Pytanie od studenckiej pary.

[wudzitsu]

Witam,

 

Wraz z dziewczyna, moimi rodzicami i siostrą mieszkamy w sporym domu jednorodzinnym z ogrodem. Chcielibyśmy spełnić swoje marzenie i kupić psa, takiego który będzie mógł przebywać razem ze wszystkimi w domu. Myśleliśmy o rasie Golden Retriever, jednak mamy problem, nie wiemy czy pies będzie u nas czuł się szczęśliwy pomimo że na pewno wszyscy go pokochają. Chodzi o czas, pracujemy 5 dni w tygodniu od 8 do 16. 3 dni w tygodniu po pracy chodzę na siłownie, wracam wieczorem, jednak dziewczyna jest w domu więc pies nie będzie samotny. Jeśli chodzi o weekendy to studiujemy, jednak się mijamy, to znaczy jak ja jestem w domu,  to dziewczyna w szkole i odwrotnie.

 

Zadajemy sobie pytanie, czy pies jest dla nas? Jesteśmy w stanie mu poświęcić tyle czasu ile potrzebuje? Nie chcemy kupić zwierzaka który u nas będzie się czuł nieszczęśliwy. Może lepiej poczekać jak skończymy studia? Proszę o pomoc, ponieważ chcemy podejść do tematu poważnie i nie popełnić błędu.

 

Pozdrawiamy. 

[Czekunia]

Jeśli to jedyne Wasze obawy to myślę, że spokojnie możecie wziąć psa, jednak musicie być świadomi, że trzeba dla niego ten czas wygospodarować i jakoś się zorganizować, ale nie jest to nic awykonalnego.

Ja mam dwa psy aktywne, bo wyżły, pracuję jako przedstawiciel handlowy, a mój TZ jest fizjoterapeutą, więc obydwoje mamy sporo obowiązków zawodowych, jednak nasze psy w ogóle na tym nie cierpią. Dodatkowo trzy/cztery razy w tygodniu mam treningi w stadninie i dwa razy w tygodniu chodzę na siłownię, mój Tz natomiast ma sporo pacjentów. Mimo wszystko nasze dni są tak zaplanowane, że psy mają ok. 2-godzinny długi spacer, pomijając te fizjologiczne (zdarzają się oczywiście czasem, choć bardzo rzadko, dni, że ten najdłuższy spacer trwa godzinę, bo mamy coś do załatwienia). W weekend te spacery są dłuższe, bo wtedy jesteśmy obydwoje w domu i wspólnie spędzamy czas.
Przy czym nas jest tylko dwójka do opieki nad psami, Was będzie piątka :), więc myślę, że spokojnie dacie sobie radę.

[Ola164]

Zawsze można adoptować dorosłego już psa, który wymaga mniej uwagi niż szczenię.
A każdy dom, w którym ukochanych państwa nie ma 8 godzin dziennie jest lepszy niż schronisko...

[Clavia]

Według mnie skoro macie takie wątpliwości, że pytacie o to na forum to powinniście zaczekać. Jestem w podobnej sytuacji, ponieważ oboje z narzeczonym pracujemy w tygodniu, a ja studiuję co drugi weekend, jednak nasze wątpliwości były dużo mniejsze i byliśmy pewni że sobie poradzimy. Pies, jak dziecko, wymaga poświęceń i nie ma opcji, że nie będzie miał spaceru bo Wy wolicie robić co innego. Zwłaszcza,że chcecie rasę, która potrzebuje ruchu i uwagi ;)

 

A to,że pies zostaje sam w domu 8-9h to nic nadzwyczajnego. Ma tak prawie każdy pies, którego właściciele pracują, nie są jednak przez to poszkodowane, bo właściciele im to wynagradzają :)

[Czekunia]

Według mnie takie obawy to bardzo dobry objaw :), bo świadczy o tym, że chcęć posiadania psa to nie fanaberia w wykonaniu tych ludzi.
Ja sama po pożegnaniu z pierwszym psem, a przed kupnem kolejnego bardzo długo rozważałam "za" i "przeciw", miałam bardzo dużo wątpliwości, które mieszały się z ogromną tęsknotą za czworonogiem.
Natomiast zgodzę się z tym, że przy tak dużym natężeniu obowiązków i napiętym planie dnia trzeba o tym psie pamiętać i dzień ułożyć pod niego. Nie może być wtedy opcji, że Wam się nie chce.