Wyskakująca kość

[Arden]

Mam problem z moją 8-miesięczną suczką.
Od małego jest na chondrocanie. Kiedy miała niecałe 5 miesięcy, była profilaktycznie zbadana przez weta i prześwietlona - bioderka wyglądały na całkowicie zdrowe, wet nie zauważył żadnych zmian.

Niestety kilka dni temu, zaczęła jej wyskakiwać głowa kości udowej z lewej strony - i to nie tylko tak, ze czuć to kiedy przyłoży jej się dłoń do biodra, ale wręcz słychać :-o W badaniu - ale bardzo pobieżnym - wet (inny) stwierdził, że faktycznie staw jest luźny = dysplazja.
Wszystko wskazywałoby, że ma rację - dysplazja, spłaszczona panewka, kość wyskakuje, nic tylko siąść i się załamać.
ALE.
Małej to nie boli. W ogóle. Biega, skacze. Kładzie się na brzuchu - "na żabę". Leżąc wyciąga łapy do tyłu na całą długość. Nie skacze zajączkiem w galopie. Generalnie nie ma żadnego klasycznego objawu dysplazji - a temat mam przerobiony po poprzednim psie, też dysplastyku, i raczej takie rzeczy rzucają mi się w oczy.

Konsultowałam to z "naszym" wetem - stwierdził, że to praktycznie niemożliwe, żeby pies, który ma dysplazję był w stanie kłaść się tak jak robi to Amber, i w ogóle w taki sposób się zachowywać. Sugeruje, że może mieć tak luźne więzadła - po prostu taki etap wzrostu. Ale będziemy prześwietlać w przyszłym tygodniu, najprawdopodobniej.

I teraz pytanie - spotkał się ktoś z taką przypadłością u szczeniaka? Czy istnieje szansa, że to nie jest dysplazja, a w każdym razie że nie ma dramatu? :oops: Czy mogę coś dla niej zrobić, żeby problem się nie pogłębiał?

[fizjo-wet]

sugeruje powtorne badanie w kierunku dysplazji i rozpoczecie jak najszybciej odpowiedniego postepowania. przede wszystkim koniec ze skokami na jakis czas. telefonicznie chetnie przedstawie jak wyglada cale postepowanie. 791458758

[Juta]

Arden Twój pies jest teraz w końcowym momencie najintensywniejszej fazy wzrostu. Jest dużej i ciężkiej rasy ponadto. Jeśli pies faktycznie nie odczuwa bólu ani jakiegokolwiek dyskomfortu to nie daj sobie zrobić wody z mózgu i nie pozwól na operację!!! Kontroluj psa i pilnuj aby nie robił podczas ruchu skrętów ciałem, ogranicz mu szaleństwa żeby nie doszło do kontuzji biodra ale to wszystko. Nie przesadzaj też z ilością preparatów na stawy i z wapniem, gdyż lepiej nie upośledzać zanadto stawów. Nadmiar wapnia odkłada się w nasadach kości i powoduje zatrzymanie ich wzrostu. Niech stawy jak najwięcej same "pracują", bez wspomagaczy, które je "rozleniwiają".
Twój pies to berneński pies pasterski, a więc MOLOS. Typowa dla molosów jest młodzieńcza dysplazja tak bioder jak i łokci. Niestety, lekarze często zapominają o tym wspomnieć ;) i kierują młodego, sprawnego choć ze złym wynikiem psa na operację.
O wiarygodnej ocenie stawów u molosa można mówić dopiero po ukończeniu 15 a najlepiej 18 miesiąca życia psa. Jeśli wynik będzie taki sam a pies nadal nie będzie odczuwał dyskomfortu - zastanowisz się co dalej. Ale nie w 8 miesiącu zwłaszcza gdy pies czuje się świetnie i nie ma problemów ruchowych. Jednak pamiętaj - czuwaj we dnie i w nocy. Jeśli psu zacznie się pogarszać, zauważysz jakiś dyskomfort czy ból - wówczas nie czekaj, tylko ponów badania.
Jedną z zasad ortopedii jest : "lepsze jest wrogiem dobrego".
Pamiętaj o tym!

[Arden]

Ponowiliśmy rtg - wyszła dysplazja - ale nie jakaś szczególnie silna ("literowo" nikt mi tego nie oznaczył, ale mam porównanie z wynikami mojego pierwszego psa i trochę się rentgenów w swoim życiu naoglądałam, niestety).

Pocieszam się że na chwilę obecną nikt mi nie sugeruje żadnych operacji - a ja wychodzę z założenia, że leczę psa, a nie zdjęcie rentgenowskie, a pies wygląda i zachowuje się jak całkiem zdrowe zwierzę. Pierwszy raz widziałam u "moich" wetów taką reakcję, ze autentycznie zdjęcie ich zaskoczyło - bo pies jest w tak dobrej formie, że jeszcze kładąc go na stole do rtg byli przekonani że to tylko czysta formalność, a zdjęcie potwierdzi ich opinię, że wszystko jest ok - przeważnie wręcz przeciwnie, widzą wszystko w czarnych barwach.
Preparatów wapniowych żadnych nie podaję - wyniki krwi wapń/fosfor miała cały czas super, obecnie fosfor wyszedł minimalnie podwyższony, ale podobno nei mam się tym przejmować w tej chwili (?).

Dziękuję w każdym razie za tak budujacą odpowiedź - tak właśnie planuję postąpić, poczekać aż mała skończy 1,5 roku, a na razie - cóż, uważam, pilnuję żeby nie skakała, zrezygnowaliśmy z przeciągania zabawkami, bo mocno obciążała wtedy tył, ograniczyłam aportowanie, ale też jej jakoś szczególnie nie ograniczam, na spacery chodzi bez smyczy, więc chodzi "swoim tempem" - niestety jak nie ma porządnego spaceru w ciągu dnia, to w domu/ogrodzie stanowi zagrożenie sama dla siebie, bo ją "roznosi" - a wydaje mi się jednak, że lepiej jak biega sobie po łące i wącha wszystko wkoło, niż jak dostaje totalnej głupawy w pokoju, bo wtedy nie idzie nad nią zupełnie zapanować i, powiem tak - nagłe skręty ciała to mało...