Metamorfozy

[dunia77]

Wielkie dzięki :Rose:

[Aga76]

Spyker

[monita]

Ale fajniutki szeltik :loveu:

[Agnieszka Co.]

Piękny, a biel futerka aż daje po oczach :loveu:
To jest bardziej szetland czy szkocki? Bo zdjęcia nie oddają wielkości?
Czekam niecierpliwie na CDN
Czy na dogo ma swój wątek?

[dunia77]

Wstawiłam zdjęcia jeszcze raz na serwer, bo chyba coś je zeżarło :angryy:

Spyker to szelciak, choć zgodzę się, że lisi pyszczek jest mylący :cool3: Rozmawiałam na ten temat ze swoim znajomym hodowcą i on twierdzi, że pierwsze sheltie w USA tak właśnie wyglądały: małe (Spyker ma jakieś 30 cm w kłębie i ze szpiczastymi mordkami). Teraz ideał bardzo się zmienił: kufy są krótsze i nie takie liskowate, inny rozstaw uszu, no i (tu już niestety) jest im coraz trudniej zmieścić się w przedziale wielkości przewidzianym przez standard AKC (13-16 cali).
Co ciekawe, zdecydowana _mniejszość_ amerykańskich szeltie ma naturalnie lekko opadnięte uszy, większość bez klejenia ma uszy stojące (jak Spyker). Generalnie klei się uszy tylko tym sheltie, które będą wystawiane, szleciaki nawet z papierami, ale niewystawowe mają najczęściej stojące uchole (to duża różnica w stosunku do europejskich linii).
Do tej pory od czasu do czasu pojawiają się szelciaki w liskowatym typie, nawet w nieskazitelnych liniach. Nie są najczęściej wystawiane, bo odbiegają od ideału, więc najczęściej są sprzedawane jako "pet quality". Ciekawe jest również to, że spore rozbieżności we wzroście są nawet w obrębie jednego miotu, moim zdaniem to wynik wmieszania collie dla poprawienia szaty.

Ojjjj, ale się rozpisałam.
Dam jeszcze jedno zdjątko dla zilustrowania wielkości mojego chłopczyka:



Mój mąż jest dość wysoki (ok. 1,90 m), ale Spajkun jest maluni tak czy tak.
Wygląda jak "miniaturowy Lassie" - tak zresztą go większość ludzi nazywa :cool3:
Spyker nie ma własnego wątku (jeszcze), trochę zdjęć jest na wątku "Miłośnicy Szetlandów" (gdzieś tak pod koniec).

[Agnieszka Co.]

Cudo :loveu:

[Dusza]

cudo i piesek i Pan :lol::eviltong::evil_lol:

[Madzik77]

Śliczny ten miniaturowy Lassie, śliczny...

[Luzia]

Dusza napisał(a):

cudo i piesek i Pan :lol::eviltong::evil_lol:

Tu się pieski komentuje a nie Panów :evil_lol:

[Gonitwa]

Dusza napisał(a):

cudo i piesek i Pan :lol::eviltong::evil_lol:

Popieram:diabloti:

[halbina]

luzia napisał(a):

Tu się pieski komentuje a nie Panów :evil_lol:

no właśnie... :diabloti::evil_lol:

[Rybc!a]

W schronisku:


I po 1 dniu u mnie:

[SZPiLKA23]

łał cóż za zmiana :) pięknie:)

[dunia77]

Ojojoj, ale się porobiło :evil_lol:
Ale to wcale nie jest :offtopic:, bo pan też przeszedł metamorfozę odkąd mnie spotkał :eviltong:

[dunia77]

Rybc!a napisał(a):

I po 1 dniu u mnie:

Eeeee tam, naiwnych szukasz :cool1:

[zasadzkas]

Choć pośmiertnie, bo Semi nie wykaraskała się z chorób ciała i ducha, jednak przedstawię. Z podziękowaniami dla Emir, bo tylko ona zdecydowała się jej pomóc. Wszystkie lecznice w mieście odmówiły przyjęcia psa z chorobą skóry. Semi, skierniewicka łysinka, nie wiedzieliśmy wówczas, co to za sunia kryje się pod tą powłoką:


I Semi po kilku miesiącach:

A tu relacje i dalsze zdjecia z SGGW: http://fundacja-emir.org/aktualnosci/semi.htm

['] dla Semi

[zasadzkas]

Stinio vel Dropski. Malutki piesek, wycieńczony, okropnie chudy. Gamoń znalazła go wśród paluchowych psów w potrzebie. Zamieszkał w Skierniewicach u zaprzyjaźnionej rodziny. Jest przez nią uwielbiany. Zobaczcie sami.
U Gamonia, zaraz po wyciągnięciu ze schroniska, po kroplówce:



I w nowym domu:

[zasadzkas]

Rita, ze schroniska w Korabiewicach
Musiała się dużo nacierpieć, ponieważ trafiła do schroniska ze stabilizacją zewnętrzną nogi, którą zakłada sie po złamaniu, operacyjnie. Jest to metoda już od dawna raczej nie stosowana, więc łudziliśmy się, ze uda nam sie odnaleźć weterynarza, który mógł założyć jej coś takiego, ale niestety nasze wysiłki nie znalazły szczęśliwego zakończenia. Sunia, po leczeniu na SGGW trafiła prosto do nowego, kochającego domu. Zobaczcie, jak się uśmiecha:
w schronisku


w nowym domu



Pięknie dziękuję, za to, że jesteśmy w piątej części metamorfoz, znaczy nasza dobcia Milva ze starogardzkiego schroniska.

[zasadzkas]

Armani, szczeniak z Korabiewic:



W nowym domu:

[zasadzkas]

Kot, nie pies, ale metamorfozy przechodzi.

Korabiewicki Timmy, przed i po adopcji:




Pierre, kolejny korabiewicki kot. Jako maleńki kociak razem z matką i rodzeństwem powieszony w reklamówce na bramie schroniska. Zanim zostały znalezione, zaatakowały je psy. Przeżyły tylko dwa maluszki i matka – „Siwa”. Po tym zdarzeniu pozostał mu ogromny lęk przed psami. Do ludzi jest wspaniały – łagodny, przyjazny i ufny. W schronisku nazywany "Małym Kotem". W schronisku chory, zapomniany:

I w nowym domu, wdzięczny, z odzyskaną kocią gracją:

[zasadzkas]

Bezik z Korabiewic bardzo chorował. Kiedy jego stan się pogorszyłz został umieszczony w szpitalu. Na jego pomoc, podobnie jak kotów powyżej, składa się działalność wielu cudownych ludzi.


Teraz, Koci Mister Polski:

[zasadzkas]

Szczęściara, korabiewicka dobermanka, leczona na SGGW. Znalazła dobry dom. W klinice:

w nowym domu:

[zasadzkas]

Matys, z Korabiewic, przed i po:

[zasadzkas]

Korabiewciki Bart, ratowany dzięki pomocy wielu dogomaniaków, leczony długo na SGGW, z olbrzymią raną na szyj, "pamiątką" po starym domu:

I już po, happy end:

[Radek70]

Witajcie dogomaniacy i wszyscy kochający zwierzaki!!! 272 strony to niewiele w morzu potrzeb, ale jak dużo dla tych wszystkich pięknot po metamorfozach. Wątek jest przecudny - wielu powinno go zobaczyć. A ja będę nieskoromna nasz kochany Tonio też tutaj jest.:loveu::loveu::loveu: