpiala... teraz jest wśród aniołków... Moja Ukochana Korcia... Moje Cudo.... Czas mija... to już prawie 5 tygodni, ta pustka była okropna... wziełam yorunie... porównuję ją ciagle z Korą... ciagle jej za daleko.... Ból nie mija... Quote
Anusia22 Posted September 6, 2006 Author Posted September 6, 2006 Wieczorem przyszedł Psi Anioł na skrzydłach Cię poniósł do nieba Zabrał ze sobą Twą radość szaleńcze merdanie ogonem dotyk zimnego nosa i tupot łap po podłodze Tak bardzo Ciebie brakuje choć płakać przecież nie trzeba bo wróci tutaj Psi Anioł i poprowadzi na łąki gdzie wszystkie psy pożegnane biegają swobodne szczęśliwe Quote
Bella11 Posted September 6, 2006 Posted September 6, 2006 Koruniu napewno wiesz jak bardzo Twoja Pani Cię kocha . Biegaj kochanie i bądż szczęśliwa za Tęczowym Mostem Quote
Anusia22 Posted September 7, 2006 Author Posted September 7, 2006 posadziłam kwiatek dla mojego cuda.... http://www.dognet.pl/ogrod/kw01/A-003599/ gdyby ktoś mi obiecał, ze jeszcze kiedyś, dotknę jej ciepłego futerka... żyloby mi sie łatwiej... Quote
Anusia22 Posted September 8, 2006 Author Posted September 8, 2006 Kociuniu ;) bardzo chciałabym cofnać czas.... :-( Quote
pixie Posted September 8, 2006 Posted September 8, 2006 Zamknij oczy Anusiu, i spojrz..ona stoi przy Tobie i traca nosem...poglaszcz ja...czeka na to jej takze tego brak zawsze bedzie przy Tobie, one nas nie opuszczaja, one zostaja z nami i w nas na zawsze wiem jak to boli... Quote
Elastyna Posted September 8, 2006 Posted September 8, 2006 Anusiu Bardzo mi przykro z powodu pożegnania Twojej najwspanialszej Przyjaciółki :-( Tu na Tęczowym Moście wiemy jak to boli :-( każdy z nas tu piszących czy zaglądających już ma takie smutne doświadczenie za sobą :-( My wszyscy wierzymy, że kiedyś pewnego dnia znów pogłaszczemy Nasze Słoneczka: "Kiedy odchodzi zwierzę, które było szczególnie bliskie komuś, kto pozostał po tej stronie, udaje się na Tęczowy Most. Są tam łąki i wzgórza, na których wszyscy nasi mali przyjaciele mogą bawić się i biegać razem. Mają tam dostatek jedzenia, wody i słońca; jest im ciepło i przytulnie. Wszystkie zwierzęta, które były chore i stare powracają w czasy młodości i zdrowia; te które były ranne lub okaleczone są znów całe i silne, takie, jakimi je pamiętamy marząc o czasach i dniach, które przeminęły. Zwierzęta są szczęśliwe i zadowolone, z jednym małym wyjątkiem: każde z nich tęskni do tej jedynej, wyjątkowej osoby, która pozostała po tamtej stronie. Biegają i bawią się razem, lecz przychodzi taki dzień, gdy jedno z nich nagle zatrzymuje się i spogląda w dal. Jego lśniące oczy są skupione, jego spragnione ciało drży. Nagle opuszcza grupę, pędząc ponad zieloną trawą, a jego nogi poruszają się wciąż prędzej i prędzej. To ty zostałeś dostrzeżony, a kiedy ty i twój najlepszy przyjaciel wreszcie się spotykacie, obejmujecie się w radosnym połączeniu, by nigdy już się nie rozłączyć. Deszcz szczęśliwych pocałunków pada na twoją twarz, twoje ręce znów pieszczą ukochany łeb; patrzysz znów w ufne oczy swego przyjaciela, który na tak długo opuścił twe życie, ale nigdy nie opuścił twego serca. A potem przekraczacie Tęczowy Most - już razem..." Autor nieznany Ból będzie trwał długo, z czasem przcichnie by znów obudzić sie ze zdwojoną siłą. Z czasem jednak myśląc o Korci zaczniesz sie uśmiechać przez łzy do waszych wspólnych wspomień. uwierz potrzeba czasu i napewno Twój nowy psiak pomoże Ci przejść te najtrudniejsze dni. Anusiu tylko pozwól sobie i daj szanse nowego psiakowi - następcy ( jak pięknie to określiła Sota) na kolejną Wielka Przyjaźń. Dla Korci Quote
myszsza Posted September 8, 2006 Posted September 8, 2006 Tak bardzo Cię rozumiem, tak bardzo wspólczuję. Jak rok temu odeszła Puma, recytowałam w myślach przez parę tygodni jak mantrę, wiersz: "dokąd idą psy...", na pewno go znasz. Przytulam Cię. Quote
Anusia22 Posted September 8, 2006 Author Posted September 8, 2006 "Dokąd idą psy, gdy odchodzą? No, bo jeśli nie idą do nieba To przepraszam Cię, Panie Boże Mnie tam także iść nie potrzeba Ja poproszę na inny przystanek Tam gdzie merda stado ogonów Zrezygnuję z anielskich chórów Tudzież innych nagród nieboskłonu W moim niebie będą miękkie sierści Nosy, łapy, ogony i kły W moim niebie będę znowu głaskać Moje wszystkie pożegnane psy" B. Borzymowska i coś jeszcze co też tu znalazłam i szalenie mi sie podoba.... 'To tylko pies, tak mówisz, tylko pies... A ja ci powiem Że pies to czasem więcej jest niż człowiek On nie ma duszy, mówisz... Popatrz jeszcze raz Psia dusza większa jest od psa... My mamy dusze kieszonkowe Maleńka dusza, wielki człowiek... Psia dusza się nie mieści w psie I kiedy się uśmiechasz do niej Ona się huśta na ogonie A kiedy się pożegnać trzeba I psu czas iść do psiego nieba To niedaleko pies wyrusza Przecież przy tobie jest psie niebo Z tobą zostaje jego dusza...' i jeszcze... Modlitwa psa Łaskawco! Panie mój! Moje życie trwa około 15 lat. Każda rozłąka z Tobą zadaje mi ogromny ból. Zastanów się zatem, zanim mnie sobie sprawisz. Bądź cierpliwy i daj mi trochę czasu na zrozumienie tego, czego ode mnie wymagasz i oczekujesz. Obudź we mnie i utrwal zaufanie do Ciebie – jest mi to potrzebne do życia. Nigdy nie gniewaj się na mnie zbyt długo i nie zamykaj mnie za karę. Ty masz swoją pracę, przyjaciół i przyjemności – ja mam tylko Ciebie. Porozmawiaj ze mną czasami. Nawet jeśli nie do końca rozumiem Twoje słowa, rozumiem głos, który do mnie mówi. Wiedz, że nigdy nie zapominam jak mnie traktowano. Zanim mnie uderzysz, pomyśl, ze moje szczęki z łatwością mogą zmiażdżyć Twoja dłoń, a jednak tego nie robię. Przypomnij sobie, że wielu moich kuzynów oddało życie w obronie Swojego Pana i jego bliskich. Kiedy zaczniesz mnie łajać za "nieposłuszeństwo", "lenistwo" i "niesforność" podczas ciężkiej pracy, pomyśl, że może ciąży mi nieodpowiednie pożywienie, zbyt długie przebywanie na słońcu, pragnienie lub przemarznięcie w mojej nie ocieplonej kwaterze. A może serce moje jest bardzo zmęczone. Ja też muszę odpocząć. Otocz mnie czułą opieką gdy zachoruję. Mimo mojej bojaźni przed lekarzami weterynarii potrafię docenić ich wysiłek w ratowaniu życia, a Ciebie jeszcze bardziej pokocham. Pamiętaj o tym, że wszyscy się postarzejemy i będą nam dokuczać podobne dolegliwości. Dlatego bądź przy mnie w każdej trudnej chwili. Nigdy nie mów: "Nie mogę na coś takiego patrzeć" lub "Niech to się stanie podczas mojej nieobecności. Kiedy jesteś przy mnie, wszystko staje się łatwiejsze. Twój pies. Tekst autora nieznanego. Quote
Anusia22 Posted September 8, 2006 Author Posted September 8, 2006 nigdy nie straciłam nikogo, kto byłby dla mnie ważniejszy... a Ona przy mnie umarła... to straszne, ale gdy juz przestała oddychać, wyglądała jak "nie moja", moja patrzyła, oddychała... a ta leżała z zamknietymi oczkami... tyle czasu minęło, a ja wciąż nie mogę dojsc do siebie... znów pisze, a łzy same lecą... wtedy... miesiąc temu to był szok... teraz ja poprostu za nią tesknię.... Myślałam, ze nowy psiak pozwoli zapomnieć... ale nie pozwala... porównuję ją z Korą... Kora... to taka dama :p zawsze porzadna i ułozona, nie pozwalała sobie na jakieś wybryki... Kessi... mały szatan, wszędzie jej pełno, wszystko gryzie, wszędzie sika... jest zupełnie inna... Nie mozna jednej miłości zastapić drugą... Kora juz na stałe ma miejsce w moim serduszku, swoje i nikt inny nie ma tam dostępu... ale ta mała kruszyna, mimo wszystko też je zdobyła, ale już ma inny kawałeczek... Dziękuję za te lata... ale nie moge sie pogodzic, ze juz nigdy.... wszystko juz nigdy.... Quote
Anusia22 Posted September 13, 2006 Author Posted September 13, 2006 :placz: ..................... Quote
Anusia22 Posted September 20, 2006 Author Posted September 20, 2006 Teraz jest tak... że gdy nie myślę... tzn... potrafię juz nie myśleć i zycie sie toczy, nie czuje bólu, nie przypominam sobie... jednak, gdy coś mocno przypomni... boli tak jak tamtego dnia....:shake: Quote
Anusia22 Posted October 1, 2006 Author Posted October 1, 2006 Koruniu... nie zapomnę Słoneczko.... Quote
Anusia22 Posted October 15, 2006 Author Posted October 15, 2006 Słońce, brakuje mi Ciebie.... Byłaś ze mną przez całe moje dzieciństwo, aż do teraz gdy już stałam sie dorosła... spałyśmy w jednym łóżku... mimo, ze ja chciałam tego bardziej, niż Ty;) przytulałysmy się :p nigdy wcześniej nie widziałam by pies potrafił się przytulać, a Ty tak... obejmowałaś mnie łapakami za szyje i kładłaś głowe na moim ramieniu... to był nasz taki "numer pokazowy", jednak Ty to też lubiłaś bo nie raz bez żadnej zachety się przytulałaś... Już mam łzy w oczach.... Kocham Cie Moje Maleństwo.... Quote
ma_ruda Posted October 17, 2006 Posted October 17, 2006 Twój nowy piesek też na pewno wkrótce da Ci wiele radości i pozwoli zatrzymać te najlepsze wspomnienia o suni. Spróbuj mysleć, że to ona go wybrała dla Ciebie. Ja za swoją Punią tęsknię dokładnie o miesiąc krócej- od 4 września. I z każdym dniem coraz bardziej. I kiedy przeczytałam tu na Tęczowym Moście, że pieski, które od nas odeszły wybierają swoich nastepców, pomyślałam, że Punia była tak o mnie zazdrosna, że może być z tym problem. I rzeczywiście, chociaż chciałabym, nie potrafię zdecydować się na adopcję pieska, tak jak to postanowiłam już dawno, kiedy jeszcze myślałam, że mamy dużo czasu. Punia też miała nowotwór, ale ja dowiedziałam się o tym jeden dzień przed naszym rozstaniem. Quote
Anusia22 Posted October 23, 2006 Author Posted October 23, 2006 Wybierają swoich następców? :p Oj to Moja Korcia, się postrała... Ona była poważną i ułożoną damą, a teraz mam małego zupełnie nie do ułozenia wariata :p ;) :placz: Szkoda tylko, ze musiała szukać kogoś na swoje miejsce.... Quote
ma_ruda Posted October 23, 2006 Posted October 23, 2006 :Dog_run: Ona też kiedyś na pewno spoważnieje. Nie zastąpi Ci Korci, ale przecież nie o to chodzi? Quote
Anusia22 Posted October 24, 2006 Author Posted October 24, 2006 teraz też jest sunia :p oj, nie zastąpi.... na początku myślałam, że może jednak... ale tak poprostu sie nie da.... Quote
ma_ruda Posted October 24, 2006 Posted October 24, 2006 Anusia22 napisał(a):teraz też jest sunia :p oj, nie zastąpi.... na początku myślałam, że może jednak... ale tak poprostu sie nie da.... Każdy piesek jest niepowtarzalny a ten nas dla nas zawsze najwspanialszy. I Kessi z czasem też będzie tak samo wspaniała jak Korcia, chociaż na pewno inna. Quote
Anusia22 Posted October 26, 2006 Author Posted October 26, 2006 masz racje... Kessi już stała się oczkiem w głowie wszystkich :lol: Przed Korcia też mielismy sunie, niestety gdy miała 6 lat, musielisy ja uśpić :placz: , chyba byłam zbyt mała bo pamietam to jak przez mgłe, ale miałam zaledwie 9 lat, gdy to się stało... nie pamiętam co było później... nie pamietam, by tak długo to sie ciagło, pamiętam, że raz bardzo płakałam, nie wiem dlaczego nie pamietam nic więcej... przez długi czas, gdy Kora odeszła, bałam sie,ze ją właśnie też tak zapomne... jej śmierć przeżywam juz świadomie, mało tego nie zgadzam sie z nią! i widze, ze nie tylko ja, ale nikt z domowników nie moze sie z tym pogodzić, i jeszcze nikt nie potrafi o tym rozmawiać... Quote
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.