Adagir - staruszek ONka -> szczęściarz w nowym domku w Zamościu! :)

[pinczerka_i_Gizmo]

Jak cudownie czytać takie miłe wieści :) Z Twoich słów bije to szczęście, które musi promieniować z całego Adagirka :)

Nie mam wątpliwości, że to najlepszy dom pod słońcem, jaki mógł mu się trafić :loveu:

Czekamy na zdjęcia :)

[Reno2001]

Kasiu-Zamość.
My bardzo dobrze wiemy, że nie każdy ma czas na bieżąco informować co się dzieje w nowym domku psiaka. Musisz nam jednak wybaczyć naszą niecierpliwość. Tak to juz jest przy adopcjach, w które zaangażowane było pół Polski ;).
Adagir ma wielu kibiców, którz o nim cały czas pamietają.

Dziękujemy Ci za relacje i (niestety muszę to napisać :evil_lol: )...czekamy na fotki .

[Czaka]

[Czaka]

[Czaka]

[Czaka]

[Reno2001]

Dzięki, dzięki za fotki:Rose:.
Takie zdjęcia to alsam na nasze połamane, dogomaniackie serducha.

Dziękuję bardzo, bardzo mocno :loveu:.

I ten roześmiany pysio Adagisia...:iloveyou::iloveyou::iloveyou:

[Czaka]

Roześmiany pycho i już nie ten sam ogonek :loveu:

[Rodzice Maciusia :)]

Proszę bardzo, :loveu: ogonisko tam gdzie być powinno, wysooookkkooo w górze :loveu::loveu:

[quasimodo]

Bardzo dziękujemy za zdjęcia szczęśliwego Adagirka.
Zawsze będziemy czekali na relacje z jego życia i fotki.
Pozdrawiamy
kasia i krzysiek

[pinczerka_i_Gizmo]

Jaki roześmiany pychol :loveu: Aż łzy radości stają w oczach, po oglądnięciu tych wszystkich zdjęć :)

Adagirku, Ty szczęściarzu! :loveu:

[Kasia-Zamość]

A czemu ja miałam taki różowieńki post ??? Oczywiście dziękujemy Asi za wklejenie zdjęć. Tak, Adagir ostatnio chodzi bardzo roześmiany. Śmieje się tak na widok swojej najlepszej kumpeli: lodówki:) Trzeba pochwalić psiaka za wyjątkową inteligencję. W ciągu niespełna dwóch tygodni nauczył się niemal wszystkich zachowań , które przystoją psu domowemu: żebrania przy stole, przybiegania na dźwięk otwieranej lodówki, wylegiwania się na środku każdego z pomieszczeń, w którym aktualnie się znajdujemy. Chciał nawet opracować system układania się na łóżku w sypialni, jednak w porę zareagowałam. Jednym słowem to już psiak, który coraz mniej pamięta z poprzedniego życia. Zaczyna powoli reagować na obcych, najeży się i przygląda spode łba. A jeszcze tydzień temu każdy mógł wejść do domu i nie ruszało go to.I nie daje się już niecnie wykorzystywać Młodej. Jak każdy mały psiak starała się z nim bawić. Zabawa polegała na ciągnięciu go za uszy, łapaniu za nos i wskakiwaniu na grzbiet. Adagir długo znosił to ze spokojem, aż w końcu powiedział dość i złapał Młodą za tyłek. Mimo to nie była to dla niej żadna nauczka i nadal go męczy. Teraz jednak , gdy Adagir ma jej dość, warknie i Młoda zmienia obiekt , nad którym się znęca. Zdarza się, że jestem czymś zajęta a Amelka leży w wózku i gada coś sobie. Jednak gdy zacznie marudzić albo wiercić się, Adagir podchodzi do mnie i trąca mnie w nogę pokazując na wózek, żebym coś zrobiła. W ogóle jest bardzo zainteresowany swoją małą panienką, podchodzi co chwilę i sprawdza czy nadal jest, i czy tak samo pachnie. Nie sądzę, żeby miał kiedyś kontakt z tak małym dzieckiem więc może to instynkt? Na razie nie zostawiam psów samych z dzieckiem bo boję się, ale myślę, że Amelka będzie miała kilku obrońców. Najbardziej lubię sytuację, gdy usypiam małą w wózku wożąc Ją, Adagir chodzi w przód i tył , równolegle do wózka. Pomaga mi:)No i oczywiście ciągle mu mało spacerów, nawet teraz gdy na dworze mróz. W domu bywa mu za gorąco i chce, żeby wpuścić go do kotłowni gdzie jest chłodniej, tam odsapnie i wraca „ na salony” . Pozdrawiam , Kasia.

[quasimodo]

Strasznie się cieszymy, że psina trafiła do Waszego domu.
Mamy nadzieję, że już zawsze będzie czuł się kochany, potrzebny i czyjś!

[pinczerka_i_Gizmo]

Kasia-Zamość napisał(a):

przybiegania na dźwięk otwieranej lodówki

A śmiałyście go oskarżać o głuchotę... ;)

Rozczulił mnie fragment o opiece nad małą Amelką :)

Widzę, że Adagir to prawdziwe złotko, tak bardzo cieszę się, że pośród tylu cierpiących duszyczek, akurat jemu się udało! :loveu:

[Czaka]

Kasia-Zamość napisał(a):

Oczywiście dziękujemy Asi za wklejenie zdjęć.

Oczywiście polecam się na przyszłość :eviltong:

[Bonsai]

Piękne zdjęcia, piękny opowiadanie o piesku, pięknie dziękuję! Cudowny jest jego podniesiony ogonek i uśmiechnięta buźka, jest to najlepsza nagroda dla nas wszystkich zaangażowanych w sprawę Adagira. :loveu:
Ponadto cieszy mnie, iż staruszek tak wspaniale reaguje na Waszą córeczkę. Mam nadzieję, że będzie jej największym obrońcą. :)

[Reno2001]

Nieczęsto odzywa się we mnie ta romantyczna nuta, ale przy czytaniu tekstu Kasi...po prostu sie popłakałam. Ze szczęścia oczywiście.
W takich chwilach wiem, ze to co robię ma niesamowity sens.

Dziękuję za opiekę nad Adagirem po raz kolejny.

[quasimodo]

Co tam u Adagirka?

[Bonsai]

Z pewnością dobrze skoro nie jest już w tym gettcie:
http://ww6.tvp.pl/780,20071120604665.strona
http://dogomania.pl/forum/showthread.php?t=84641

[Czaka]

quasimodo napisał(a):

Co tam u Adagirka?

Widziałam gościa w niedzielę, wyglądał na zadowolonego :loveu:

[quasimodo]

Romek-Zamość napisał(a):

Widziałam gościa w niedzielę, wyglądał na zadowolonego :loveu:

Mówił coś, pozdrawiał kogoś?:evil_lol:

[Bonsai]

Romek-Zamość napisał(a):

Widziałam gościa w niedzielę, wyglądał na zadowolonego :loveu:

A może przypadkiem zrobiłaś zdjęcia zadowolonemu obiektowi? :cool3: Bo my to zawsze jesteśmy głodni nowych zdjęć. :cool3:

[Reno2001]

Zobaczcie, my w Łodzi też mamy takiego (ciut młodszego) Adagira:



http://www.dogomania.pl/forum/showthread.php?t=100316


Charakter wypisz wymaluj ten sam. Gdy go po raz pierwszy zobaczyłam od razu stanął mi przed oczami Adagiś.
Takie kochane, wielkie miśki.

[Czaka]

quasimodo napisał(a):

Mówił coś, pozdrawiał kogoś?:evil_lol:

Przepraszam zapomniałam napisać :oops:, bardzo pozdrawiał wszystkich , którzy pomogli mu wyrwać się ze schronu. :loveu:

[Czaka]

Bonsai napisał(a):

A może przypadkiem zrobiłaś zdjęcia zadowolonemu obiektowi? :cool3: Bo my to zawsze jesteśmy głodni nowych zdjęć. :cool3:

Zapomniałam aparatu, ale zaraz będę męczyć Kasię :eviltong: