JAMNIK, jamnik, jaaaamniczek ma dom!!!!!!

[kasia_r]

Kochani,
na prośbę GrubbejRybby zakładam wątek.

Kochana Ryba, jak to w weekendy, pojechała do schroniska do Tomaszowa Mazowieckiego. Przed schroniskiem przybłąkał się do niej miły, sympatyczny, kochany, piękny Pan jamnik. Ryba chcą oszczędzić mu stresu w schronisku zabrała bidaka do siebie.
Jamnik jest jamnikiem, chłopakiem. Zdjęcia wstawimy, jak Ryba dostanie się do internetu czyli jutro.



Potrzebujemy, jak zwykle DT, DS, ogłoszenia, zainteresowania i dobrej energii.:modla::modla::modla:

NIE ZOSTAWIAJMY RYBY SAMEJ, dziewczyna jest niesamowita i tyle dobrego zrobiła!!!

[kasia_r]

Podnoszę i robię miejsce na zdjęcia.......

[GrubbaRybba]

Jakimś cudem dopchnęłam sie do netu dziś. Otóź jamnik jest super, najpierw szaleńćzo wybiegał się z moją Andzią, a teraz śpi na moich kolanach.

No i teraz najlepsza wiadomość... prosto ze schroniska pojechałam z jamnikiem do rodziców, u których był mój pies i rodzice zakochali się w jamniku. Mama poszła urobić tatę i razem postanowili, że jamnik zostaje u nich, przynajmniej narazie. Jeśli dobrze ułoży sobie stosunkji z moim drugim psem i kotami, zostanie na stałe. Jeśli będą kłopoty, będę mu szukała domu. Więc nie szukamy już dt, ani ds, tylko dajemy jamnikowi kilka dni i zobaczymy, czy się wszystkie zwierzaki dogadają.. :multi::multi::multi:

Kasiu, dziękuję za załeżenie wątku, nawet z najśmielszych snach nie przypuszczałam, że rodzice tak zareagują. Oni od wielu miesięcy wzbraniali się rękami i nogami przd drugim psem. A tu nagle... no i mamy jamnika.
Musimy mu tylko imię wymyśleć.

[kasia_r]

Och Ty dziewczyno, zadziwiasz mnie za każdym razem :multi::multi:

[DG32]

Szybkie szczęśliwe zakończenie :multi:.
No to prosze nam się tu pochwalić tym nowym nabytkiem - zdjęcia prosimy!

[GrubbaRybba]

No i jamnik ma już imię - DUDUŚ. :loveu:

Najpierw jego historia... gdy rano podjechałam do schroniska, zobaczyłam na środku drogi jamnika i pracowników schroniska, którzy chcieli go złapać. Ja tylko otworzyłam drzwi od samochodu, zawołałam i jamnik przybiegł i wskoczył do auta. Założyłam mu obrożę, smycz i wyprowadziłam. Jamnik trafił na kwarantannę, a mi serce pękało, jak na niego patrzyłam. Dowiedziałam się też, że wywalił go jakiś facet i że pracownicy to widzieli. Facet podjechał, zawrócił, wyrzucił psa i odjechał. Gdy za nim krzyknęli, on odkrzyknął, że to nie jego pies, że ktoś mu go podrzucił.

Tak jamnik na mnie patrzył z boksu kwarantanny...



No i złamał mi serce, obdzwoniłam wszystkich, ale nic nie znalazłam. Mimo wszystko postanowiłam go zabrać i tak zrobiłam. Stwierdziłam, że jakoś się wszystko ułoży i już.

Tak wyglądał Duduś u mnie na podwórku.




Z Andzią się szybko zaprzyjaźnił. Na Burgunda (tego olbrzyma na zdjęciu) warczał zawzięcie, a koty pogonił, ale bez agresji. Poza tym Duduś jest młody. Chce się bawić z kotami i Andzią. Biega za piłką. I pochłania ogromne ilości jedzenia. Chyba nie karmiono go najlepiej. Wczoraj, trochę płakał w domu, ale potem zjadł i położył się w kocyku na kanapie i spał chyba ze 3 godziny. :)

[GrubbaRybba]

[malagos]

He, he, witaj w rodzinie jamnikolubców! :diabloti:

[GrubbaRybba]

malagos napisał(a):

He, he, witaj w rodzinie jamnikolubców! :diabloti:

Podobno, jak sie raz ma jamnika, to potem już zawsze jest się jamnikolubem. I tak było u mnie. Kiedyś, jako dziecko miałam Nitkę - jamniczkę. Żyła z nami kilkanaście lat. No i wszystkich w rodzinie został sentyment. Wczoraj, jak pojawił się w domu Duduś, rodzice od razu zaczęli kombinować i postanowili, że biedak zostaje u nas. No i trafił mu sie najlepszy domek pod słońcem. :loveu: Hahaha.

[GrubbaRybba]

Duduś to łobuz okropny. Rodzice narzekają, ale nie wspominają o oddaniu przegubowca. Duduś zjadł już kapcie, a ostatnio odkrył, że można podkopywać się pod płotem i uciekać i korzysta z tej umiejętności bez przerwy. Wystarczy, że wypuści się go na podwórko na chwilę i straci z oczu, a on myk i już go nie ma. Najgorsze jest to, że ostatnio wcale nie chciał wrócić. Na szczęście sąsiedzi go złapali i tata go zabrał. Duduś oczywiście okazał skruchę i przez resztę dnia nie uciekł, a następnego dnia zwiał już od rana. Już zapomniałam, jakie uparte są jamniki. Przez 9 lat nie było u nas w domu żadnego jamnika. A tu trzeba się przestawić na jamnikowe postępowanie. Na szczęście mieszkam w lesie, daleko od najbliższej drogi, więc ucieczka nie jest groźna. Źle jednak, że Duduś ucieka. Rodzice już z tym walczą, ale łatwo nie jest.

[GrubbaRybba]

I jeszcze coś dla oka:

[kasia_r]

Ryba, przystojny ten wasz Pan Jamnik ;)

[GrubbaRybba]

Niom, przystojniak z niego. :lol: I łobuziak straszny. :evil_lol: Jak coś przeskrobie, zaraz robi się malutki i udaje, że żałuje, po czym robi dokładnie to samo. Ech, te jamniki, uparciuchy...