Czipsy i dwukot. A co :)

[Habibi]

a kogo Mrok tak niuch?

[PaulinaT]

Habibi napisał(a):

a kogo Mrok tak niuch?

Kresik - maskotka stajenna, ulubieniec córki właścicieli (córcia lat cztery szkoli go mówiąc mu "stój ty łosiu" :lol:).
Jest chyba najładniejszym kucykiem jakiego widziałam! Ale początkowo nie miał szczęścia - jest konikiem odebranym poprzednim właścicielom którzy byli na najkrótszej drodze do wysłania go na tamten świat... pozostało mu z tego czasu trochę kłopotów zdrowotnych ale teraz ma dobre i szczęśliwe życie. A jak sobie radzi z dużymi końmi! :)
Mrok jak widać nie był pewien czy to pies czy koń czy co ;-)

[KaRa_]

Zazdroszczę konia! Przepiękna jest! Zazdroszczę możliwości konnych wycieczek z psami!

[PaulinaT]

Dzięki :)
Z tymi konnymi wycieczkami to nie do końca tak.
Na czas jazdy psiaki zamykam w boksie - sa nieuważni i jest zbyt duże ryzyko że przez swoje gapiostwo podejdą pod konia i zrobią sobie krzywdę. Poza tym nie są jedynymi psami w stajni i jako, że nie z wszystkimi jest przyjaźń czasem musimy robić zmiany kto chodzi a kto jest zamknięty.
No i moje psiaki nie są na tyle szybkie żeby dotrzymać kroku koniom...
Ale ich życie tak czy siak zyskało sporo kolorów i ciekawych przeżyć odkąd są do-konne :)

[Habibi]

Super grzywke ma Kresik, ja mam pobobna, ale nie taka gesta ;)

[PaulinaT]

Niedziela stajenna.
Konia robi postępy - a psy z nami :)

Mamy ogon.


I z Abisią w tle.

[PaulinaT]

Czas na krótka relację :)

Po pierwsze - koteczki.
Teodorek przeszedł w nocny tryb życia - całe noce spędza na podwórku a cale dnie przesypia w kartoniku po butach (którego nie mam sumienia mu zabrać chociaż średnio pasuje stylistycznie na kanapie ;-) ) i odsypia trudy. Ostatnio przyniósł nam prezent i ułożył go starannie obok łóżka. Małego ptaszka :(
Taki los, gdy koty mogą wychodzić, zawsze mogą coś złapać.
Dużo skuteczniejszym łowczym jest z kolei Halo - który szczęśliwiec prowadzi tryb dzienno-nocny i cały czas bryka po ogródku u mamy. nie ma obcych więc nie musi się w dzień kryć w domu i w związku z tym łapie znacznie więcej zwierzątek... :shake:
Haluś ma się świetnie, nie choruje tfutfu i jest przepięknym mruczkiem pieszczochem.

Czipsy czepią z życia pełna piersią i paszczą. Codziennie (no prawie) jeździmy do stajni, gdzie cieszą sie niczym nieograniczoną swobodą gdy jesteśmy we dwoje z TZtem lub gdy nie ma stada alternatywnego pół-ogarowego. W przeciwnym wypadku ograniczenia trwają jakieś 1,5h gdy jestem bezpośrednio zaangażowana w Monę :)
Co do Laluni i drenów wszystko się ładnie zagoiło jednak niestety wyskoczyło coś nowego - estrogenowe (posterylizacyjne) nietrzymanie moczu. Na szczęście podane leki zadziałały natychmiast - i za jakiś czas spróbujemy je stopniowo odstawić aby sprawdzić czy to na stałe czy przejściowo w wyniku antybiotykoterapii wyskoczyło.
Poza tym wszyscy zdrowi, cali, weseli i szczęśliwi :)

No a konia Monia robi postępy. Wczoraj była już zupełnie spokojnym miłym w obsłudze koniem! Co prawda sa wzloty i upadki i jesteśmy dopiero na początku drogi ale cieszę się z każdego kroku naprzód.
Na razie jesteśmy na etapie lonży w ogłowiu i z siodłem na plecach, dzisiaj najpewniej dojdą strzemiona. Za kilka dni pierwsze próby wsiadania... trochę sie stresuję proszę więc o kciuki. :)

I tak sobie moje stadku funkcjonuje a ja z nim :)

A oto moja stajenna loża szyderców:


podczas gdy Pańcia próbuje dojść do porozumienia z kobyłem :)


No i mały mój pomocnik na lonżowniku... co nabroił to jego. ;-)

[PaulinaT]

Faktycznie wyjaśniała :)
Patrząc na te zdjęcia sprzed półtora miesiąca dopiero widzę to, co zauwazają nasi goście którzy widzą Monisię z przerwami a nie jak ja codziennie.

No to nadszedł czas na aktualizację.
Monisia zaserwowała sobie blisko miesięczną przerwę w pracy - pewnego pięknego dnia uciekła mi z myjki i pobiegła na pastwisko. Nie zauważyła jednak że brama jest zamknięta no i wpadła w nią w pełnym galopie... Doszło do - na szczęście tylko! - pęknięcia skóry na przedniej nodze i skończyło się szyciem. Na czas obecności szwów w nodze zawiesiłam treningi i nasze spotkania polegały na zabiegach pielęgnacyjnych i krótkich spacerach w ręku.
I sporo to dało - gdyż Monia przywiązała się do mnie (a ja do niej) i zaczęła spokojnie znosić wszelkie manipulacje, łącznie z psikaniem sprayem na owady :)
A gdy wróciłyśmy do pracy - to jakbym z innym koniem pracowała. Chętnym i uważnym.
Powrót odbył sie stopniowo - pierwszy dzień lonża w samym oglowiu, drugi - z siodłem i stopniowo zwiększałam obciążenie aż do 4 nawrotów kłusa po 5minut oczywiście przed i po lonże ok.10-15 minut stępa w ręku, potem opusciłam strzemiona no i tu pojawił sie problem. Długo czasu zajęło aż Monia zaakceptowała fakt wiszących strzemion ktore przy gwałtowniejszych ruchach obijają sie o boki... no ale ten etap jest konieczny, nigdy nie wiadomo co sie stanie (upadek, wypadnięcie strzemienia) i koniś nie może z tego powodu spanikować.
Półtora tygodnia temu było pierwsze wsiadanie. Oczywiście z pomocą osób trzecich.
Najpierw przewiesiłam się przez siodło - spokój. No to wsiadłam - spokój. Dwa kółka stępa w ręku (byłyśmy prowadzone :) ) - spokój spokój i jeszcze raz spokój. :D
Stopniowo więc z dnia na dzień wydłużałam samodzielny już stęp na lonżowniku.
Po tygodniu nie było osób trzecich do pomocy i udało mi się wsiąść samodzielnie po strzemieniu - Monia stała jak zaczarowana :)
No a od 3 dni ćwiczymy już jazdę na dużym maneżu i wprowadzone zostały kłusy.
Jestem zachwycona tym, jak spokojnie cały proces przebiega - nie ma ani chwili buntu, ani chwili nie chcenia ze strony Mony. Czasami drobne zdziwienie ale cóż się dziwić, dla niej to same nowe rzeczy.

A w przyszłym tygodniu najprawdopodobniej pojedziemy w pierwszy teren! :D

[KaRa_]

Dobrze,że skończyło się tylko pęknięciem skóry i szyciem. Na prawdę fajnie się czyta Twoje opowiadania o życiu z Moną ;)
Z ciekawości gdzie stajnia mieści się?bo ładne widoczki na zdjęciach ;)

[Habibi]

no pięknie Paula!

skad masz cala wiedze o koniach, jak z nimi zaczynac itp. jak czytam twoje wpisy to za glowe sie lapie ze to takie trudne!

[PaulinaT]

[quote name='KaRa_']Dobrze,że skończyło się tylko pęknięciem skóry i szyciem.
To prawda. Wole nie myśleć, co by było gdyby stawem uderzyła...
A tak już prawie śladu nie ma, ładnie się zagoiła mimo, że w pewnym momencie część szwów puściła.

[quote name='KaRa_']Na prawdę fajnie się czyta Twoje opowiadania o życiu z Moną ;)
Muszę więcej pisać :)
Wiele anegdot ucieka w niepamięć, a to naprawdę cudowne chwile gdy uczymy się siebie i pracujemy nad wzajemnym szacunkiem i zaufaniem.
Ostatnio odwiedziła nad dziewczyna, która ma swojego konika w stajni gdzie Mona sie urodziła więc zna ja od źrebaka. I miód na moje serce - nie mogła się nadziwić jak sie Misia-Konisia uspokoiła i jaka jest grzeczna.
No tak i zapomniałam dodać - cały czas wykorzystuję w pracy z Monią kliker. Cudowne urządzenie :)

[quote name='KaRa_']Z ciekawości gdzie stajnia mieści się?bo ładne widoczki na zdjęciach ;)
W Lubosinku.
Dość daleko od Poznania... ale warto. Konie są codziennie ~12h na pastwiskach (teraz przez suszę dość mocno nadszarpniętych ale zawsze) i chodzą tam całym 12konnym stadem więc jest i ruch, i socjalizacja, i kontakty społeczne, i dobra zielona trawka. Nie wszędzie są takie warunki... niestety.
Oto link do strony:
Krzywa Stajnia

[PaulinaT]

Habibi napisał(a):

skad masz cala wiedze o koniach, jak z nimi zaczynac itp. jak czytam twoje wpisy to za glowe sie lapie ze to takie trudne!

Moja wiedza nie jest za duża - ale słucham się mądrzejszych :)
Mam na miejscu znajomego który jest doświadczonym jeźdźcem z wielkim stażem i który teraz jest na etapie zajeżdżania swojego najmłodszego wierzchowca - a że Adaś jest w wieku Mony i zaczął pracę jesienią ubiegłego roku więc wyprzedzają nas panowie o pół roku pracy :)
Mam się na kim wzorować :)
Co tydzień Kuba mówi mi, co mam robić przez następne dni i uczestniczy w prawie wszystkich przełomowych momentach jak pierwsze wsiadanie czy pierwszy kłus.
Bez niego nie podjęłabym się tego zadania - i nie kupiłabym Mony... tylko starszego doświadczonego konia.
Cieszę się, że jest jak jest.
Bo dzięki temu mam najcudniejszego konia, bardzo wiele się uczę, zwiększa się wiara w moje możliwości i umiejętności no i satysfakcja jest przeogromna.

A czipsy oczywiście zawsze ze mną do stajni jadą i dzielnie mi asystują :)

[KaRa_]

Faktycznie dość daleko ;) ale widoki piękne i pewnie spokój,że hoho;) Czasem mam ochotę przejechać się do jakiś stadniny i wsiąść na siodło ale ja mam cykora,że hoho :lol:

[Okamia]

Czipsy pewnie zadowolone z wypraw do stajni :)
Ja niestety obawiam się koni ;) ale podziwiam Cię za zaangażowanie. I te opowiastki :)

[PaulinaT]

Okamia napisał(a):

Ja niestety obawiam się koni ;)

To zupełnie naturalne! W końcu koń to duże zwierzę - a jeszcze gdy nie zna się mowy jego ciała to tym bardziej.
Ale zdecydowanie można się do koni przyzwyczaić i ich nauczyć.
A naprawdę warto.
Konie to - mimo swojej postury - wrażliwe i delikatne zwierzęta. Owszem trafiają się również agresywne osobniki ale to z reguły wina człowieka. Jak zawsze.
Mogą być groźne gdyż są płochliwe - jako potencjalne ofiary drapieżników zawsze najpierw chcą uciekać a dopiero potem myślą. Taka ich natura. Ale można je do wielu rzeczy przyzwyczaić i np. Mona kompletnie nie zwraca uwagi na psy :p przynajmniej na te które są w stajni od początku (czyli czipsy, ogary Susły i Pierniki oraz 2 stajenne ONki i Krecik kundelek razem 11 (!!!) psów) bo gdy raz przyjechała moja koleżanka ze swoim sweterem Frodo to się Mona dziwowała co to jest ten pies i się płoszyła. A taki spłoszony koń może nadepnąć, popchnąć lub kopnąć całkiem przypadkowo.
Mi Mona na razie raz obiła mostek gdy spłoszyła się wody z węża i wciągnęła na koniowiąz (teraz z węża mogą ją cała umyć - już się przyzwyczaiła) i raz nadepnęła na palec więc straty w sumie niewielkie jak na młodego, płochliwego konia o dużym temperamencie.

Czipsy uwielbiają te wyjazdy.
Z kilku powodów, jednym z nich jest nieograniczona swoboda a drugim... końskie kupy. A pańcia nie jest w stanie upilnować żeby nie bylo konsumpcji. Więc odchodzi ona na wielka skale urozmaicając BARF w nadtrawiony błonnik. I faunę i florę. Uech!
Innym smakołykiem - całkowicie już dla mnie niezrozumiałym - są kopyta. Tak tak - po wizycie kowala który ścina nadmiar narośniętego kopyta i pozostaje spoto ścinków. I psy to uwielbiają... :niewiem:
Po powrocie ze stajni Pańciu nie chce ich całować... zupełnie nie wiem dlaczego :)

A teraz patrzę na Twój podpis, że masz Pniewy... to już zupełnie po sąsiedzku z naszą Krzywą Stajnią. Może się skusisz strachy przełamać? ;-)

[Okamia]

Skąd ja znam tą miłość do końskich kup... :evil_lol: Ostatnio po końskiej imprezie w parku u nas młoda cały czas chciała je szamać :roll::evil_lol:

W sumie to całkiem bliziutko. Nie wiedziałam że mamy aż 2 stajnie w okolicy(a może więcej?). Już od jakiegoś czasu zastanawiam się czy do jakiejś stajni się nie przejechać by spróbować uleczyć się z obaw... Tylko jakoś okazji specjalnej nie mam ;) Bo u nas koniarze to w większości starsi panowie:lol:

[PaulinaT]

A to się często nie zdarza. Większość w stajni zawsze stanowią dziewczeta-nastolatki... ;-)
U nas za to sami spokojni, zrównoważeni i dojrzali ludzie :p
Zapraszam.

I kilka fot z... wtorku.
Abi na koniczynowej łące:


I lala na tejże:




Mona idzie się przywitać:


A tu w towarzystwie koleżanki Polany:

[KaRa_]

Ale tam cuuudnie :loveu:

[zmora0]

Chciałabym z Borą w tereny jeździć, ale ona taka, że jak się koń płoszy, to pogoni.

[PaulinaT]

KaRa_ napisał(a):

Ale tam cuuudnie :loveu:

Jest... aż się wracać nie chce.

Dzisiaj Misia-Monisia nabawiła sie nowej rany bojowej - nieszczęśliwie nabyła ja o milimetry od tej poprzedniej, szytej. Najprawdopodobniej naraziła się któremuś ze starszych koni i została skarcona... no a wniosek poboczny z tego taki, że chyba nie lubi tej nogi.

Dzisiaj był też mały zonk na jeździe gdyż Szefowa Kasia zaczęła sprowadzać część koni gdy byłyśmy jeszcze na maneżu. No i się moja ślicznotka zdenerwowała... tak że nawet galop nieregulaminowy był. No ale jak zobaczyła (Szefowa Kasia), że mamy problemy wpuściła nam starszą spokojną Donię i już dalsza praca przebiegała bez zgrzytów.
Powoli - a to dopiero 3 jazda na maneżu i to po lonżowniku więc trwa jakieś 10min - Monia zaczyna skręcać bez wielkich oporów i reagować na pomoce tzn. przechodzić ze stępa do kłusa i z kłusa do stępa od delikatnej łydki i wodzy.

A na jutro umówiłyśmy się z Szefowa Kasią na wspólną jazdę i na ostatni stęp pojedziemy na ścierniska :) Już się doczekać nie mogę!

[PaulinaT]

netheter napisał(a):

Chciałabym z Borą w tereny jeździć, ale ona taka, że jak się koń płoszy, to pogoni.

A Lalka dostaje głupawki ;-)
Mrok się denerwuje jak wsiadam. Więc dzisiaj musiał być uwiązany a często na czas jazdy zostawiam je zamknięte w boksie.
W teren nie będę ich zabierać - one są za wolne dla konika :) Ale czas przygotowań do jazdy i zabiegów po jeździe spokojnie sobie po całym terenie biegają. I podczas pracy na lonży też się nauczyli nie wchodzić.
No i w trakcie pogaduch notorycznie uprawianych :)
Więc się zbiera sporo.

[PaulinaT]

Ale dzisiaj było pięknie!
najpierw krótka lonża ( z której jutro chyba zupełnie zrezugnuję) potem ok.15-20 minut na maneżu i w tym czasie 3 ok. 2minutowe kłusy i następnie 20sto minutowy stęp przez okoliczne ścierniska - czyli pierwszy wyjazd poza teren w nieogrodzona przestrzeń!
Oczywiście wszystko z Kasią i Basznią.
A Mona sprawiła się niezwykle dzielnie :)

[snuszak]

o dawno mnie nie było a tu takie postępy! cóż cięzka praca popłaca :) może jakieś fotki wybiegowe Mony? no i Mroka bym chętnie zobaczyła bo jakoś go tu tak mało
a gdyby ktoś ze znajomych potrzebował petsittera albo przetrzymanie zwierza w czasie wakacji zapraszam do mnie

[Okamia]

Codziennie tam jesteście? Bo jeżeli jest taka możliwość to w przyszłym tygodniu chętnie podjechała bym na konne odczulanie :D

A właśnie fotki by się też przydały :D

[PaulinaT]

snuszkak napisał(a):

może jakieś fotki wybiegowe Mony? no i Mroka bym chętnie zobaczyła bo jakoś go tu tak mało

Z wybiegu?
Jutro jadę z TZtem więc będę miała trochę fotek z jazdy :)
Mrok się ostatnio nie załapał bo siedział z pupą pod moimi nogami i nie miałam jak zrobić mu ładnego zdjęcia...

snuszkak napisał(a):

a gdyby ktoś ze znajomych potrzebował petsittera albo przetrzymanie zwierza w czasie wakacji zapraszam do mnie

O! Super - jak co to polecę bez wątpienia!

Okamia napisał(a):

Codziennie tam jesteście? Bo jeżeli jest taka możliwość to w przyszłym tygodniu chętnie podjechała bym na konne odczulanie :D

Prawie codziennie ;) tak z 5x w tygodniu.
Ale teraz mam 2 tygodnie urlopu więc... :)