Zaczynam być własnością psa

[msb259]

Z psami jestem związana od dziecństwa czyli ponad 50 lat.Od 30 lat zajmuję sie bokserami i tą rasę znam z jej wadami i zaletami.Obecnie mam boksię z fundacji boksery w porzebie jednak to nie ona stanowi problem.Przygarnęłam z lecznicy foksterierkę sunię około 2-3-letnią po wypadku .Nikt jej nie szukał nikt nie chciał trafiła do nas na tzw.tymczas.I tu zaczynaja się schody sunia spokojna dogaduje się z boksią i moimi kotami zero agresji ale chodzi za mna wszedzie na spacer niechętnie idzie z innymi domownikami jak nie zwracam na nią uwagi lub wyjde na spacer tylko z bokserka wydziera sobie sierść z łap.Ponoć foksterier jest psem jednego pana.Jest zdrowa szczepiona tylko taka dosłownie miejscami oskubana wygląda fatalnie a w zimie z takimi łysymi łapkami? nie jest to reakcja chorobowa.Jak siedzi koło mnie to odgania koty i boksie tak jakby broniła swojej własności.Ostatnio gdy syn chciał mnie obudzić lezała u mnie w łóżku to warczała ostrzegawczo.Co robić?Z bokserami nie było takich kłopotów .Zawszejestem osobnikiem alfa w stadzie a reakcja foksterierki........pomocy!!!!!!!

[SuperGosia]

[quote name='msb259']I tu zaczynaja się schody sunia spokojna dogaduje się z boksią i moimi kotami zero agresji (...) Jak siedzi koło mnie to odgania koty i boksie tak jakby broniła swojej własności.[/quote]

Czyli jest agresja w stosunku do innych zwierząt? Warczenie? Pokazywanie zębów? Jak reagujesz na to, kiedy je odgania?

[quote name='msb259']Ostatnio gdy syn chciał mnie obudzić lezała u mnie w łóżku to warczała ostrzegawczo.[/quote]

Co wtedy zrobilaś?

Moim zdaniem za dużo czasu spędzasz z tym psem, ale zostawię interpretację [U]eskpertom od zachowań behawioralnych[/U]. Moje pytania mają na celu wyjaśnienie pewnych wątpliwych kwestii i ulatwienie im większego rozeznania się w sytuacji.

Jeśli rasa wogóle ma tu znaczenie, to nie największe. Sporo psów się tak zachowuje i dzielę je na 2 kategorie - rozpuszczone ("córcia/synek pańci") i "po przejściach". Przy czym jedno nie wyklucza drugiego.

Na wygryzanie niestety jest jedna metoda na początek - ktoś musi pilnować, żeby tego nie robila. Albo - Ty z jednym psem na spacer, druga osoba z foxią na spacer w przeciwnym kierunku.

[msb259]

Nie warczy na koty czy boksie tylko je odgania straszy jak dogoni kota to nie próbuje go nawet ugryść uciazliwe jest to wydzieranie sobie sierści.Nie wyróżniam jej specjalnie .Chodzi za mna dosłownie wszedzie nawet kładzie sie pod drzwiami łazięki.Jest naprawde przyjazna na spacerach nie atakuje innych zwierzat chyba ze chce jakieś pogłaskać,chyba traktuje mnie jako swoja własnosc.Nie wiem czy to jakis stan lękowy u psa.Mam być tylko jej.W nocy kociaste przychodza też spać do łózka jest ok pod warunkiem że nie zblizają się do poduszki gdzie mam głowę i foksia leży

[karjo2]

http://www.dogomania.pl/forum/f30/agresja-do-calej-rodziny-broni-pani-145234/

http://www.dogomania.pl/forum/f30/pies-pilnuje-nadmiernie-142156/

[anitasc]

Moim skromnym zdaniem jest zachwiana hierarchia u psa, wydaje mi się że nie powinnaś dopuścić aby pies spał z tobą, co znaczy że zawsze jesteś alfa? Jak się zachowujesz jak pies leży w przejściu lub zagradza ci drogę? Czy nie lepiej byłoby zacząć od ustalenia miejsca psa w stadzie? Czy robiłaś coś w tym kierunku jeśli tak to w jaki sposób? Sama mam problem ze swoim psem ze schroniska dlatego pytam z ciekawości.

[Martens]

Spanie w łóżku a bycie alfą to dwie rózne rzeczy.
U psów po przejściach często widoczne jest nadmierne przywiązanie do osoby, która je "uratowała", wyraźne wyróżnianie spośród domowników, przy czym pies tą osobę w najwyższym stopniu szanuje. Ma do niej zaufanie jakiego nie zdobył nikt inny, obawia się rozłąki, odsunięcia na dalszy plan przez domowników, inne psy. Stosując tutaj metody "alfowe" można pogorszyć sytuację, zaburzyć poczucie bezpieczeństwa psa (i tak niezbyt mocne); pies ciągle ignorowany, wypraszany zewsząd czy na siłę "dominowany" zacznie się w tym przypadku frustrować i można się dochować nowych problemów. Ja bym skupiła się na zbudowaniu pozytywnych relacji z resztą domowników, zaangażowaniu ich w zabawy i szkolenie suczki, karmienie jej, spacery. Wszelkie kary, krzyki, gdy próbuje ona bronić właścicielki, pogarszają sprawę, wzmagają poczucie, że próbuje się ją z ukochaną pańcią rozdzielić. Lepiej tak jak pisałam - odwracać uwagę, popracować z psem z resztą domowników.
I szczerze mówiąc w tym konkretnym przypadku odradzałabym spanie w łóżku - nie z powodu rzekomego zdominowania właścicielki, tylko utwierdzania suczki w przekonaniu, że są połączone niewidzialną pępowiną. Oczywiście suczki nie należy wyrzucać, odtrącać, tylko sprawić wygodne posłanie, najlepiej w formie transporterka gdzie będzie czuła sie bezpiecznie i tam ją odsyłać, szczególnie gdy jest się zajętym, a suczka śpiąca, przykładowo po spacerze. Początkowo można kłaść jej tam coś ze swoich używanych ciuchów, żeby czuła sie bezpieczniej.

[Karilka]

Pies, który miał nie ciekawą przeszłość, chce za wszelką cene zwrócić na siebie uwagę osoby, dzięki której czuje się kochany. Nie widzę sprawy na własne oczy jednak wydaje mi się, że pies z tego "wyjdzie" jeżeli upewni się, ze jest wszystko w porządku.

W razie warczenia czy agresji, odsunełabym się od suczki. Po prostu - jako osoba, która jest za wszelką cene ochraniana przez sunie - wstałabym i podeszła do osoby, która jest mniemanym "zagrożeniem".

[Greven]

Nie napisałaś, jak długo foksia jest u Ciebie.
Dni, tygodnie, miesiące?

To dość istotne, bo psy przygarnięte po przejściach bywają czasem zaborcze w pierwszym okresie, podczas aklimatyzacji. Brak im pewności siebie, rozeznania w zasadach panujących w nowym domu i "kleją" się do osoby, przy której czują się najbezpieczniej. To zazwyczaj samo mija, chociaż bez rozsądnej kontroli, może zmienić się w zachowania patologiczne.

[Greven]

No tak, zapomniałam, że nie mam edycji na nowym dogo.

Chciałam dodać, że jeśli zachowanie foksi jest silnie ugruntowane, lub wynika z poważnej nerwicy, to czeka Cię sporo roboty, a rady "co i jak" znajdziesz w linkach i przeszukując tematy w odpowiednich działach.

Jeśli natomiast jest to zachowanie "świeże", spowodowane jakimiś traumatycznymi przeżyciami i teraz suka na siłę szuka poczucia bezpieczeństwa, to możesz sobie poradzić z jej lękami i "klejeniem" się, będąc konsekwentna w życiu codziennym i zaprzęgając do pomocy resztę domowników.

O tym, jak zostać alfa, to można sobie elaborat napisać, a potem włożyć go między bajki. Ty jesteś człowiek, a pies jest pies. Czy chcesz narzucić dominację, czy wypracować partnerstwo - to już Twoja sprawa i często rozbija się po prostu o nazewnictwo. Moje pitbulle zazwyczaj wchodzą pierwsze przez drzwi (bo mi tak wygodniej), czasem jemy wspólnie posiłek (w sensie, że one moje kanapki, a nie ja ich RC, albo ryż z kurczakiem), no i zawsze śpimy razem - w jednym łóżku. Czasem mam pitbulla pod pachą i pitbulla na głowie, z paszczą wygodnie ulokowaną na moim policzku. Co z tego wynika? To, że mamy głęboką więź. Że moje psy słuchają bezwarunkowo mnie (w 90 na 100 przypadków, w końcu to tylko zwierzęta - nie automaty), a innych czasami, jak im to akurat na rękę (łapę?), no i o ile ja jestem w pobliżu. Bo jak mnie nie ma, to zaczyna się "prezesowanie".

Są psy niezależne, lub nauczone niezależności, które nie potrzebują człowieka, zostaja same, potrafią znaleźć sobie zajęcie, albo zrelaksować się w samotności. Inne są z natury uwarunkowane na kontakt i pracę z człowiekiem, lub jakieś wydarzenia sprawiły, że są niesamodzielnie, psychicznie zależne, wciąż dopraszają się o uwagę i bywają zazdrosne, wręcz agresywne wobec otoczenia, gdy są w pobliżu obiektu swojej "adoracji".

Takiemu psu, trzeba pokazać, że chwilowe odseparowanie nie skazuje go na wieczną izolację, że są ciekawsze zajęcia, niż łażenie krok w krok za opiekunem, że można odnaleźć przyjemność z samotnej zabawy, gryzienia kości itd. Stopniowo, aby zachęcić, a nie zestresować.