Sarcia - moja pierwsza wielka psia miłość

[Smile of Red Witch]

Choć minęło tyle lat odkąd odeszłaś zdecydowałam się założyc Ci tutaj ten temat, gdyż zasługujesz na to.
Temat ten poświęcony jest mojej pierwszej i ukochanej suczce Sarze ( Seterka szkocka Gordonka ), z którą się wychowałam i przeżyłam najwspanialsze 13 lat swojego życia, niestety odebrał Nam ją nowotwór otrzewnej z rozległymi już przeżutami.
Sara była wspaniałym suką, o ogromnym sercu, była wspaniałą towarzyszką moich zabaw, wypraw była również moją opiekunką, i przyjaciółką.
Gdy wychodziłyśmy razem wszystkie dzieci z mojego bloku przybiegały by się z nią przywitać.
Nigdy nie zapomnę jak przychodziła co wieczór do mojej łazienki i kładąc głowę na brzegu wanny cały czas mnie pilnowała.
Sara kochała wodę, długie spacery oraz dzieci, chciałabym mieć kiedyś jeszcze w przyszłości psa o tak wpsaniałym charakterze.
Ps. Odrazu przepraszam za jakość fotek, ale są to skany starych zdjęć





MOJA MORDECZKO NA ZAWSZE JESTEŚ W MOIM SERCU, MAM NADZIEJĘ ŻE ZA JAKIŚ CZAS ZNOWU BĘDZIEMY RAZEM SZALEĆ PO LASACH.

[ma_ruda]

Piękna i mądra sunia; chociaż jej nie znałam, kiedy patrzę na zdjęcia jest mi smutno, ze nie ma jej juz z nami:-(. Tobie pozostały wspomnienia i nadzieja, że kiedyś znowu zobaczysz swoją Sarcię. Dzisiaj mozesz byc tylko pewna, ze tam za Tęczowym Mostem jest szczęśliwa.

[Smile of Red Witch]

Dziękuje bardzo ma ruda. To była naprawde wspaniała i mądra suka, chciałabym, żeby mój obecny wcielony diabeł miał chociaż trochę jej spokoju, opanowania, no ale coż takie są Terriery ;)

[Dinka]

Piekna...
[*]
Ile lat minelo od jej odejscia? Oczywiscie jesli nie chcesz nie musisz mowic, nie nalegam;)