Agusia - cudna ONka, zalękniona, zagubiona. Już w domu stałym :)

[Iv_]

Może rzeczywiście miała dwóch właścicieli skoro takie sprzeczności u niej występują. Z jednej strony widać czas i poświęconą pracę w jej wychowanie, a z drugiej totalne zaniedbanie kontaktu z człowiekiem. Szkoda, że psy nie potrafią mówić i opowiedzieć swojej historii życia, ale z drugiej strony może to i dobrze.

[Guest Jacol123]

Witam, przeczytałem wątek, niestety nie widziałem psa osobiście, więc mogę polegać tylko na tym, co napisałyście. Z tego też powodu proszę potraktować moje słowa jako luźne sugestie i refleksje a nie jako konsultację behawioralną, ponieważ taka jest możliwa tylko po obserwacji psa.
Z opisów na wątku wyłania się obraz psa w przewlekłym stresie. Być może stan wyczerpania organizmu poszedł tak daleko, że suczka nie jest w stanie odczuwać przyjemności, a każdy dotyk może ją nawet fizycznie boleć (jeśli ma niedobory enkefalin w mózgu, a to bardzo jest prawdopodobne). Cofanie się przed wyciągniętą ręką może być spowodowane urazami z przeszłości, albo właśnie obawą przed odczuwaniem dyskomfortu związanego z dotykiem.
Oczywiście idealnym rozwiązaniem byłby dom tymczasowy, na pewno zmiana pożywienia, podanie suplementów diety 5 HTP oraz założenie obroży z feromonami DAP. Branie psa na pętlę i wyprowadzanie jest dla suczki bardzo traumatyczne i jeszcze pogłębia stres. Czy można coś zrobić ,żeby w ten sposób się z nią nie obchodzono? Prawdę mówiąc nie bardzo widzę możliwość pomocy suczce w tych warunkach w jakich obecnie jest. Być może w tej sytuacji lekarz weterynarii zleciłby podanie leków przeciwdepresyjnych i przeciwlękowych? (Clomipramina, benzodiazepiny?) Zawsze jednak jest to rozwiązanie na krótką metę, bo istota problemu tkwi w stresie i bez zmiany otoczenia ten stres się nie zmniejszy.

[zapka]

Dziękuje wszystkim, którzy tu zawitali.

Najważniejsze dla Agusi jest znalezienie dla niej DT, więc apeluję o pomoc w rozsyłaniu wątku. Może na dogo znajdzie się ktoś kto zechce ją wziąć tymczasowo.
Podawania leków przeciwdepresyjnych w tym schronisku chyba nie przejdzie, zmiana diety raczej też nie. Jeśli chodzi o wyciąganie jej z boksu, to jest to rzeczywiście straszny widok i też nie wiem czy uda nam się dogadać ze schroniskiem, żeby np. Jenny19 do niej wchodziła i ją wyciągała pomału, na spokojnie, bez pętli. Do niej chyba ma największe zaufanie. Będziemy o tym rozmawiać w sobotę.
Generalnie sytuacja trochę patowa :(Tylko DT ją ratuje i to taki naprawdę cierpliwy i kochający. Jak ją wyciągniemy wszystko o czym wspomniał Jacol123 można zastosować.

[ossa98]

Dziękuję Jacku za wizytę na wątku. Z tego co piszesz musimy działać błyskawicznie, jeśli chcemy sunię uratować - przywrócić jej właściwy stan psychiczny i fizyczny oraz zwiększyć jej szanse na adopcję.

[AgusiaP]

Jestem na zaproszenie zapki. Wczoraj dostałam linka od Lary o Buni i Agrze a tu kolejna biedna sunieczka :-(:-(:-(

[zapka]

właśnie miałam obiecujący telefon od Pani z Warszawy, czy ktoś się ewentualnie podejmie wizyty w przedadopcyjnej w Warszawie ?
Aha i chodzi o DS, a nie DT.

[AgusiaP]

Jejku byłoby wspaniale gdyby to był ten domek. Napisze do Avili teraz mieszka w Dąbrowie, ale jest z Warszawy może zna kogoś kto mógłby przeprowadzić wizyte. A dokładniej gdzie w Warszawie?

[zapka]

Dokładnego adresu jeszcze nie mam ale oczywiście jak ludzie się zdecydują to wezmę od nich ważne dane. Są skłonni przyjechać do Sosnowca więc transport mielibyśmy z głowy. Przesłałam im więcej zdjęć. Mieszkają w mieszkaniu, ale myślę, że dom z ogrodem to nie jest warunek w tym przypadku, jej potrzeba przede wszystkim spokoju, miłości i cierpliwości.
ja za bardzo nie znam nikogo z W-awy, ale jak będzie trzeba to porozsyłam prośbę o przeprowadzenie wizyty adopcyjnej.

[AgusiaP]

Przesłałam wątek Avili jak będzie na Dogo napewno tu wejdzie.

[bela51]

zapka napisał(a):

właśnie miałam obiecujący telefon od Pani z Warszawy, czy ktoś się ewentualnie podejmie wizyty w przedadopcyjnej w Warszawie ?
Aha i chodzi o DS, a nie DT.

Z Warszawy jest Abrakadabra, Sonikowa i wiele innych, tylko musze poszperac w pamieci.

[Jenny19]

zapka napisał(a):

Dokładnego adresu jeszcze nie mam ale oczywiście jak ludzie się zdecydują to wezmę od nich ważne dane. Są skłonni przyjechać do Sosnowca więc transport mielibyśmy z głowy. Przesłałam im więcej zdjęć. Mieszkają w mieszkaniu, ale myślę, że dom z ogrodem to nie jest warunek w tym przypadku, jej potrzeba przede wszystkim spokoju, miłości i cierpliwości.
ja za bardzo nie znam nikogo z W-awy, ale jak będzie trzeba to porozsyłam prośbę o przeprowadzenie wizyty adopcyjnej.

Skąd dokładnie są państwo, bo Warszawa jest dosyć duża. Z W-wy jest też doddy

[sosiczka]

Z Wawy multum ludzi, tylko niech zapadnie decyzja, trzymam kciuki.
Matko to by była dla niej szansa:loveu:

[zapka]

Nie wiem skąd, ale się dowiem i napiszę do osób które podałyście. Muszę teraz lecieć, jutro z rańca zajrzę tu.

[sosiczka]

Jakby co daj znać, z Wawy jest jeszcze lavinia, Leni.
Agusiu trzymam kciuki!

[__Lara]

Zapisuję. No proszę, już jest jakiś postęp! trzymam kciuki!

[Meeaw]

Ja też się dopisuję. Oby bidulka znalazła kogoś, kto będzie potrafił ją pokochac - trzymam kciuki za powodzenie w Warszawie.
Pozdrawiam

[ossa98]

A co to za Pani? wiadomo coś więcej? Jakie doświadczenie ze zwierzakami, ile może poświęcić suni czasu?

[Evelka]

Jestem i ja na zaproszenie zapki.
Historia Agi faktycznie przerażająca, choć mam nadzieję, że w odpowiednich warunkach szybko powróciłaby do równowagi i w końcu była szczęśliwa i pełna radości życia!
Byleby tylko miała szansę skorzystać z takich warunków... Z całych sił zaciskam kciuki za ten potencjalny domek! Oby się udało!

[rencia42]

Serce pęka jak się na nią patrzy.

[zapka]

ossa98 napisał(a):

A co to za Pani? wiadomo coś więcej? Jakie doświadczenie ze zwierzakami, ile może poświęcić suni czasu?

małżeństwo z dorosłymi dziećmi i babcią, która cały czas siedzi w domu, więc suczka by nie zostawała sama. Mieli już dwa owczarki niemieckie w swoim życiu i sentyment do tej rasy. Mówiłam im o wszystkich problemach suni, ile czasu jej trzeba poświęcić, miłości i cierpliwości okazać, że może trzeba by jej podawać jakieś leki antydepresyjne. Są świadomi i na wszystko się zgadzają. Bardzo się o nią martwią. Czekam teraz na wiadomość od nich.

[AgusiaP]

To ja trzymam mocno kciuki, za domek Agusi

[milka74]

Byłoby naprawdę super, tylko czy dla suni to nie za wcześnie........powrotu do schronu mogłaby nie przetrzymać.......

[bela51]

Jesli to dobry domek, to chyba nie ma na co czekac. Schronisko ją zabija...

[__Lara]

Byłoby cudownie...mocno zaciskam...

[ossa98]

Byłoby naprawdę super, tylko czy dla suni to nie za wcześnie........powrotu do schronu mogłaby nie przetrzymać.......

W pewnym sensie podzielam opinię Milki. Sunia na razie jest całkowicie nieadopcyjna. Jej zachowanie może nowych właścicieli przerosnąć, mimo szczerych chęci... Widzę tu potrzebę ścisłej współpracy z behawiorystą, w pierwszym okresie adaptacji w nowym miejscu. Czy Państwo są gotowi ponieść koszty związane ze szkoleniem i podawaniem środków farmakologicznych?
Fajnie, że w domu są dorosłe dzieci i babcia. Jest mniejsze prawdopodobieństwo popełnienia błędu czy nieświadomego krzywdzenia - jak to czasami ma miejsce w domach z małymi dzieciakami. Ech...trudne to wszystko. Chciałoby się dla Agi jak najlepiej, ale trzeba też patrzeć na ewentualne zagrożenia, ryzyko.