Ćwiczenia a swoboda na spacerze

[Berek]

Jeśli ma taki metabolizm, to może nie karmić przez dwa dni...? A potem zobaczyć, czy akcje jedzonka poszły w górę?

[Furie]

U psów z mojej ekipy suszone szprotki dobrze się sprawdzają. I jeszcze gęsie serca (ale je trzeba pokroić na mniejsze kawałki): http://www.e-pies.eu/drob/936-serca-gesi-200g.html

Gotowane żołądki albo serca drobiowe. I jeszcze, my regularnie zmieniamy, nigdy nie używamy tych samych dłuższy czas.

 

Rada Dance_macabre, aktywizacja jedzonka - też fajna sprawa, zwłaszcza, że o ile dobrze pamiętam, Twoja Shiba lubi ganiać szarpak. Chodzi o to, że sposób podawania jedzenia ma znaczenie. Jeśli jest jednostajny, statyczny, zawsze trwa tyle samo czasu i sprowadza się do podania 1 kawałka i nie ma żadnego kontrastu między Twoim zachowaniem i ekspresją w fazie ćwiczenia i w fazie nagradzania, to taka nagroda się psu szybko znudzi.

 

Jeśli jesteś anglojęzyczna i nie szkoda Ci 50 dolków, polecam Ci filmik Advanced Concepts in Motivation with Michael Ellis : http://leerburg.com/228.htm Zakładasz konto, logujesz się, wybierasz wariant "buy streaming" i płacisz kartą (bezpośrednio albo via paypal). Dostęp do filmiku jest albo nieograniczony albo na rok, nie pamiętam. Mi się bardzo podobał.

 

Kawałek tłumaczenia na zachętę ;)

„Turning your reward into an event” – uczyń z nagradzania wydarzenie, interakcję między przewodnikiem a psem z udziałem przedmiotu, który stanowi nagrodę (zamiast biernego podawania psu przedmiotu będącego nagrodą).

 

Początkowy etap treningu (foundation training) – kształtowanie atrakcyjności różnych rodzajów nagród / pragnienia nagród w oczach psa (creating a desire).

 

W ujęciu tradycyjnym, nagrody są postrzegane jako rzeczy, które dajemy naszemu psu (jedzenie, piłka, gryzak). I to one (te przedmioty) są traktowane jako clue tematu, zamiast WYDARZENIA z ich udziałem. Powinniśmy spojrzeć na nagrodę jako nagradzanie, a więc coś co się dzieje. Coś co się dzieje pomiędzy psem a przewodnikiem, o zróżnicowanym czasie trwania i intensywności. W tym ujęciu mniejszą wagę przywiązujemy do przedmiotu, którego używamy, a większą do sposobu w jaki go używamy. Np. mogę używać jedzenia w bardzo podobny sposób, w jaki używam zabawki.