Czy wiek ma znaczenie przy wyborze psa

[Cath37]

Witam, chciałabym wiedzieć co myślicie o tym. Osobiście mam ten problem.
Mam 18 lat i nie wiem czy do wychowania np owczarka niemieckie to nie jest aby za malo, miałam juz kiedyś psa średniej wielkości i sama go wychowywałam. Ale jednak owczarek jest to pies dosyć dominujący i nie wiem czy mój wiek jest wystarczający do wychowania i opanowania psa.

[Joan od Wolanda]

Ja myślę, że to nie wiek ma znaczenie, ale charakter. I, oczywiście , determinacja z jaką podejdziesz do wychowania psa. :)

[gops]

ma znaczenie napewno
mysle ze np 12 latka nie mogla by miec onka ,nie dala by rady fizycznie ani nie potrafila by go samodzielnie dobrze wychowac
znowuz sa osoby dorosle 30 letnie np ktore takze nie daly by sobie rady z wychowaniem takiego psa

ja mialam 16lat jak wzielam moja suke, moze nie duza (17kg) ale bardzo charakterna, poradzilam sobie ale mysle ze nie kazdy by sobie poradzil
charater bardzo sie liczy , wiedza i doswiadczenie
zalezy jaki pies :) dla kazdego wieku i charakteru mozna rase dobrac

[Joan od Wolanda]

No nie... jeśli zakładamy, że mamy się z psem szarpać, to 3/4 właścicieli psów (od średnich-ON , do dużych-dog, mastif, kangal) nie byłoby w stanie ich wychować bez względu na wiek. Psa należy wychowywać od szczeniaka...I nie siłą, a sposobem... :)

[karjo2]

Nie tyle wiek w przypadku osob juz doroslych, ile podejscie do tematu. Skoro na wstepie wychodzisz z zalozenia, ze pies jako zwierze jest dominujacy, proponuje przemyslec decyzje.
Onki sa psami pracujacymi w kontakcie z czlowiekiem, wymagaja dosc intensywnego zajecia, a przekonania o checiach zawladniecia swiatem przez kazdego czworonoga sa dosc niepowazne.

[ulvhedinn]

I jeszcze jedno. 18 lat to wiek, kiedy człowiek ma "dużo do zrobienia"- a ONy potrzebują duuużo naszej uwagi, sporo pracy ("róbmy coś, róbmy coooś!") i i sporo czasu poświęconego na wybieganie i "wypracowanie" psa.
Jesli marzysz o owczarku, przemyśl to, teorię dominacji ciepnij w kąt, poczytaj o szkoleniu pozytywnym i wogóle o tym JAK pracuja owczarki i... jak się nie zniechęcisz, to czemu nie ;)

Swoją drogą, jak miałam naście lat to miałam "motorek w d..." i zamęczałam wręcz moje "biedne" psy szkoleniem i spacerami- no Pałkowi to akurat naprawdę na dobre wyszło (Kora była mnie zachwycona, to był leniwiec); i och, jak ja żałuję że nie trafiłam wtedy na np. belga i że nie miałam pojęcia o zorganizowanych psich sportach typu agility.....

[marra]

Ja też radzę to bardzo dobrze przemyśleć!
Mam owczarka niemieckiego i sama go szkoliłam.To chyba zależy od Twojego charakteru,bo jak np nie lubisz specjalnie bawić się w szkolenie psa(wszytsko jedno jakiego) to dobór rasy nie ma znaczenia.mam też małą sunie która przez całe życie nauczyła się tylko "siad" i jest szczęśliwa i dumna:) z kolei owczarek potrzebuje ciągle czegoś nowego i musi być solidnie wybiegany i nie może się nudzić! bo jak zaczyna się nudzić to on sobie spokojnie znajdzie ekstra zajęcie,w przypadku mojego psa było to kopanie dziur albo rozkładanie gumowej piłki na części no i oczywiście jedzenie jej co musiał nie raz solidnie odchorować.Dlatego musisz mieć przedewszytskim czas dla niego.Jeżeli masz takie chęci to myślę że sobie poradzisz :)

[karjo2]

Niezaleznie od sytuacji, dobor rasy ma jak najbardziej znaczenie. Wlasnie dobiera sie rase, typ, wiekowo psa pod katem przewidywanych zajec z nim, wlasnej aktywnosci.

[Greven]

Czasem jest tak, że psa kupuje się tylko dlatego, że... spodobał się.
Bez pojęcia o tym, czego taki pies może wymagać i jakie problemy sprawiać.

Tzn. wydawało mi się, że wiem wszystko na temat rasy, poradzę sobie z prowadzeniem i oczywiście zapiszę się na szkolenie, bo jestem kurde odpowiedzialnym właścicielem ;) Moja pitbulka bardzo szybko sprowadziła mnie na ziemię, bo geny były silniejsze, niż moje próby socjalizacji - na początku na pewno bardzo nieudolne. Okazało się, że suka ma achalazję przełyku i nie powinna chodzić w obroży, do czasu, aż nauczy się nie ciągnąć i moje wielkie zaskoczenie - do jakiego szkoleniowca bym nie zadzwoniła, słyszałam za każdym razem, że "u nas psy tylko w obrożach, żadnych szelek. Pitbull? Pitbull tylko w kolczatce!!". No i zaczęło się szukanie specjalisty, który naprostuje mnie i psa, przekopywanie "mądrości" internetowych, aż w końcu na szczęście trafiłam na dogomanię i w miarę normalnego behawiorystę z mojego miasta, bo inaczej mogłoby być naprawdę tragicznie. Internet to bezdenna kopalnia informacji... niekoniecznie mądrych i rozsądnych, a jak ktoś zielony ma odróżnić, co jest właściwe, a co nie? A do tego "specjaliści", którzy robią wodę z mózgu, każdy ma inną JEDYNĄ WŁAŚCIWĄ teorię.

Podsumowując: my uczymy psy, ale uczymy się także od psów. To, że ktoś jest młody i nie ma doświadczenia, nie oznacza, że okaże się złym właścicielem, rzucając od razu na głęboką wodę. Owczarek jest wymagający i absorbujący, ale jeśli dziewczyna ma czas i chęci, chce się z psem bawić, szkolić go, ma możliwość wspólnie spędzać czas, to czemu nie. Można być aktywnym i odpowiedzialnym niezależnie od wieku, a nawet podejmując błędną decyzję - z czasem dostosować do psa i czerpać z tego masę radości.

[marra]

To chyba zależy od Twojego charakteru,bo jak np nie lubisz specjalnie bawić się w szkolenie psa(wszytsko jedno jakiego) to dobór rasy nie ma znaczenia.

Miałam oczywiście na myśli, że zależy jaki kto ma charakter bo jak komuś się nie chce szkolić psa, to czy to będzie york,amstaff czy owczarek nie ma najmniejszego znaczenia bo i tak się nie chce :shake:

Zgadzam się oczywiście że wybór psa ma ogromne znaczenie.Chciałam jeszcze wspomnieć że duży % owczarków niestety choruje na trzustki,to jest ich jedyna dosyć poważna wada.Trzeba bardzo uważać czym karmić.

[puli]

marra napisał(a):

To chyba zależy od Twojego charakteru,bo jak np nie lubisz specjalnie bawić się w szkolenie psa(wszytsko jedno jakiego) to dobór rasy nie ma znaczenia.

Miałam oczywiście na myśli, że zależy jaki kto ma charakter bo jak komuś się nie chce szkolić psa, to czy to będzie york,amstaff czy owczarek nie ma najmniejszego znaczenia bo i tak się nie chce :shake:

.

Ma zasadnicze znaczenie.
Dla psa, dla właściciela i dla otoczenia.

Z nie wyszkolonym pekińczykiem czy mopsem da sie jakos życ natomiast amstaff czy owczarek bez codziennej systematycznej pracy moze byc trudny do opanowania, uciazliwy a nawet niebezpieczny dla otoczenia. Nie mówiac juz o unieszczesliwianiu tak aktywnego zwierzecia brakiem zajecia i skutkami tego dla psiej psychiki...

[karjo2]

marra napisał(a):

Chciałam jeszcze wspomnieć że duży % owczarków niestety choruje na trzustki,to jest ich jedyna dosyć poważna wada.Trzeba bardzo uważać czym karmić.

Moge prosic o zrodlo tego stwierdzenia?

[marra]

Puli,zgadzam się z Tobą,chyba źle się rozumiemy,może ja coś pokręciłam w swojej wypowiedzi :)
Źródeł tego stwierdzenia jest dosyć sporo np. http://www.owczarek.pl/teksty/tekst.asp?id=32&idd=4
http://www.vetopedia.pl/article91-1-Zewnatrzwydzielnicza_niewydolnosc_trzustki.html
http://www.cafeanimal.pl/artykuly/porady/Chora-trzustka-owczarkow,1621
Można też poczytać różne fora gdzie właściciele tej rasy wypowiadają się na ten temat.

Jest potwierdzone że owczarki niemieckie to rasa predysponowana do zewnatrzwydzielniczej niewydolności trzustki niestety,mają to poprostu w genach.
Potwierdzeniem tego mogą być też takie przypadki wokół mnie np.moja ciocia ma psiura co choruje na trzustkę.Atos całe swoje życie musi zażywać leki,a ciocia bardzo o niego dba,pies miał już kilka kryzysów gdzie miał zostać uśpiony ale nie pozwolili,bo ciągle walczą o niego.Dziś Atos ma 8 lat i jakoś się trzyma,choć bywają koszmarne dni,różne komplikacje ...długo by na ten temat opowiadać ile ciocia odwiedziła weterynarzy nie wspominając o pieniądzach.Sama mam owczarka chorowitka :(

[karjo2]

Nie uogolnialabym az tak, tym bardziej, ze 1 i 3 link jest do tekstu niepopartego zadnymi badaniami, na poziomie gdybania, 1 przy tym zawiera dosc duzo blednych informacji, link 2 jest tylko opisem problemu zdrowotnego, jednego z wielu, ktore moga sie przydarzyc zywemu organizmowi.
A znajmosc dwoch psow z problemami zdrowotnymi nie powinna byc puntem wyjscia do stwierdzenia, ze wszystkie psy sa chorowite ;).

[marra]

Skoro problem trzuski jest uwarunkowany genetycznie to chyba samo przez się mówi że były robione badania w tym kierunku.Skoro nie przekonują Cię te linki to poszukaj sobie informacji na ten temat,podałam Ci przykładowe strony bo nie mam za bardzo czasu na grzebanie w necie.
Pozatym nie przypominam sobie żebym napisała ,że "wszystkie psy są chorowite" ...przynajmniej ja nie widzę...
Znam dosyć sporo takich przypadków ale nie widzę sensu takiego rozpisywania się,podałam najgorszy z przypadków jakie znam.Nie zmienia to faktu że owczarki to przekochane psy :)

[sator_k_]

Pewnie, wiele osób nie zgodzi się ze mną, ale to trudno :).
Mam 15 lat. Od roku mam owczarka niemieckiego i ćwiczyłam z nim głównie ja. Na szkolenie jeździłam razem z tatą, a na placu na zmiane prowadziliśmy psa. Oczywiście inni domownicy również wydają mu komendy, ale jest to głównie wtedy kiedy jest to potrzebne, a nie żeby po prostu je utrwalić. Na spacerach nie "fruwam" ciągnięta przez psa. Mamy z Satorem jeszcze małe problemy głównie ze skakaniem, ale ja staram się go ignorować i na mnie skacze najmniej. Innym nie od końca się to udaje. Także myślę, że wychowaniem psa może się zająć osoba przede wszystkim ODPOWIEDZIALNA, KONSEKWENTNA I KOCHAJĄCA PSA. Jeśli cechy tem ma 13-latek to i on (oczywiście nie w 100% sam) może wychowywać psa.
Sator umie komendy: siad, waruj, zostań, do mnie, noga(pies ustawia się przy lewej nodze), całkiem przyzwoicie chodzi przy nodze na smyczy, podaje na komendę odpowiednio prawą i lewą łapę, obraca się w prawo i w lewo, chodzi slalomem między nogami, uczymy się czołgania. Osobiście uważam, że to nie jest mało choć można więcej. Nauczyłam go tego w 99% sama.

[sator_k_]

[quote name='rosa'] Wielu dorosłym wydaje sie ze nie wypada biegać z psem po osiedlowej polance, piszczeć z radochy i tarzać się w trawce. A to sama przyjemność szczególnie dla psa. ;)[/QUOTE]

Dla właściciela to też jest wielka przyjemność.;) Szczególnie gdy pies jest szczęśliwy.

[marra]

Zgadzam się z Wami :) tylko chciałam dodać żę jednak z doświadczenia wiem że trzeba powtarzać ćwiczenia na okrągło przy każdej okazji...Twój owczarek jest jeszcze młody bo ma rok i ciągle jeszcze uczysz go czegoś nowego(czyli ma zajecie),z kolei mój ma lat 9 i mimo że jest mega pojętny nawet jako starszy pies to raczej zaprzestaliśmy nauki kolejnych rzeczy,natomiast żeby się nie nudził(bo ma ADHD mimo wieku :eviltong:) to powtarzamy wszystkie ćwiczenia w kółko.Uczyłam go wszystkiego ja w 100% mimo że raszta domowników wszystko mi psuła(nieświadomie oczywiście) to razem z Dżokiem daliśmy rade:)
Również umie siad,leżeć,daje łapę jedną i drugą,prosi,daje głos,czołga się,skacze przez przeszkody,chodzi przy nodze choć czasami ma swoje "trudne dni" :eviltong:,zostaje aż do komendy "chodź" lub "idź",zostaje też na odległośc i też wykonuje to wszystko.Jeszcze przez 9 lat nie odkryłam metody żeby się zmęczył...nie da się ON POPROSTU MA ADHD:eviltong::shake:

[marra]

Staram się mu przeplatać zabawę z powtarzaniem ćwiczeń.Staram się go też uczyć cierpliwości bo nie zawsze musi mieć to co chce,czasami to bywa naprawde męczące,kiedy np. siedzimy z gośćmi w ogródku i każdy ma pod nogami jakiś patyk,kamyk albo cegły:eviltong: W dodatku wymusza wszystko piskiem i skomleniem.Kiedy każę mu usiąść to siedzi 10 sekund i zaczyna skomleć chcąc wymusić na mnie komendę"idź".Ale ze mną nie ma tak dobrze:evil_lol:.Jak tylko temperatura się zwiększy i śnieg stopnieje to wybieramy się na tor przeszkód,chę sprawdzić jak mu będzie szło no i czy chociaż trochę się zmęczy bo z tego co zaóważyłam najbardziej "zmęczony jest" po skokach.Dzisiaj wybieramy się na spacer do lasu.