mój Pan OM

[oktawia6]

Aga-ja cały czas byłam - na Pekinach? zawsze, choc pisac nie mogłam.
nie mów że Omek ma niewydolnośc nerek...jakąkolwiek chorobę nerek,

a płaskatego Mamrotka zabrałaś do siebie dawno? pokaż jego foty i Omeczka poproszę - koniecznie.

[oktawia6]

to masz w międzyczasie moją świnkę, wyjątkowego pekińskiego albinosa alergicznego w trakcie diagnostyki:

Uploaded with ImageShack.us

resztę możesz polukac na innym forum i jego też:)

to teraz nie wymigasz się od fot....

[Aga - Czakra]

Białaska widziałam już
ale coś mi się obiło o oczy że cziłkę z Palucha zabrałaś

Tutaj Otek jeszcze w schronisku - początek lipca 2010. Wzięłam go do domu na leczenie - miał perforację rogówki. Oko wyleczyłam - tzn. została skurczona ślepa gałka, bo wszystko wypłynęło zanim trafił do schronu. Potem został wykastrowany - oczywiście telefony w sprawie adopcji urywały się, bo w ogłoszeniu dałam zdjęcie Zaka. No i na tym się kończyło - bo rzeczywistość wyglądała trochę inaczej. Ale kocha się sercem a nie oczami podobno. Nic to.
Uradziłyśmy z KOcim Światem, że Otek pojedzie do nich i stamtąd pójdzie do adopcji. Nawet już była rodzina adopcyjna. Więc zapakowałąm wszystkie plaskate do samochodu i pojechaliśmy w odwiedziny, Otek spakowany - kocyk, karma, kropelki, smyczka, miś pluszowy. Ale około 100 km przed Nasielskiem pani adopcyjna rozmyśłiła się. Słowa się cisną ale jedziemy twardo - najwyżej zostanie w Kocim dłużej. A potem przez te 100 km wymyśliłam, że jednak nie zostanie - że będę mu sama z gdańska domu szukać. I wszyscy zadowoleni - i Otek, że zostaje i Kasia - że jedzie z powrotem. Domy były - ale wiesz jak to jest - jeżeli pies śpi z tobą w łóżku, to zaczynasz wydziwiać i stawiać coraz wyższe wymagania, których nikt nie jest w stanie spełnić a potem kupujesz psu adresówkę ze swoim nr telefonu. I został u mnie

[Aga - Czakra]

a to ze stycznia 2011



a tutaj cała plaskata trójka

[oktawia6]

historia mozna by powiedziec książkowa, szczęście że trafił na Ciebie co do wymagań ja również mam i to nie małe przy adopcjach,
Tak oczywiście Chihuahua - tak to szumnie exlusiv pobrzmiewa - rasowy piesek zabaweczka: żywy trup - szkielet w stanie kaheksji, zagłodzony - w badaniach krwii to wyszło, pasożyty wychodziły z niego jak kluski.... bez zębów-czyli jak niemowalk musi byc obsługiwany, z chorym sercem, bez zębów - z 1 dokładnie, prawie 15 letni, chodzi w pieluchach/pampersach, dożywa u mnie swego kresu życia, specjalnej troski w pełnym tego słowa znaczeniu. jego foty też na tamtym forum Aga.
widziałaś Aga szkieleta który się chwieje na nogach? ja widziałam widziałam jak w Krzyczkach niektóre już w letargu były nie podnosiły się niektóre były jeszcze chodzącymi szkieletami z zapadniętymi oczami zanim skonały ale Chihuahua w takiej wersji nie widziałam oto właśnie ta wersja gdy go przywiozłam (jego skóra gęsto pokryta niezywymi pchłami i ich odchodami, uszy z grzybem): (p.s. na zdjęciu i tak nieźle wygląda, w pasie można było objąc dwoma palcami jednej ręki)




Bardzo brakuje mi Dyziuna nie wspomnę słowem o Dudusiu. To Pekiny które bardzo żyją w moim sercu.

DAJ WIĘCEJ FOT OMKA W WIĘSZKYM ROZMIARZE