Gaskonka Saskja i przyjaciele

[Grandziara]

Bardzo prosimy o nowe zdjęcia i opowieści o przygodach Saskji i Grzaneczki:lol: Polubiłam oba psiaki, sa bardzo kochane:lol:

[Saskja]

Witamy w kolejnym odcinku przygód małej gaskonki. Dziś będzie o pierwszym przyjacielu, takim od serca.

Gdy Saskja przyjechała do mnie z Czech, przez pierwsze dwie doby czuła się samotna. Moja Grzanka była wówczas na wsi, gdzie wypoczywała po odchowaniu miotu. Saskja przeżyła więc szok - z hodowli, w której było kilkanaście psów w różnym wieku i gdzie przebywała wciąż na zewnątrz, trafiła do mieszkania, w którym byłam tylko ja (bo dzieci i mąż z Grzanką na wsi u dziadków). Nic dziwnego, że z nudów próbowała i futbolu, i jedzenia wikliny, co widać poniżej...



Na szczęście był ktoś jeszcze - przystojniaczek Harley, starszy od Saskji tylko o 2 tygodnie szczeniak z mojej hodowli, który musiał u mnie zostać na czas kwarantanny przed odlotem na Cypr. Podczas zadomawiania się Saskji nie było go w domu, ale widząc, jak źle jest Saskusi samej, czym prędzej sprowadziłam go ze wsi z powrotem do domu.

Początki przyjaźni nie były łatwe - maluchy obwąchiwały się i przyglądały się sobie wzajemnie





czekały, kto zrobi pierwszy ruch



No i zrobił go w końcu Harley - usiłując zjeść ogonek Saskji

[Saskja]

No i wtedy to już się zaczęło na całego:

mordowanie


capanie za łapska



i za gardło



odgryzanie uszu i ogonów

[Saskja]

Aż wreszcie zmęczone zwierzaczki padły na twarz.

Najpierw niby po sąsiedzku, no posuń się trochę...



Potem ciut bliżej



Aż wreszcie pyszczek przy pyszczku :loveu:



I tak zaczęła się wielka przyjaźń, o której oczywiście jeszcze poopowiadamy.

[Grandziara]

Rewelacja:lol:, domyslam się, jak miałaś wesolo z takimi dwoma szczeniorkami, zabawy i podchody przez cały dzionek:lol: Zakochałam się w Saskji:loveu:

[Marysia_i_gończy]

Melduję, że zaglądam, czytam z zainteresowaniem i oglądam foteczki :) :) :)

[Saskja]

A witamy i dziękujemy, właśnie zmniejszamy foteczki do następnego odcinka serialu :-)

[Saskja]

Pora na pierwszy spacerek z Harleyem - na początku byłam przerażona, jak ja zdołam te dwa potwory przeprowadzić przez kilka ulic do najbliższej bezpiecznej łąki. One nawet na smyczach szalały i bawiły się ze sobą w najlepsze.

Na miejscu... cóż, to było najwspanialsze psie szaleństwo, jakie zdarzyło mi się widzieć. Połowa zdjęć oczywiście się nie udała, bo w kadrze mieścił się tylko ogonek albo kawałek ucha, albo szaro-niebieska platanina małych psich ciałek, których radość z tego spaceru omal nie rozsadzila :loveu:

[Saskja]

Później było oczywiście jeszcze wiele spacerów, ale nigdy już nie widziałam takie cudownej psiej radosci życia.

Przyszła pora na zaznajamianie z lasem i jego zapachami:











I na koniec "papa" uszyskami:loveu:

[Grandziara]

te śliczne uszyska sa najwspanialsze:lol: takie fruwające latawce... jak skrzydełka... Moja księżniczka:multi:

[Saskja]

Dziękujemy za komplementy uszyskowe :lol:.
A jakie te uszyska są milusie w dotyku! Teraz przez dwa ostatnie dni miałam grypę, Saskja właziła do mnie na kanapę, a ja sobie zakrywałam moje biedne chore oczy tymi jej chłodnymi aksamitnymi uszami - co za ulga...
W ogóle Saskja "obsługuje" jako przytulanka wszystkich chorych, cała rodzina pozarażała się kolejno, więc nasza niebieska przylepa leżała z każdym po kolei, teraz ogrzewa nóżki najmłodszego domownika.

[Saskja]

A że jeszcze się kiepsko czuję, więc dziś tylko tylko ujęć z pewnej zabawy ręczniczkiem do rąk. Ukradł mi go Harley i triumfalnie zaniósł na balkon. Ale zauważyła to Saskja...



i postanowiła, że musi go mieć







ale było strasznie gorąco, więc żadne z nich nie miało siły na prawdziwą walkę, toteż leżąc na chłodnej podłodze, walczyli samymi pyszczkami

[Saskja]

Finał był taki, ze Saskja przemogła lenistwo i przegrzanie organizmu, przystapiła do prawdziwego boju...



I Harley po dlugiej walce musiał się poddać, a pod jego oczkiem pojawiły się straszliwe ;) rany

[Saskja]

Oczywiście Saskja też nie wyszła bez szwanku z tej potyczki, ale u Harleya bylo to bardziej widoczne ze względu na umaszczenie :-)

[Grandziara]

Zabawy bez końca, można tak je obserwować i mieć niezły ubaw:lol: U nas wyglada to troche inaczej bo mały Czarus siega do brzucha podhalanowi i zabawy wyglądają różnie, czasem Czaruś jest na górze a nieraz Ares siada na Czarusiu:evil_lol:

[Saskja]

Przepraszamy wszystkich odwiedzajacych za brak fotek i nowych opowieści, ale własnie rodzą się nam małe weimary i jesteśmy obie z Saskją piekielnie zajęte (nie mówię już, jak zajęta jest weimarka :-))

[Patisa]

W takim razie trzymam kciuki za udany poród;)

[sylrwia]

My z rudym Was tu i na porodówce podglądamy :p
Gratulacje niezłej gromady:loveu:

[Grandziara]

:lol: GRATULACJE!!! TRZYMAM KCIUKI ZA MALEŃSTWA!:loveu:

[Saskja]

Dziękujemy. Maluchy są cudowne. Biedna Saskja ma powtórkę z ubiegłego roku, Grzanka na razie jej nie wpuszcza do pokoju, więc uszata leży pod drzwiami, nieśmiało w nie podrapuje i kwiczy jak prosiaczek od czasu do czasu.
Jeszcze parę dni musi wytrzymać.

[Goshka]

Gratulacje!!! Ogromniaste gratulacje!! Niech się zdrowo dzieciaki chowają :lol:
A u nas jeszcze 2 tygodnie :)

[Saskja]

Goshka, będziemy trzymać kciuki z całych sił!

Tatuś Twoich maluszków jest przepiękny, ma sporo brązu - może jakaś słodka czekoladka się urodzi?

[Goshka]

Dziękujemy za kciuki, przydadzą się na pewno!:p
A tatuś jest "tylko" dereszem, wiec czekoladki na pewno się nie urodzą. :shake: Zresztą, jakie by nie były ---- juz nie moge sie ich doczekać :cool3:

[Saskja]

No, ja sie wcale nie dziwię, że się nie możesz doczekać. Zawsze jest tak, że się czegoś doczekać nie możemy - ja jeszcze niedawno nie mogłam się doczekać moich klusek, teraz nie mogę się doczekać, kiedy będą na tyle silne, abym mogła spać w nocy zamiast pilnować i wyciągać przygniecione bąble spod Grzanki, później zapewne nie będę się mogła doczekać otwartych oczek, potem - kiedy wreszcie nauczą się jeść zamiast włazić do miski, potem - kiedy zaczną siusiać na gazetę, a nie pod siebie... I tak dalej. :lol:

A u nas tymczasem kolejny odcinek z dzieciństwa Saskji - dziś fotoopowieść o pewnym kawałku wołowej skóry. Ile to może być radości i rozanielonych min tylko dlatego, że pani kupiła gryzaka:

[Saskja]

Oczywiście Harley też dostał swojego, ale jak widać, nie miał on tego wdzięku i sprytu w łapkach.



A kilka godzin później było już po gryzakach. Poszłam więc do sklepu i poprosiłam o coś najtwardszego, ale takiego, że uch! No i dostałam... penisa wołowego. Nie mierzyłam go, ale był baaardzo długi, a że u nas sprzedają to w całości i w nic nie owijają, toteż wędrówka z takim peniskiem w garści przez miasto dostarczyła mi wielu niezapomnianych przeżyć. W domu z niemałym trudem przepołowiłam go (siekierą - zwykłe noże wymiękały!!!), ale Harley nie był zainteresowany. Za to Saskja...