sonikowa Posted November 5, 2009 Posted November 5, 2009 Wspaniała zabawa :-) I bertula szzcęśliwa. Ależ miała szczęście, że taki domek sie jej trafił. Po prostu super! Quote
Joasika Posted November 5, 2009 Posted November 5, 2009 ...i zgadnijcie, gdzie Berta śpi...???:diabloti: [URL="http://www.fotosik.pl"][IMG]http://images39.fotosik.pl/219/771625b5ea72461fmed.jpg[/IMG][/URL] Quote
Joasika Posted November 17, 2009 Posted November 17, 2009 Wkleiłam to zdjęcie przy temacie Sandi, gdzie Szyszeczka umieściła fotki jej nowej miski i podkładki. A ja mam takie same!!! To postanowiłam wkleić i na wątek Berci - a co se będę żałować!!! ;) Quote
Joasika Posted November 17, 2009 Posted November 17, 2009 Tylko nasze już ubabrane - ze ścianą wokół włącznie!!!;) Quote
lucySxy Posted November 19, 2009 Author Posted November 19, 2009 Hm...,to jest niezly pomysl z tymi podkladakami, no i fajny masz Awatarek! Quote
Joasika Posted November 22, 2009 Posted November 22, 2009 [FONT=Times New Roman]A my wczoraj grabiliśmy liście w ogrodzie!!![/FONT] [FONT=Times New Roman]Uciechy było, że hej!!!![/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]Najpierw rekonesans krecików... :mrgreen: [/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]...i okolic....[/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]Prace badawcze całego terenu :twisted: [/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]Ummmmm....patyczek....pycha!!!![/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]Melka była zniesmaczona: "dorosły pies i patyki gryzie???? Pfuj!!!"[/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]Dooobra, dogadamy się...;)[/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]Zabawa!!!!!!!!!!![/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] Quote
Joasika Posted November 22, 2009 Posted November 22, 2009 [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]Mela mnie olała!!! No to bawię się sama!! O! Worki na liście!!! Suuuuuper!!!![/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]A jak już Pańciostwo zrobiło takie śliczne kupeczki z liści, to trzeba sprawdzić, co jest w środku... :twisted: [/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]...i jeszcze jedna.... [/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]Normalnie wszyyyyystkie rokopałam i NIC nie znalazłam!!!! :shock: [/FONT] [FONT=Times New Roman] [/FONT] [FONT=Times New Roman][/FONT] [FONT=Times New Roman]Ech....zmęczyły mnie te poszukiwania, klapnę sobie na chwilkę.... :wink:[/FONT] Quote
malagos Posted November 22, 2009 Posted November 22, 2009 Pomocy! Piszę tu, bo potrzeba miłośników bassetów! do zabrania natychmiast basset, który ugryzł pana przy zakładaniu szelek! Quote
lucySxy Posted November 22, 2009 Author Posted November 22, 2009 Malagos nie moge do Ciebie napisac przez Dogo , zadzwon na ten numer 509 483 909 Quote
malagos Posted November 22, 2009 Posted November 22, 2009 Lucy, juz przekazałam Twój nr Kamili-ona wie wszystko o tym bassecie. Na pw podaje ci też nr gg Quote
Joasika Posted November 26, 2009 Posted November 26, 2009 Dwa oblicza Berty: Aniołek... :grin: ..i diablica :twisted: Zostawiłam ją samą w pokoju na pół godzinki - jechałam po córkę na tańce. Wracamy do domu, a tu "Zemsta Nietoperza"!!!! Straty: - gazeta z programem; - nowe pudełko z filtrami do ekspresu; - dwie skarpetki i koszulka małego; - psia książeczka zdrowia; - banan; - reklamówki nie liczę. Dopiero jak posprzątałam "rynek", to się okazało, że z drugiej strony stolika leży zestaw gazet i innych dokumentów. Całe szczęście, że z powodu ciasnoty nie zdążyła się z nimi rozprawić. :roll: Quote
sonikowa Posted November 26, 2009 Posted November 26, 2009 Minę ma fantastyczną ;-) Cudnownei, że trafił się jej taki domek :-) Quote
lucySxy Posted November 26, 2009 Author Posted November 26, 2009 sonikowa napisał(a):Minę ma fantastyczną ;-) Cudnownei, że trafił się jej taki domek :-) Prawdziwe niewiniątko!!!!! Jak to basset. Quote
Miła od Gucia Posted November 26, 2009 Posted November 26, 2009 Oj Berta, Berta, i swoją książeczkę zeżarłaś, i co teraz ??? Łobuzica, ale milutka Quote
Joasika Posted November 29, 2009 Posted November 29, 2009 Ulubionym miejscem wypoczynku Berty okazał się być dywanik przy łóżku córki - tuż obok Pioruna;) :cool: Quote
Miła od Gucia Posted November 29, 2009 Posted November 29, 2009 jak jej dobrze, spokojnie, błogo Quote
Joasika Posted November 29, 2009 Posted November 29, 2009 Znalazłam na Forum Basset Hound "Świąteczne opowiadanie" i w imieniu joi proszę o przesłanie wszędzie gdzie się da zanim ludzie kupią świąteczne prezenty. Poryczałam się czytając ten tekst. Mam nadzieję, że w tym roku zabraknie pod choinką takich prezentów. Tomasz Piecha, z Fundacji Pomocy Labradorom napisał nową "Przypowieść Wigilijną". Tam, gdzie możecie - podeslijcie ją. Właśnie w tym okresie, właśnie na ten czas... Był piękny, mroźny wieczór. Zza okien ustrojonych migającymi lampkami dobiegały wesołe odgłosy rozmów. Gdzieniegdzie można było usłyszeć fragmenty kolęd, przerywane radosnym piskiem dzieci rozpakowujących swoje prezenty. Wigilia, ten szczególny dzień w roku, kiedy wszystko jest jasne, spokojne, radosne - dzień, w który wszyscy powinni się cieszyć. Spacerując, jak zwykle o tej porze pobliskimi leśnymi ścieżkami i rozmyślając nad wyjątkowością tych świąt, nawet nie zauważyłem zniknięcia mojego psa. Zdziwiło mnie to, bo zazwyczaj nie gubił się z zasięgu mojego wzroku. "No tak, pewnie przypomniały mu się młodzieńcze czasy" - uśmiechnąłem się w myślach, wołając go głośno. - Co się tak drzesz ? - powiedział Tofik wyłaniając się zza wielkiej sosny. Zdębiałem. Mój pies ... mówił do mnie. - No przecież jest Wigilia, co nie? Co tak wytrzeszczasz gały - Wyraźnie MÓWIŁ do mnie Tofik. Nie potrafiłem wydobyć z siebie głosu. "To na pewno sen", pomyślałem. - Jeśli uważasz, że to jest sen to mogę cię uszczypnąć, choć właściwie powinienem raczej powiedzieć ugryźć hehehe - powiedział, jakby czytając w moich myślach, Tofik. - Nie patrz tak, mamy dziś sprawę do załatwienia. - Ja ... jaką sprawę? - udało mi się wydukać. - Widziałem ten twój rozmarzony wyraz pyska - odpowiedział Tofik. - Zabiorę cię w jedno miejsce, które powinieneś dziś zobaczyć. - Co to za miejsce? - powoli zaczynałem się oswajać z tą dziwną sytuacją. - Miejsce, które pozwoli spojrzeć ci na te święta z trochę innej strony - odpowiedział Tofik. Szliśmy przez las dobrych kilkanaście minut, aż wreszcie wyszliśmy na leśną polankę. Na środku stał duży budynek, a na jego dachu mrugał połamany neon "M G ZYN N EC CI YCH P Z N ÓW". Zanim udało mi się rozszyfrować, jaką krył w sobie nazwę, weszliśmy do środka. Światło wewnątrz było bardzo słabe, udało mi się jednak dostrzec szereg regałów, których półki uginały się pod ciężarem różnych przedmiotów. - Chodź ze mną! - powiedział Tofik. Idąc za moim gadającym psem spoglądałem na półki. Leżały na nich nieprawdopodobne ilości rękawiczek, szalików, skarpetek, pidżam, koszul i koszulek. Trochę dalej stał regał cały załadowany różnego rodzaju kosmetykami, perfumami, dezodorantami itp. Po dłuższym marszu stanęliśmy przed szklanymi drzwiami. - Idź ! - powiedział Tofik i delikatnie popchnął mnie nosem. Przeszedłem przez drzwi i poczułem przeraźliwe zimno. Znalazłem się na wielkim placu otoczonym wysokim żelaznym płotem, przy którym, co kilka metrów, przywiązane grubymi łańcuchami, siedziały przeraźliwie smutne psy. Podszedłem szybko do pierwszego z nich. Duży czarny pies rozpłaszczył się na ziemi kiedy chciałem go pogłaskać i patrzył na mnie z przerażeniem. - Misiek - zza moich pleców usłyszałem głos Tofika - Rok temu, o tej samej porze był rozkoszną małą kuleczką przewiązaną czerwoną kokardką. Wydawało mu się, że jest w raju. Ciepły dom, dwójka maluchów ciągle się z nim bawiąca, smakołyki podsuwane na każdym kroku, uśmiechy ludzi odwiedzających właścicieli. Miał wszystko. - Dlaczego dziś jest więc tutaj? - zapytałem. - Trzy miesiące później nie był już małym Misiem. - odpowiedział Tofik - Nikt nie pomyślał, że Misiek potrzebuje spacerów, opieki, zainteresowania, szkolenia. Był przecież taki malutki i rozkoszny. Miał być małym sympatycznym Misiem, a wyrosło z niego wielkie bydlę. Dzieci były za małe, rodzice ciągle pracowali, a pies siedział całymi dniami zamknięty w łazience. Z tęsknoty o mało co nie pękło mu serce. Samotny i opuszczony wył całymi dniami, prosząc choć o odrobinę zainteresowania. Nikt go już nie przytulał, nikt nie mówił słodkich słówek. Zamiast tego doczekał się nowego miejsca i nowych właścicieli. Budy, łańcucha i resztek ze stołu u wiejskiego gospodarza. I traktowania kijem kiedy tylko wydał z siebie tęskną skargę. I tak siedzi wspominając te krótkie chwile szczęścia i czeka z gasnącą w oczach nadzieją na swoje lepsze dni. Oczy Miśka patrzyły błagalnie na mnie, gdy go mijałem i podchodziłem do kolejnego psa. Myślałem, że pęknie mi serce. Kolejny pies był średniej wielkości. Kiedy tylko do niego podszedłem wskoczył na mnie, brudząc całe ubranie i liżąc mnie wszędzie, gdzie tylko mógł. - Lucky - zaanonsował Tofik - pies dogoterapeuta. - Kto? - zapytałem zaskoczony. - No pies dogoterapeuta - powtórzył Tofik. - Rok temu znalazł się w domu rodziców autystycznego dziecka. Przeczytali, że taki pies doskonale nadaje się do dogoterapii i sprawili sobie szczeniaka, który miał być psem terapeutą. Po miesiącu byli bardzo zaskoczeni, że pies zamiast leczyć biega, zamiast leżeć szczeka, zamiast ostrożnie podchodzić do ich dziecka wpada na nie z całym impetem. Jakże to tak. Oczywiście pojęcia nie mieli, że nie każdy pies może być dogoterapeutą, że na szkolenie trzeba poświęcić mnóstwo czasu, że jak każde zwierzę Lucky ma swoje potrzeby. Uznali, że trafił im się jakiś wadliwy egzemplarz i tak Lucky wylądował na łańcuchu. Lucky wyraźnie zgasł, kiedy go zostawiliśmy. Przy następnej budzie siedziała sunia. Kiedy tylko nas zauważyła, szybko się do niej schowała. - Tola, wyjdź - zawołał ją Tofik. Tola jednak nie wyszła. - Tola jest psem wycofanym, żyjącym w swoim świecie. - wyjaśnił mi Tofik - Była wykorzystywana w pseudohodowli do masowej produkcji szczeniaków. Szczeniaków takich jak Misiek, jak Lucky i inne, które tutaj widzisz. Rodziła szczeniaki co cieczkę, dostawała ochłapy do jedzenia, a za mieszkanie miała kojec na podwórku, z błotem zamiast posłania. Ma 4 lata, a wygląda na 10. Kiedy nie mogła już rodzić przywiązano ją, wrzynającym się w jej szyję, łańcuchem do drzewa w lesie. Przestała być produktywna to trzeba było się jej pozbyć. No, ale tak to już jest, jest popyt to jest i podaż. - Ale o czym ty mówisz? - zapytałem Tofika - O czym? Popatrz przed siebie - gniewnym głosem odpowiedział Tofik. - Misiek, Lucky, Perełka, Szarik, mogę tak wymieniać do rana. Chcesz podchodzić do każdego? O każdym mam ci opowiadać? Pomyśl trochę, te wszystkie psy łączy jedna wspólna cecha. Nie zauważyłeś napisu nad wejściem? Przez moją głowę przebiegało tysiące myśli. Misiek, wigilia, Prima, dogoterapia, rękawiczki, szalik, krawat, Lucky. Czyżby to... ? Sama myśl o tym, co zaraz usłyszę przyprawiła mnie o drżenie. - Widzę że zaczynasz rozumieć. - z satysfakcją w głosie odezwał się Tofik - Tak, te wszystkie psy tutaj okazały się nietrafionymi świątecznymi prezentami. Jesteś przecież w magazynie niechcianych prezentów. Każdy z tych psów rok, dwa, trzy, cztery lata temu był włochatą kulką zawiniętą we wstążkę i położoną pod choinką. Popatrz na to i uświadom sobie ilu jest na tym świecie ludzi, którzy traktują żywe stworzenia tak samo, jak rękawiczki czy szaliki. Dla których wyrzucenie niechcianych skarpetek jest równie łatwe, jak przywiązanie psa do drzewa, czy też wyrzucenie go z samochodu. Popatrz ilu jest na świecie ludzi, którym wydaje się, że nie ma nic weselszego niż słodki szczeniak dla dziecka. Pies nie jest dla dzieci, pies potrzebuje swojego pana i musi nim być dorosła osoba. Pies nie może być kaprysem, decyzja o tym, że znajdzie się w domu musi być świadoma i podjęta przez wszystkich członków rodziny. Pies to najgłupsza niespodzianka jaką można wymyślić. Dzieciom zaś, co najwyżej, można kupić pluszowego pieska, który nie będzie cierpiał, gdy się znudzi i zostanie ciśnięty w kąt. Co rok do tego magazynu trafia mnóstwo psów, które okazały się niepotrzebne. Czy ktokolwiek kupując psa jako prezent zastanawia się nad tym, że zwierzę też czuje ból, smutek, cierpienie? Zwierzę nie jest rzeczą, nie zapominajcie o tym. Pies nigdy nie powinien być prezentem. No chyba, że jest pluszowy ... uszowy ... szowy ... owy ... Otworzyłem oczy. W kącie pokoju jaśniała duża piękna choinka. Z kuchni dochodziły cudowne zapachy. Obok fotela, na którym się zdrzemnąłem leżała otwarta ?Opowieść wigilijna". Popatrzyłem na Tofika, chrapiącego spokojnie na legowisku. "Uff, to tylko sen" pomyślałem uradowany. Tofik w tym samym momencie podniósł głowę i popatrzył na mnie długo i wymownie. Albo mi się wydawało, albo mrugnął do mnie okiem... Wstałem z fotela, włączyłem komputer i zacząłem pisać ... "Był piękny, mroźny wieczór ..." Quote
Joasika Posted December 7, 2009 Posted December 7, 2009 Mikołajki mieliśmy w tym roku naprawdę wesołe - nasza Bercia wierciła się jak fryga, kiedy chcieliśmy jej pstryknąć fotkę :mrgreen: Chcieliśmy jej też zrobić zdjęcie w skrzydełkach córki z występów, ale tak aktywnie zajęła się czapką Mikołaja,że nie dało rady!!! :twisted: Quote
sonikowa Posted December 7, 2009 Posted December 7, 2009 Sunka moglaby dorabiac w Gwiazdke jako renifer sw, mikolaja :-) Cudne zdjecia! Quote
Miła od Gucia Posted December 7, 2009 Posted December 7, 2009 Tak i jeszcze skrzydła ma, potrafi fruwać, hi hi Quote
Joasika Posted December 8, 2009 Posted December 8, 2009 [quote name='Miła od Gucia']Tak i jeszcze skrzydła ma, potrafi fruwać, hi hi[/QUOTE] Bogusiu! No prawie!! Jak się rozpędzi w przedsionku, to hamuje na dywaniku w pokoju dzieciaków na drugim końcu domu!!! A spróbuj zatrzymać tą rakietę - nie ma szans!!!! Quote
Joasika Posted December 17, 2009 Posted December 17, 2009 Dzisiaj sesja zdjęciowa nieco zróżnicowana:) Osama Ber Taden;) Tańcząca ze śnieżkami :) Hej, mały, zabawimy się??? ...niech nam gwiazdka pomyślności nigdy nieeeeee zagaaaaaaśnieeeee....;) Quote
Miła od Gucia Posted December 19, 2009 Posted December 19, 2009 Berta w pełni szczęśliwa. Ucałowania dla Was Quote
sonikowa Posted December 19, 2009 Posted December 19, 2009 Wspaniałe! Pomyśleć, że biedulka błąkała się w lesie...Ależ miała szczęście! Quote
Joasika Posted December 21, 2009 Posted December 21, 2009 Ostatnio Berta poczuła magię świąt i.... ....zeżarła mi gałązki choinkowe do stroików!!!!:diabloti: Quote
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.