roksiakb Posted November 10, 2007 Posted November 10, 2007 Urodził się 16 maja 2007 roku... Gdy trafił do mnie, miał 8 tygodni... taki malusieńki aniołeczek,śliczny labradorek, kochany biszkopcik, który na zawsze odmienił moje życie... walczyliśmy o jego życie ponad miesiąc czasu... moje słoneczko miało chore serduszko... bardzo chore. Gdy już wszystko wyglądało na to, że wyzdrowieje, i będzie żył, los odwrócił się od nas o 180 stopni... znowu przestał chodzić, jeść, pić... znowu nie miał siły wstać... i do tego nie mógł oddychać... miał zastoje płucne... z godziny na godzinę było coraz gorzej... trafił do szpitala w niedzielę 28 października. Lekarz stwierdził, że jest z nim bardzo źle... musieliśmy go tam zostawić samego na noc... nie wiedziałam, że wtedy widzę go po raz ostatni... Lekarz kazał nam przyjechać we wtorek rano po niego. Podobno polepszyło mu się... Przyjechaliśmy o godzinie 9.30. całą drogę się cieszyłam, że w końcu zobaczę moje szczęście, że w końcu go przytulę, i zabiorę do domku... na pewno bardzo za nami tęsknił, tak, jak ja za nim... Jednak byliśmy 2 godziny za późno... Jambuś umarł o 7.30. ... pękło mu serduszko, ponieważ było już tak wielkie... nie reagował już na leki... Zamiast jego uśmiechniętych oczek, zobaczyłam worek plastikowy z nim w środku... Nawet nie zdążyłam się z nim pożegnać... Nawet nie zdążyłam go przytulić przed śmiercią... Gdy umierał był sam - z obcymi ludźmi... Musiał się bać... moje kochane maleństwo... na zawsze pozostanie w moim serduszku... Zmarł 30 października 2007 roku... PSIA DUSZA To tylko pies, tak mówisz, tylko pies... A ja ci powiem Że pies to czasem więcej jest niż człowiek On nie ma duszy, mówisz... Popatrz jeszcze raz Psia dusza większa jest od psa My mamy dusze kieszonkowe Maleńka dusza, wielki człowiek Psia dusza się nie mieści w psie I kiedy się uśmiechasz do niej Ona się huśta na ogonie A kiedy się pożegnać trzeba I psu czas iść do psiego nieba To niedaleko pies wyrusza Przecież przy tobie jest psie niebo Z tobą zostaje jego dusza... /Barbara Borzymowska/ Quote
agusiazet Posted November 10, 2007 Posted November 10, 2007 Biszkopciku, malutki, nie pożyłeś zbyt długo, ale za to byłeś szczęśliwy wśród swoich ludzi!!! To bardzo wiele! Quote
szajbus Posted November 10, 2007 Posted November 10, 2007 Tam mi przykro. Taki maluszek. Nie rob sobie wyrzutów. Nie mogłaś nic zrobić, nie mogłaś przewidzieć, ze widzisz go po raz ostatni. Kochałaś go, a to najważniejsze. Maluszku, bądź szczęścliwy tam , gdzie jesteś. Quote
ligia Posted November 11, 2007 Posted November 11, 2007 Wiem jak to boli, ze nie mogłas byc z nim do konca,Kiedy mój bardzo chory Reksio poszedł na operacje , tez został sam .... tez wtedy nie wiedziałm , ze widze go ostatni raz.Ja juz pogodziłam sie z jego smiercia , wiem ,z e teraz go nie boli, ze jest zdrowy i wesoły. Nie moge sobie tylko darowac , ze umarł sam , w obcym miejscu z obcymi ludzmi..... Minał juz ponad rok a ja ciagle mam przed oczami to jak wchodzi do gabinetu, mały kudłaty ukochany Reksio.... Bardzo Ci współczuje , tak nie powinno być.... Quote
roksiakb Posted November 11, 2007 Author Posted November 11, 2007 mnie widok Jambusia leżącego na stole w gabinecie w szpitalu, chyba też nie opuści do końca życia... to był ostatni raz, gdy widziałam go żywego Quote
Agga Posted November 11, 2007 Posted November 11, 2007 Maluszku czytam TWOJĄ historię i jest mi strasznie przykro. TWOJA pani tak się cieszyła, że ma CIEBIE. roksiakb trzymaj sie. Quote
sota36 Posted November 11, 2007 Posted November 11, 2007 On odszedl! Nie zmarl! Pozostanie w Twoim seruszku i naszych sercach - na zawsze! Quote
roksiakb Posted November 12, 2007 Author Posted November 12, 2007 a najbardziej jest smutno wtedy, gdy robię coś, co kojarzy mi się z nim... gdy sprzątam, gdy gotuję, gdy siedzę w łazience, gdy wychodzę na dwór.... już nigdy nie usłyszę jego słodkiego szczekania, ani nie zobaczę jego uśmiechniętych oczu nad moją głową, gdy się budzę rano... a najgorzej jest wtedy, gdy siądę wieczorem, i zaczynam sobie o nim myśleć... nie mogłam się doczekać, aż urośnie i nabierze prawdziwej, labradorskiej postawy. Jednak nigdy tego nie doczekam... także zawsze zastanawiałam się, jak Jambuś zareaguje na 1 śnieg... śnieg spadł, a Jambusia już nie ma z nami... Quote
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.