Rolmops za TM

[Ewaem]

27 czerwca minie 12 lat... a dalej boli.
W 1994 roku mój ojciec przyniósł do domu małego biało-rudego szczeniaczka - ktoś zostawił w tramwaju pod siedzeniem reklamówkę z dziesięcioma pieskami :angryy:, przygarneli je pracownicy MPK. Tak do naszego domu zawitał Rolmops - w skrócie Mopsik. Był przekochany. Pamietam jak aystował kiedy ktos coś jadł i zapomniał sie z nim podzielić. Patrzył z takim wyrzutem... Kiedy jechaliśmy gdzieś samochodem a on zostawał w domu - zawsze wiedział że wracamy jakies 15 minut przed naszym przyjazdem. Po prostu to czuł.
kiedyś moja babcia wietrzyła mieszkanie (mieszkalismy w centrum Krakowa), zapomniała go zamknąć w pokoju i Mopsik zwiał. Przez dwie godziny martwiła się gdzie on jest, wychodziła na klatkę i czekała. W końcu Mopsik wrócił zadowolony ze spaceru. Na szczęście nic mu się nie stało.
Był małych rozmiarów ale miał waleczną duszę - pamietam jak bronił mnie przed wszelkiego rodzaju marginesem, który zdarzało się spotkać podczas spacerów.
Ta waleczna dusza niestety go zgubiła...
27 czerwca 1997 - piątek godzina 21.30, to stało się na naszej działce.
W towarzystwie dwóch psiaków sąsiadki rzucił się na chłopaków jadących na motorze. Psom sasiadki nic się nie stało, a Mopsik... zył już tylko 10 minut....
Tydzień później wróciłam z wakacji. Mój ojciec wyszedł po mnie na dworzec, a ja zapytałam czemu nie ma Mopsika. Powiedział że jest na działce. Weszłam do domu i zobaczyłam jego obrożę i smycz, ale nic mi się nie nasunęło. Dopiero później powiedzieli mi co się stało...
Chciałam go odkopać, zobaczyć ostatni raz - na szczęście tego nie zrobiłam - lepiej pamiętać go żywego.
Nie zostało po nim nawet jedno jedyne zdjęcie....

Myślałam że kiedyś to przestanie boleć...
Niestety...
Co dzień przechodzę koło jego grobu i widzę go jak merda swoim zakręconym ogonkiem...

[ma_ruda]

Wiem z doświadczenia jak trudno się pogodzić z taką stratą. Wspomnienie rozstania boli tak samo niezależnie od upływu czasu. Ale pozostają inne wspomnienia- takie jak Twoje o Mopsiku. Na pewno pamiętasz dużo radosnych chwil, które przeżyłaś razem z Mopsikiem. Warto o nich pamietać; wtedy jest łatwiej

[Ewaem]

Może i jest łatwiej. Ale teraz wszystko wraca. Być może dlatego że mam staruszka owczarka, który ma zapalenie stawów - raz jest dobrze - raz źle. TM znów o sobie przypomina... Mam tylko nadzieję że nie jest zbyt blisko...