DZIKA Lusia - u SWAN na oswajaniu - trzymac kciuki aby sie udalo!!

[swan]

no to mnie pocieszyłaś, bo zawsze mi się wydawało, że Lusia jakoś nie pasuje do stada, a teraz już wszystko jasne, pasuje jak ulał:multi:

nawiązując do kotków, zapoznanie poszło bezboleśnie, ostatnią noc kicia spała już z nami w domu, dzisiaj zapowiada się to samo, jutro wizyta u weta i obklejanie ogłoszeniami okolicy, chociaż chyba szaleństwem byłoby oczekiwać, że ktoś szuka małej nierasowej kotki w ciąży:cool1:

A Lusia? Lusia dodała mi energii. Dziasiaj miałam bardzo ciężki dzień, godzinę temu wróciłam z Poznania, od razu rzuciło się na mnie czarne stado po jedzenie. Nakarmiłam koty, psy, wyprowadziłam psy na dwie raty, jak to tu u mnie bywa , i ledwo widząc już na oczy poszłam do Luśki.

A ta maupa plamiata, nie boi się prawie smyczy:crazyeye:

Usiadłam sobie na środku pokoju, smycz w jednej ręce, jedzenie w drugiej, a Lusia zachowuje się jakby nigdy nic:crazyeye:

no to ja obwinęłam sobie smyczą całe przedramię ręki, którą karmiłam, tak że przy wyciąganiu ręki w stronę Lusi smycz z karabinkiem się dyndała:p

troszkę tylko bardziej nieufnie niż zwykle, ale jednak szybko przyszła po jedzonko:cool3:

a na koniec to normalnie majtałam jej tą smyczą przed nosem, tylko robiła uniki przed karabinkiem, zeby w nos nie dostać:evil_lol: i patrzyła, gdzie ta ręka z jedzeniem:razz:

chyba nie ma traumy smyczowej:cool3:

[malawaszka]

Swan cudownie!!!! oby teraz już były same takie "postępowe" posty :kciuki: :multi:

[PaulinaT]

No i widzisz kłopot z głowy (z tym pasowaniem-niepasowaniem). :evil_lol:

A z Lusią... no dziewczyno, do diaska to już półroku przecież to i nadchodzi czas spijania śmietanki :p

[joaaa]

:multi: :multi: :multi: :multi: :multi: :multi: :multi:

brawo, brawo!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Lipizzan]

Na spijanie śmietanki może jeszcze być za wcześnie, ale ale dla swan:
:lilangel: :klacz: :klacz: :klacz: :klacz: :klacz: :klacz: :klacz: :klacz: :sweetCyb: :happy1: :Rose: :Rose: :Rose: :Rose: :Rose: :Rose: :Rose: :Rose: :Rose: :Rose:

[brazowa1]

Swan,brawo!
Tylko Ty wiesz,ile pracy Cie to kosztuje.

[joaaa]

Swan, co słychać???

[swan]

ćwiczymy powolutku i pomaleńku i małymi porcjami

nic więcej na razie się nie dzieje

:lol:

[swan]

sporo czasu zeszło mi na próbie przyzwyczajania Lusi do dotykania głowy

ciężko szło

brakowało mi rąk:evil_lol:

kiedy dawałam jedną ręką jedzenie, a drugą chciałam dotknąć głowy, Lusia robiła ciągle uniki
jedzenie było za małym wabikiem

uważam, że gdybym w tej sytuacji używała klikera, byłoby łatwiej się "dogadać" , ale na klikera zabrakło mi już trzeciej ręki:shake:

jak dawałam jedną ręką jedzenie i tą samą dotykałam mordki, a drugą klikałam, to było ok
problem w tym,że Lusia dotyk moich palców traktowała jak sposób wyłuskania jedzenia z dłoni i nie było podkreślonego działania
przyczynoskutkoweg:cool1: czyli nie było dla niej jasne, że dostaje jedzenie dlatego, że dała dotknąć mordki

zresztą do dotykania mordki przy karmieniu już dawno ją przyzwyczaiłam, teraz chciałam dojść do głowy, uszu i szyi....

no i wczoraj poszłam z kiełbaską:razz: i co .... oczywiście Luśka nie podstawia główki do głaskania, ale zapach kiełbaski zastąpił klikera i nagle Lusia chyba zrozumiała o co chodzi

udał mi się dotykać jej głowy i uszu od góry ręką

ciągle robi uniki i czai się przed ręką, ale nie odskakuje w panice

na początku dotyk polegał na otarciu się o moją dłoń kiedy wycofywała głowę, teraz jest trochę spokojniejsza, troszeczkę, tak że dłoń podążająca za jej odsuwającą się głową do tej głowy dociera:p

dzisiaj poszłam już bez kiełbaski, tylko ze zwykłymi chrupkami:diabloti: i robiła to samo co wczoraj , czyli już wie o co mi chodzi

teraz znowu potrzeba czasu, żeby się z tym oswoiła:mdleje:

[joaaa]

Swan, kliker mówi, że zaraz dostanie kiełbaskę.
Ja tak pracowałam z Fenem, który też nie pozwalał
dotykać głowy, nie pozwalał nawet zblizyc ręki do głowy.
Więc wyciagałam rękę i klik, zanim zdążył zareagować,
potem nagroda. I reka coraz bliżej, stopniowo.
Nagroda może być później, kliker mówi już o nagrodzie.

Koniecznie kup sobie książkę Karen Pryor- Najpierw wytresuj kurczaka.
Można kupic przez internet.
Tam jest pokazane, jak można "zaczarować" dzikie zwierzę.
Zaczarować czyli oswoić.

Ale jest bardzo dobrze!!!!

[swan]

mam tą książkę, udało mi się przeczytać kilka stron:oops:

normalnie nie mam czasu:cool1:

problem z tym , że Lusi się nie zdarza nie uciec przed idącą w jej stronę ręką

dlatego używam wabika w postaci jedzenia, żeby Luśka zdobyła się na podejście pod dłoń

i tak to zadziałało

ale spróbuję z klikerem, może szybciej się dogadam...

[Tundra]

Zajrzyjcie moze do Mysi z dobra rada.
Ona tez chce pomoc takiej malej dzikusce.

http://www.dogomania.pl/forum/showthread.php?t=33014

[joaaa]

Byłam i napisałam.

[Lipizzan]

Brawo dziewczyno za postepy. GRATULUJEEEEEEEĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘ :loveu: :loveu: :cool3: :cool3: :loveu: :multi: :cool3: :loveu: :multi:

[joaaa]

Luśka, Luśka!!!

[swan]

coś nie mogłam znaleźć sposobu na Luśkę i dotykanie głowy ze spokojem
zawsze się czaiła, uciekała, robiła uniki, tak więc dotyk wynikał często z przypadku, kiedy to ona cofała akurat głowę , a ja opuściłam rękę


więc wczoraj zrobiłam "pułapkę":diabloti:

nie mam zdjęć, bo do tego potrzebowałam dwie ręce

siedziałam do Lusi bokiem, w prawej ręce miałam jedzonko na otwartej dłoni, a lewa wierzchem do góry była nad nią

żeby sięgnąć jedzenia, musiała włożyć głowę pod moją drugą rękę:diabloti:

poszło szybko:lol:

najpierw wyglądała , jakby miała nerwowy tik, bo wsuwała głowę, i natychmiast ją zabierała, i tak z kilkadziesiąt razy:razz: ale była zdeterminowana i nie poddała się:multi: i w końcu wzięła jedzenie z ręki, a moja druga ręka poiskała ją po czubku głowy

i tak przez kilka minut

słuchajcie, po raz pierwszy poczułam , że Lusia to psiak, a nie jakieś dziwne stworzenie:cool1:

ona wcinała jedzenie z dłoni nie zabierając głowy, póki nie zjadła każdego chrupka , a ja w tym czasie smyrałam ją po czubku głowy i uszkach:p

prawie mi się udało dotknąć karku:cool3:

no ale nie za szybko, bo mi się zwierzak spłoszy:roll:

Tak sie zastanawiam. Skoro Luśka jest dzikim psem, to znaczy, że nie zna więc nie potrzebuje więzi z człowiekiem. Czy kiedyś łaskotanie za uszkiem i iskanie łepka będzie dla niej przyjemnością , czy tylko koniecznością, wymaganą przez człowieka i znoszoną czynnością jak czyszczenie uszu czy wycieranie łapek?
Czy mogę mieć nadzieję, że głaskanie i dotyk może być kiedyś dla Luśki nagrodą??

[Tundra]

Alez psy pomiedzy soba tez maja takie delikatne objawy pieszczoty-
iskanie lub lizanie, np. suka wobec szczeniaka.
Takie cos ona musi znac z czasow kiedy byla szczeniakiem i kiedy zachowywal sie tak wobec niej ktos komu ona ufala, jej matka.
To oswajanie ( tu prawie ujarzmianie) tej dzikiej natury to chyba tez przywolywanie tych prainstynktow i przenoszenie ich na inne relacje:

pies-czlowiek.

[joaaa]

:klacz::klacz::klacz::klacz::klacz::klacz::klacz:

[joaaa]

Co u Luśki????????????

[swan]

raz w roku w Gorzowie są konfrontacje teatralne i 8 wieczorów z rzędu mamy przedstawienia teatrów głównie z Warszawy i Krakowa, wykupiłam cały karnet na wszystko:cool3:

no i teraz tych wieczorów mi brakuje, żeby tutaj napisać

a teraz tak szybciiutko - Luśka coraz swobodniej traktuje moją rękę na swojej głowie, najczęściej dotykam ją przez całe karmienie i jest ok

jak ma lepszy dzień, to mogę się "pobawić" jej obrożą, pociągnąć ją lekko za odstającą końcówkę obroży albo poobracać jej naokoło szyi, jak ma gorszy dzień, to ją to płoszy i na chwilkę się odsuwa, ale nigdy nie gryzie i nie próbuje nawet złapać ręki zębami

wczoraj udało mi się dotknąć jej boku, jak podchodziła do mnie po jedzenie

spłoszyła się trochę na początku, ale bez paniki, a potem próbowała znowu podejść i znowu i w końcu pogodziła się z myślą, że żeby sięgnąć po jedzenie, trzeba się dać dotknąć

jeszcze jest trochę przy tym nerwowa,ale to jak przy wszystkich nowościach


Kojca na dworze nie buduję, wymyślilłam coś innego

W innym budynku gospodarczym, takim "przewiewnym", bo nieszczelnym i trochę dziurawym, zrobilliśmy kojec - zagrodę

przy 5 psach przyda się taki kojec leczniczy, izolatka itp

W tej chwili wpuściłam tam wielką Agę, która mieszkała do tej pory w innym wielkim pomieszczeniu, które po pierwsze potrzebujemy zająć na zimę na magazyn , a po drugie to jest wielkie 80 m2 pustego pomieszczenia z parapetami, Aga będzie lada dzień sterylizowana, a tam by mogła skakać na parapety itp i biegać, więc niedobre to miejsce dla rekonwalescentki

więc od dzisiaj się przyzwyczaja do nowego miejsca, dużo mniejszego i bez możliwości wspinania się na cokolwiek i rozbiegu

a jak za dwa tygodnie będzie po zdjęciu szwów, to pójdzie do nowego kojca, który już czeka w szkółce, do swojego nowego kolegi Korala,

a nowa izolatka przypadnie Luśce

jest tak zrobiona, żeby taka drobinka jak Luśka nie miała szansy się z niej wydostać żadną szparą ani szczeliną

nawet dach ma z siatki

i tam sobie posiedzi, do czasu, aż nie zmądrzeje na tyle, żeby wreszcie mieszkać z ludźmi:eviltong:
ufff, miałam zagwozdkę z tą logistyką, bo Aga przeskakuje płoty, Luśka musi zwolnić za kilka tygodni obecnie zajmowany lokal, bo musimy go wysprzątać i odmalować przed weselem, które tam będzie

a Agi nie mogłam wysterylilzować, bo nie miałam co z biedulą zrobić po operacji

ale chyba teraz wszystko ładnie zadziała

a Lusia będzie miała szansę się trochę hartować, a jednak nie będzie zupełnie na dworze

[joaaa]

Czas na dalsze wiadomości o Luśce!!!!!!!! :razz:

[brazowa1]

jejku,swan,jak Ty to wszystko masz rozplanowane! Pozdziwiam,zero prowizorki.

[joaaa]

swan, co słychać????????????

[swan]

Ano to słychać, że wczoraj był termin wielkiej Agi na sterylkę, jeszcze rano na spacerku ją podglądałam pod ogonem, czy jeszcze się nie zaczęło. Z ulgą stwierdziłam, że nie.

W południe zapakowaliśmy potffora do auta, dojechaliśmy do weta, wet obejrzał, poszedł po "głupiego jasia", a jak wrócił ze strzykawką w ręce, to na podłodze pojawiły się pierwsze czerwone kropki:angryy: :cool1:

Tak więc przenosiny Agi z "izolatki" odłożone na za jakieś 2 miesiące....

A dla Luśki muszę nowy kojec gdzieś umieścić, bo już naprawdę musi opuścić naszą "salę balową"

A na tej sali Lusia upodobała sobie postument z cegieł. Wszędzie naokoło na podłodze na drewnianych płytach leży wykładzina,a ona siedzi na zimnym. Podkładam jej co jakiś czas kocyk, ale ona go ciągle odpycha i znowu na cegłach siedzi.

Do tej pory było ok, bo nie było zimno, ale ostatnio sama poczułam jakie te cegły są zimne....

Kiedyś Lusia oprócz kocyka miała taką budkę legowisko z daszkiem, ale coś jej się nie podobało i zjadła daszek:-o

Więc teraz jej przytargałam taki wielki karton, zgniotłam na pół, żeby było grubsze pod siedzeniem, a żeby jeszcze powstały burty, w to włożyłam ten kocyk i siedzi tam. Ale od kiedy znowu ma jakieś takie bardziej konkretne schronienie, albo może dlatego, że coś się zmieniło w jej otoczeniu, znowu od paru dni jest bardziej nieufna, taka bardziej nerwowa i w ogóle .... Strach się bać co będzie po przeprowadzce:cool1:

[Vikamilka]

twardy orzechh do zgryzienia z tej Lusi:cool1:
Swan trzymam za was kciuki, Ty sie nie poddawaj, a Lusia ...niech w końcu zmięknie:mad::evil_lol: