smutna sytuacja

[1lori]

Dzień dobry..
Postaram się napisać trochę zwięźle..
Mój pies ma 6 lat. Całe życie przed nim, nie?
Otóż nie. jakiś czas temu coś zaczęło być nie tak. Zaczęłąm objerzać z nią weterynarzy i w końcu okazało się, że ma raka na ściance żołądka, przy wpuście- nie da się go wyciąć. Liczyłam na co innego, dlatego zgodziłam się zajrzeć jej do wnętrza brzucha, kiedy obraz z prześwietlenia wskazał 2 opcje, chociaż były duże szanse, że źle zniesie narkoze. Ale zniosła idealnie.
Weterynarz powiedział, że będzie różnie- raz będą dni lepse, raz gorsze, ale dlugo nie pozyje i zaproponował eutanazję. Rozpłakałam się, więc przepisał tabletki, pasty i jeszcze więcej tabletek oraz kazał prowadzić ją na kroplówki kiedy nie będzie chciała jeść/pić lub będzie wymiotować zaraz po. Tak też robię. Ale widzę, że zachowanie psa się zmienia- nie chce spacerów, zabawy, chociaż czasem macha do mnie ogonem czy poszczeka na psa. W domu śpi cały czas, czasami chowa się pod stół czy za łóżko, czasem leży w kącie i się trzęsie. I wtedy zastanawiam się czy nie lepszym pomysłem byłoby skrócenie jej męczarni. Tym bardziej boje się tego, że zaraz kończy się mój urlop, nie będzie mnie w domu około 6godzin dziennie, nie będę jej monitorować 24/7. Nie wiem co mam robić..
Z drugiej strony tak czy siak myśle, że warto zadać jeszcze jedno pytanie, w razie jakby już było bardzo źle. Czy powinnam iść do lekarza z historią choroby, albo z jej wynikami, z płytka z prześwietlenia jeśli zdecyduje się na ten ''zabieg''?  Część z tego mam w domu rodzinnym, dlatego nie wiem czy powinnam mieć to u siebie w domu czy nie jest to konieczne.

 

Wiem, że moja wypowiedź jest dość chaotyczna, ale ciężko jest pisać skladnie ze łzami w oczach, bo nie da się inaczej wiedząc że najcudowniejsza istota jaką poznałam w życiu po mału odchodzi, a ja nie mogę jej pomóc. nie wiem nawet czy bardzo cierpi, bo przecież mi nie powie..

[1lori]

Przepraszam za podwojony temat, ale wyskoczył mi "bład" i byłam pewna, że nic się nie dodało.
z chęcią skasowałabym jeden temat, ale nie mogę, bo znów wyskakuje mi błąd...;/

 

[dwbem]

Niestety to przykra sprawa ale widzę, że sunia już cierpi i mimo tego, że serce się kraje radziłabym jednak skrocenie jej cierpienia bo wygląda, że lepiej już nie będzie tylko gorzej.

Rozumiem twoje wahania ale ja przeżyłam już kilka takich decyzji - zawsze był to rak i stadium kiedy pies zaczynał cierpieć i tracił chęć do życia i walki o nie.