Sara - powrót z koszmaru do nieba. Ma dom !!!

[figa33]

ech , naprawdę , okropne , i niestety prawdziwe

[majuska]

minął już chyba ponad tydzień, dziewczyny , które bywają w schronie, czy jest jakaś odmiana w zachowaniu Sary ??

[ariete2503]

Agula dziś do niej przemawiała, ale nie wiem, czy był jakiś pozytywny odzew ze strony Sary. Była dziś nasza wetka; mówiła, że państwo nie mieli z nią takich problemów, że ponoć w domu zachowywała się normalnie. Być może jej zachowanie jest spowodowane w dużej mierze nagłą zmianą warunków. Wetka twierdzi, że z czasem powinna się "otworzyć". Tylko kiedy to nastąpi?

[karolakola]

[quote name='Becia66']Karolakola wkleiła to na Fb, to dokładnie jakby o naszej Saruni :shake:.
http://m.mmgorzow.pl/artykul/podrzucone-nadzieje

To samo sobie pomyślałam jak wklejałam to na fb ....

[Agula99]

Poprawy brak...buda i warkot i tyle...:shake:

[figa33]

to już kilka dni przecież , powinna się powoli oswajać ..:shake:

[Agula99]

figa33 napisał(a):

to już kilka dni przecież , powinna się powoli oswajać ..:shake:

Kilka dni?? Figuś, to już tydzień!!!!!!!

[Pani Profesor]

przeglądam wątki waszych psiaków, przyszłam od Czestera z wątku...i widzę, że źle się dzieje :shake:
wolę nie myśleć, co robi dzieciak obecnie, skoro rodzice mu zabrali jego ulubioną zabawkę do maltretowania.. a co do suni, to musi być makabrycznie skrzywdzona, skoro była względnie normalnym psem, a teraz nie da do siebie podejść- coś musiało się naprawdę stać, może rodzina wie, tylko chce to zataić? może została czymś uderzona i ma gdzieś jakiś ukryty uraz, np. guz/siniak, który ją boli? żal suczynki :(

[karolakola]

Myślę że nie ma się co tutaj nakręcać scenariuszami rodem z horrorów, być może dzieciak ją trochę męczył ale jej obecny stan jest prawdopodobnie wynikiem zamiany życia z rodziną w mieszkaniu na obcy boks i tyle. Dziewczyna która ją przyjmowała mówiła że zachowywała się OK przy właścicielu, ci ludzie przyjeżdżali z nią również do gabinetu w miarę regularnie i żadnych niepokojących zachowań nie zaobserwowano - jeżeli miałaby traumę po dzieciach to już wtedy byłoby to widać. Psy tak jak ludzie mają różną psychikę, jedne cieżkie przeżycia znoszą lepiej, inne gorzej. Pozostaje ją oswajać i mieć nadzieję że w końcu coś zaskoczy.

[Agula99]

Ja nie mam pojęcia jak ją oswajać, spędzam ogólnie z nią góra 5 minut, wejście do boksu, podanie jedzenia, przemowa (ona warczy ciągle i nieustannie), potem zaglądam do niej od czasu do czasu i zachęcam do wyjścia z budy (ona nie wychodzi, patrzy dziwnym wzrokiem), to tyle, na tą ilość psów ja nie mam czasu nad nią stać, nie jest dobrze, nic się nie poprawiło, a to już 3 tydzień. Jak tak dalej pójdzie, to będzie tylko gorzej, zdziczeje kompletnie, ja jej w ogóle nie wypuszcza, bo nie dam rasy jej zagonić.....porażka straszna, tak mi jej żal.....:shake:

[figa33]

ojej , 3 tydzień , to faktycznie długo ..

[Pani Profesor]

dziewczyny, a taka "terapia szokowa" jaką stosuje Eldad z youtube? ten, który znajduje bezdomniaki i jeśli nie chcą przełamać lęku, to bierze za fraki na ręce, przeczekuje atak, głaszcze, przytula i czeka, aż się uspokoją...z tego co widziałam na filmach - działa, nie wiem ile w tym prawdy, a ile montażu i przesady, ale skoro ona nie gryzie np. u weta tylko po prostu burczy, to może taka szokówa w grubych rękawicach? a nuż?

[Macia]

Pani Profesor napisał(a):

dziewczyny, a taka "terapia szokowa" jaką stosuje Eldad z youtube? ten, który znajduje bezdomniaki i jeśli nie chcą przełamać lęku, to bierze za fraki na ręce, przeczekuje atak, głaszcze, przytula i czeka, aż się uspokoją...z tego co widziałam na filmach - działa, nie wiem ile w tym prawdy, a ile montażu i przesady, ale skoro ona nie gryzie np. u weta tylko po prostu burczy, to może taka szokówa w grubych rękawicach? a nuż?

Tylko zwróć uwagę, że u niego są to zazwyczaj małe psy (przy takich metodach). Tu suka jest duża i jest to po prostu niebezpieczne. Co innego wzięcie na smycz, a co innego chwycenie i trzymanie. Ja bym osobiście na taką "zabawę" się nie odważyła. Też mieliśmy takie psy w schronisku, które przyprowadzone zachowywały się dobrze, a po włożeniu do kojca - masakra. Szkoda, że sunia jest tak daleko. Zaglądam tutaj regularnie, bo żal jej strasznie.

[majuska]

Ona nie jest jakas duża, ja bym sie odważyła, rękawice grube i jakąs kurtka i bym wzięła w objęcia, o ile faktycznie to działa...w pracy mam różne akcje i nie straszne mi gryzienie,wczoraj mnie taki mały rozdziadowany pomeranian ucharatał :D

[figa33]

kurcze , może faktycznie

[Pani Profesor]

ja się tylko tym sugeruję, że pisałyście, że sunia jest u weta spokojna, bo w końcu jakoś ją doktor musiał obejrzeć..może taka bomba czułości coś da, nie wiem - nie znam się, a na odległość nie pomogę. osobiście za bardzo bym się cykała,pies pewnie by poczuł wahanie i tyle z mojej pomocy, ale może ktoś doświadczony się odważy?

[ariete2503]

Nasza wetka często bywa w schronisku, może umówić się na taką "akcję" w jej obecności? Skoro u wetki była spokojna, może ją dobrze kojarzy i jakoś przełamie lęk?

[Becia66]

Agula napisz co tam dzisiaj u Sary. Jest jakiś postęp, taki chociaż ciut ciut ?

[Agula99]

A gdzie tam....zauważyłam tylko tyle, że jak Elvis jest na wybiegu to ona odważy podejść do krat i mu się przygląda, natomiast jak nas widzi to tylko buda , warczenie, lub za budą i warczenie, ot taki postęp....:shake:

[figa33]

czyli jak ma otwarty boks , to nie ma mowy aby sama wyszła ?
a jak by tak z Elvisem do niej przyjść , tzn . zostawić boks otwarty i niech sobie Elvis zagląda ?

[Agula99]

Ja nie wiem czy ktoś w ogóle otwiera jej boks, ja jej nie otworzę, bo potem jej nie złapię :shake:

[Baski_Kropka]

Tak wpadłam tutaj nawet nie wie skad... i jak to czytam.. to Wam tylko powiem, że pies w takim stanie tylko się pogorszy jeśli nikt z nim nie przepracuje przełamania tego lęku...
Wiem, że w schronisku są warunki jakie są..ale może jakiś wolontariusz poświęci dzień na posiedzenie u niej w boksie. Popróbuje ją jakoś zachęcić, na przynęte jakąś pyszną parówkę pieczonego kurczaka cokolwiek?
Ona może faktycznie w domowych warunkach jest fajnym psem, a w takim stanie nikt jej nie zechce. Bo któż by chciał kota w worku albo tykającą bombe zegarową?

Oczywiście najlepszą pod słońcem opcją był by dom tymczasowy... ale rozumiem, że o tym nie ma żadnej mowy?

[Agula99]

Baski_Kropka, nie ma takiego wolontariusza który by siedział z psem w budzie, bo u nas są wolontariuszami małe dzieci, przyjdzie ich dwoje czasem troje, takie 5 kl, 6 kl, a tak ja jestem sama i muszę ogarnąć wszystkie psy...:shake:

[Becia66]

Agula nie przesadzaj, w soboty jest Ariette, czasem violcys do ciebie przyjeżdża to niech posiedzą u Sary w boksie.
Ja też niedługo będę bardziej dyspozycyjna czasowo to sobie z nią posiedzę.

[Becia66]

Ciągle myśle o Sarze, siadłam dzisiaj i na kundelkowej stronce napisałam tekst i pomyślalam że może ktoś zrobił by jej wydarzenia na Fb, może to byłaby jakaś szansa dla niej.

[FONT=Arial]Sara - koszmarny powrót z adopcji[/FONT][FONT=Arial]
[/FONT]
[FONT=Arial][FONT=verdana]To się nazywa szok, niedowierzanie, po prostu wydaje sie niemozliwym - a jednak [/FONT]po półtora roku[FONT=verdana] ,,bycia w domku'' wróciła do nas ruda spanielowata suczka która była zaadoptowana jako mały szczeniak [/FONT]. Wtedy wyglądała tak

[/FONT][FONT=Arial]






a obecnie zwrócona w schroniskowym boksie z przerażeniem w oczach tak








[FONT=verdana]Byliśmy przekonani że idzie do dobrego domku, mieszkanie w bloku, jedno kilkuletnie dziecko, ludzie mili i sympatyczni, naprawdę wydawali sie okay. Przyjeżdżali do naszej wet Justyny na szczepienia, zrobili sterylizację, aż.....urodził sie im drugi syn i ponoć ich starszy syn tak zrobił się zazdrosny i zaborczy o ich uczucia, że zaczął wyładowywac całą złośc na psie i nie mogli dać sobie z tym rady, a poza tym pan powiedzial że wyjeżdża do Irlandii i nie ma sie kto Sarą zająć.[/FONT]
[FONT=verdana]Jakby nie było - nic ich nie tłumaczy żeby po[/FONT] półtorarocznym [FONT=verdana]posiadaniu psa odwieźć do schroniska i porzucić jak starą skarpetę, mogli we własnym zakresie poszukać innego domu lub poprosić nas o pomoc. Sara niczego nie przeczuwająca jeszcze radosna przyszła z panem do schroniska ktory ją odpiął ze smyczy i zostawil. I w tym momencie zaczyna sie prawdziwe cierpienie psa spowodowane niezrozumieniem sytuacji, strachem i porzuceniem przez człowieka z którym był związany od szczeniaka, który karmił, dbał, wyprowadzał na spacery i kochał....bo kochać widocznie już przestał. Ogromna trauma nieraz przerasta to małe psie serce które potrafi zgasnąć z tęsknoty w zimnej schroniskowej budzie.[/FONT]
[FONT=verdana]Nie wiem jak się ustosunkować do tego co się stało, po prostu nie wiem, zamurowało nas wszystkich kompletnie bo taka sytuacja to naprawdę ewenement nie tylko na Boguchwałę.[/FONT]
[FONT=verdana]Nie wiemy co z sunią będzie, dzisiaj jest już 5 czerwca czyli 3 tygodnie odkąd Sara przebywa w schronisku, a ona do tej pory nie opuściła boksu, siedzi wciśnięta za budę, nie daje do siebie podejść i warczy kiedy się zbliżamy, nie chce żadnego kontaktu i to przerażenie w oczach...a w tych oczach jest wszystko : tęsknota, rozpacz i wszechogarniające cierpienie. I pomyśleć że jeszcze niedawno była zupełnie normalnym psem...[/FONT]
[FONT=verdana]Dla takich ludzi powinna być kara i to bardzo dotkliwa, z ogólnym napiętnowaniem ze strony otoczenia włącznie. Jak można tak skrzywdzić i zmarnować psa, przecież wzięli do domu ślicznego szczeniaczka, przez jakiś czas to było jakby ich dziecko, opiekowali sie, karmili i przytulali, a potem bez większych emocji wykopali z domu. Nigdy, przenigdy tego nie zrozumiem...[/FONT]

[FONT=verdana]Kontakt becia66@onet.eu[/FONT]
[FONT=verdana]tel.606262450[/FONT]


[/FONT]

Edited June 5, 2014 by Becia66