Azorek [*]

[nona_s]

Mój ukochany ,wymarzony pieseczek.Miałam 10 lat,biegłam do domu z wypiekami na policzkach, mił być brązowy jamniczek...okazał się cudowną czarną-podpalaną kulką...kundelek.Przez te wszystkie lata było nam razem cudownie.razem dorastaliśmy.Pamiętam jak pierwszy raz pojechałam na kolonie.Zostawilam go na 2 tygodnie.Oboje strasznie tęskniliśmy.Przyżywał zemną wszystkie złe chwile,tulił się do mnie gdy było mi smutno,i skakał do góry jak ja byłam szcześliwa.BYł moim obrońcą.Jak wyjechałam na studia smucił się bardzo i witał mnie merdając ogonkiem w weekendy.Byliśmy razem 14 lat...Jesienią bardzo zachorował.Razem z mamą walczyłyśmy o niego przez 2 miesiące.Okazało się ,żę ma cukrzyce, do tego doszła też choroba wątroby.Azorek by jeszcze żył gdyby sąsiad powiedział ,że popsikał trawe chemiczną substacją:angryy:. 6 listopada Azorek cichutko pisnął i odszedł:placz:.Do końca miał błysk w oku. Nigdy go nie zapomne,najlepszy przyjaciel. A teraz od 4 miesięcy jest Radziu, mordka adoptowana ze schroniska.Wiem, że to Azorek sprawił tam z góry, że spotkałam na swojej drodze Radka.Dziękuję ci kochana psinko.

[ma_ruda]

Dzieki dogomaniakom wierzę, że decyzja o przyjęciu kolejnego pieska to wypełnienie testamentu tego, który odszedł i że to właśnie Azorek pomógł Ci wybrać Radka.

[Natussiaa]

[szajbus]

Azorek żył 14 długich lat wypełnionych miłością i troską. Był cząstką nie tylko ciebie, ale całej twojej rodziny. Na zawsze zostanie w waszych sercach i waszej pamięci. Był wspaniałym psiakiem ale nadszedł dzień, w którym musiał opuścić ziemie i pobiec przed siebie na długi spacer. Dziś biega sobie z naszymi psinkami po wieczystych łąkach i zerka na waszą rodzinę z dumą, bo miejsce, które zwolnił zajął jego brat w potrzebie.
Pomimo wielkiej straty potraficie nadal kochać i to jest piękne!

Azorku