Tęczowy Most wirtualnie - Dla niepogodzonych ze śmiercią przyjaciela....

[Grazyn@]

Aryniu, Aryseczku, Duszyczko moja Ukochana, tak bardzo za Tobą tęsknię, pamiętam o Tobie, ściskam Cię, biegaj Aniołku szczęśliwy

[Grazyn@]

Arysku, Miłości moja, bardzo mi Ciebie brakuje i bardzo za Tobą tęsknię. Bardzo Ciebie kocham. Przytulam Ciebie bardzo mocno

[BoguśB]

W piątek 20 grudnia pożegnałem moją Ziutkę. Miała prawie 19 lat. nie potrafię sobie znaleźć miejsca. Od pożegnania Benka minęło prawie 7 lat i przyszedł czas na nią. Najgorsze jest to, że umierała całą noc mi na kolanach a ja nie mogłem nic zrobić. Rano musiałem podjąć decyzję o uśpieniu i to było najstraszniejsza decyzja jaką musiałem podjąć w swoim życiu. Dziś gdy rano wstałem to sobie uświadomiłem, że od około 18 lat nigdy nie było dnia gdy wstawałem do pracy aby nie wyjść na spacer, kiedyś z nimi dwoma, później z nią samą. Jest mi strasznie smutno. Czas świąteczny dla mnie bardzo smutnym dniem. Żegnaj Kochana. Poszłaś do Benka i kiedyś Ja przyjdę do was i wtedy będziemy cały czas spacerować, bawić się i tulić. Przepraszam Cię, że nie mogłem Ci pomóc i dziękuję za to, że szlaś ze mną przez całe życie. ŻEGNAJ. 

[Meg97]

Bardzo mi przykro z powodu Twojej straty. Ja swojego Wolfiego pożegnałam pięć lat temu, ponad miesiąc płakałam zanim w miarę się pozbierałam. Znam Twój ból i wiem co czujesz.

[waga109]

Minęło półtora roku od pożegnania. Byłam do końca…do samego końca. Najgorsze podczas tego etapu jest tzn „ostatnie tchnienie”, gdy płuca wypuszczają powietrze, pies jakby się krztusi a ty masz ochotę krzyczeć „ratujcie go bo się dusi”. Okropne.Po wszystkim zabrałam ciałko ze sobą. Weterynarz nie protestował i nie pytał o szczegóły. Rozumiał. Niestety sam fakt podjęcia tej decyzji (by skrócić cierpienie psa, a może coś da się jeszcze zrobić) był na tyle traumatyczny dla mnie że całkowicie pozbawił mnie emocji na tamten moment. Chyba czułam że muszę być spokojna dla niego. I żałuję tego. Każdego dnia żałuję że nie pożegnałam się z nim morzem łez. Do dziś nie mogę przepracować tego. Może gdybym wtedy wylała z siebie całą złość, żal, smutek to dziś byłoby inaczej. I druga sprawa o której powiem….to gdzie zakopiecie swego psiaka (pomijając że jest to nielegalne) ma ogromne znaczenie. Ja wybrałam las. Miejsce gdzie mogłam go odwiedzić. I tu niestety- po półtora roku- moje serce pękło na nowo, gdy podczas „odwiedzin” zobaczyłam rozkopany grób. Straszne przeżycie. Nie umiem się pozbierać z myślą że go zawiodłam, że nie mógł w spokoju leżeć. Okropne przeżycie.

[bou]

Dnia 29.01.2025 o 14:48, waga109 napisał:

Minęło półtora roku od pożegnania.

Bardzo Ci współczuję,pamiętam Was....

[waga109]

Dziękuję Ci Bou…ja też Cię pamiętam i Twoje cenne wsparcie i porady.

[Nadziejka]

                                          

[Grazyn@]

Arysku Kochany, dzisiaj kolejny rok bez Ciebie; kocham Ciebie i bardzo za Tobą tęsknię; przytulam Ciebie mocno Skarbie, pamiętam  

[Grazyn@]

Pamiętam Miłości moja