Trudny temat

[yvonne_s]

Chciałabym Was zapytać, czy macie doświadczenia z dobkami, które mają drugiego właściciela. Jak aklimatyzują się i jak przechodzą rozłąkę z pierwszym właścicielem. Jak szybko nowy "pan" (pani) zdobywa serce psiny? Czy może nigdy nie możemy liczyć na prawdziwą miłość takiego psiaka? To ważne pytanie, a zadali mi je ludzie którzy "stają" po obu stronach tej barykady. Wiem, że dla psa, a już szczególnie rozkochanego w swoich właścicielach dobermana to musi być dramatyczne przeżycie. Ale jak to wygląda w praktyce? Czy macie jakieś informacje na ten temat? Proszę o odpowiedź.

[Mutare]

Miłością i cierpliowscia mozna zdzialac cuda....

Ja swoja suke wzielam ze schroniska...poprzedni wł. oddał ja podobno dlatego ze zagryzła swoja wspołlokatorke - suke ONka, co potem okazało sie wierutną bzdurą !! Vixa zaraz po przybyciu do mojego domu rozkochala nas w sobie i sama nas cudownie pokochała...Choc poprzedni wł. nie traktował ja dobrze widac bylo ze przez pewnien czas bardzo za nim teskniła...

Dobki bardzo przywiazuja sie do swojego ukochanego Pana i swiata pozanim nie widza...i kazda rozłąka z Panem jest dla nich ciezkim przezyciem ale tak jak pisałam wczesniej miloscia i cierpliowscia mozna zdziałać cuda.... :angel:

[yvonne_s]

Pytałam o radę dla innych, a teraz sama muszę (na jakiś czas) zostawić psinkę :cry: :cry: :cry: :cry: :cry:
Wyjeżdżamy za granicę - i do póki nie będziemy mieć jakiegoś domu, pracy i dochodów to Saba zostaje z rodzicami. Na szczęście jest tu kochana i ona wszystkich kocha ale i tak będzie tęsknić... Wydaje mi się, że już wie co ją czeka...
A my jak będziemy tęsknić...
Już mi się chce płakać...
Eh...
Ale to tylko na jakiś czas.
Do zobaczenia kiedyś!!!

[Kachna]

Przykre......

[yvonne_s]

To znowu ja...
Rozłąka z piesiem jest trudna. Myślę, że jeszcze z pół roku potrwa. Teraz jedziemy na święta do Polski i zobaczymy, na ile jeszcze jesteśmy najważniejszymi ludźmi w życiu Saby :). Już raz byliśmy w Polsce, rozłąka trwała wtedy dwa miesiące - i Saba na początku bardzo się cieszyła ale szybko uciekła do siebie na legowisko- jakby była obrażona, że ją na tka długo zostawiliśmy. Ciekawe jak będzie teraz. Mieszka z rodzicami i braćmi mojego męża, wszyscy ją tam kochają i chyba trochę rozpieszczają, więc nie jest tak źle. Może już nas tak nie kocha? A może jak będziemy mogli już ją wziąść okaże się że ona woli swoją nową rodzinę?? Coż, zobaczymy...

I przy okazji, wszystkim dobermaniakom życzę Wesołych Świąt!!!

[Dobcia]

...rozstanie z ukochanym Dobciem nigdy nie może być łatwe, ale czasem inaczej niemożna.Ja swojego dobcia muszę zostawiać na 5 dni w tygodniu, a czasem dłużej.:sadCyber: Wiem, że jest mu w domu dobrze i że wszyscy o niego dbają, ale to mi wcale nieułatwia niczego. Ale najbardziej ciesze się z powitań, kiedy mój dobuś odstawia ten swój wyjątkowy taniec, zarezerwowany tylko dla mnie-podobno nie zachowuje się tak, gdy ktoś inny z rodziny wraca do domu. Ale idą święta i można nadrobić ten czas, kiedy, choć wcale się tego niechce, trzeba zostawić swją ukochaną psinę. I to jest teraz najważniejsze!!! :wink:
Pozdrawiam wszystkich tęskniących dobemanomaniaków!