Psy do adopcji z hotelu Dobry Pies

[ronja]

Kaluchny mieszka z nami chyba od 4 lat. Do adopcji to raczej się nie nadaje. Był dziki jak przyjechał, nie dawał się dotknąc, szczególnie w okolice szyi. Bardzo się oczywiście zmienił przez tyle lat. Ale nadal miewa swoje odpały i trzeba postepować z nim z wyczuciem. Kaluchny ma też wrodzony talent do nauki ;) Paradoksalnie jest najbardziej wyszkolonym psem w naszym domu:)

[gusia0106]

I nawet nie tak źle wygląda na zdjęciach :) To też się zmieniło :)

[mysza 1]

[quote name='gusia0106']I nawet nie tak źle wygląda na zdjęciach :) To też się zmieniło :)[/QUOTE]
Ty masz po prostu nowe leki ;) Nawet mój Bruno nie wygląda tak źle na zdjęciach, to musi być to :P

[mysza 1]

Dopiero zauważyłam zdjęcia na poprzedniej stronie, wariatów ;) i nie-zezowatego Kajusia ;) (bardzo go lubię, naprawdę, jest komiczny)

[gusia0106]

[quote name='mysza 1']Ty masz po prostu nowe leki ;) Nawet mój Bruno nie wygląda tak źle na zdjęciach, to musi być to :P[/QUOTE]

No u Brunka to akurat w kwestii wychodzenia na zdjęciach to się nic nie zmieniło :) Chyba, ze płynie :)

[Ewa Marta]

Wariaty na poprzedniej stronie są super:-) Jak one mają siłę w taka pogodę tak szaleć, nie pojmuję:-)

A Kaluszek jest jedyny w swoim rodzaju. Z takiego dzikusa wyrósł wspaniały opiekun Filipka i super wytresowany pies! Czy którakolwiek z nas uwierzyłaby w to 4 lata temu?

Bartek mówi, że jednego nie może go oduczyć. Kajuś układa się do snu na jego nogach i nie ma opcji, żeby go stamtąd zrzucić;-)

[ronja]

Kaluchny układa się boleśnie na kolanach i śpi tak całą noc. I nie ma innej opcji, by spał inaczej. Przesunięty czy delikatnie zrzucony, zawsze wraca na to samo miejsce :)

[Lemoniada]

Kółko graniaste i ukręcanie głowy mnie rozwaliło, dobrze, że w pracy pustki i nikt nie słyszał mojego parsknięcia :evil_lol:

Kaluszek i Siseto mają mój ulubiony typ umaszczenia, marzę o tym, żeby kiedyś mieć burego psa, chociaż czarnym też nie pogardzę :)

[mysza 1]

Lemoniada napisał(a):

Kółko graniaste i ukręcanie głowy mnie rozwaliło, dobrze, że w pracy pustki i nikt nie słyszał mojego parsknięcia :evil_lol:

Kaluszek i Siseto mają mój ulubiony typ umaszczenia, marzę o tym, żeby kiedyś mieć burego psa, chociaż czarnym też nie pogardzę :)

jak tylko już będziesz mogła to na pewno znajdzie się masa burych i czarnych ;)

[Lemoniada]

mysza 1 napisał(a):

jak tylko już będziesz mogła to na pewno znajdzie się masa burych i czarnych ;)

Wiem, wiem, zgłoszę się wtedy do Ciebie ;)

[mysza 1]

Lemoniada napisał(a):

Wiem, wiem, zgłoszę się wtedy do Ciebie ;)

Bardzo mnie to cieszy :)

[ronja]

Bura jest piekna Siseta :)


(więcej zdjęć na jej wątku)

a tu jej przyjeciel - Lolo:loveu:

[ronja]

Na pierwszej stronie uzupełniam jeszcze posty. Oglądałam dziś zdjęcia Soni i postanowiłam zrobić małe podsumowanie naszej rodziny:
(przeklejam)
Chciałabym też przedstawić mieszkańców naszego domu:
Pysia ze schroniska na Paluchu - pierwsza i najważniejsza.
Karmelek ze schroniska w Ostrowi Mazowieckiej - wielki kochany potwór :loveu:
Didi ze schroniska w Ostrowi Mazowieckiej - bezpłatny tymczas, z którym nie potrafiliśmy się rozstać. Choruje na padaczkę od 3 lat.
Pan Imciuła - trzyłapek znaleziony ledwo żywy w Markach. Był naszym hotelowiczem, ale z racji wieku, braku łapy i piątej klepki stał się nasz. Postrach naszych gości ;-)
Kaluchny ze schroniska w Krzyczkach. Przyjechał dziki, stał się domowym przytulasem z przeszłością. Dożywotnio na BDT u nas. Jest członkiem naszej rodziny.
Dakocia - kotka ze schroniska we Wrocławiu - chodzi swoimi drogami, testuje cierpliwość naszych hotelowiczów :diabloti:
Rykito - kot trzyłapek ze strychu. Najlepszy kot pod słońcem:loveu:


Na zawsze w naszych sercach [']
Rudzia - staruszka ze schroniska na Paluchu. Miała zyć kilka dni gdy zabieralismy ją do domu. Była z nami ponad 2 lata.
Łapcia - nasza wielka miłość ze schroniska w Ostrowi Mazowieckiej. Odeszła nagle na atak serca.
Sonia ze schroniska w Krzyczkach. Była naszą hotelowiczką. Dalismy jej dom na ostatni rok jej życia, gdy zachorowała na mielopatię.

[mysza 1]

Piękne zdanie, bardzo prawdziwe ;) "Był naszym hotelowiczem, ale z racji wieku, braku łapy i piątej klepki stał się nasz. Postrach naszych gości"
Smutno na widok tych za TM :( a najdziwniejsze widzieć tam Sonię. jeszcze tego nie oswoiłam.

[gusia0106]

Bardzo dobrze pamiętam Rudzię. Lubiła jeść winogrona :)

[Ewa Marta]

A Łapcia pchała się na kolana i czekała na smaczki... Rudzia, Łapcia, Sonia... każda z nich wspaniała:-(

Jak pięknie napisałaś Marta o Kaluszku... Tak bardzo bałam się pisać, że jest u Was dożywotnio, chociaż nie wyobrażam sobie innej opcji. Już dawno zmieniłam tytuł wątku, ale jej nie widać niestety:-) Napisałam, że Kaluch jest w DT który uważa za swój dom. Bo tak właśnie jest. On nie przeżyłby rozstania z Wami...

[ronja]

To zrobił się też trochę wątek moich psów, więc wkleję jeszcze Kaluchnego i Pana Imciułę (znanego również jako Pan Ściemko Ciemko)

[ronja]

i jeszcze Pola.
jest minimalny postep jesli chodzi o jej samopoczucie (nie przekłada się to na razie niestety na relacje z nami). bardziej trzyma się swoje psie grupy, wybiega radośnie z domu i pędzi z podniesionym ogonem. już nie przemyka i nie obstawia drzwi.






nie podeszła nawet na czarodziejskie ciasteczka Ewy Marty. rzucania przysmaków bardzo się boi

[Ewa Marta]

Sporo pracy przed Wami z Polą...

A Pan Imciuła chyba lubi Filipka:-)

[Lemoniada]

O, znalazłam odpowiedź na pytanie, które zadałam w wątku Kaluszka :)
Powtórzę raz jeszcze - piękne psy! Pan Imciuła i Łapcia
[*] mnie zachwyciły :)

[mysza 1]

Ale ładne zdjęcia na kocyku :) I jaka uszata czapa ;)

Pola... ciężka sprawa..., że mnie pociągają takie przypadki ;)

[ronja]

Dziś na spacer wybralismy zupełnie inny kierunek. Szlismy naszą "ulicą". Milka super zdała egzamin. Ignorowała szczekające psy za płotami, rowerzystów i skuterkowca. Po godzinnym spacerze była wykończona:)

(wlazła w kadr:loveu:)

[ronja]

i mały bonus:razz:

[mysza 1]

Ruch dobrze molosowi zrobi :) Fajna jest Milusia :)

[Lemoniada]

Ależ roześmiana morda :) Daga jest bezpieczna i bardzo szczęśliwa, oby jeszcze tylko szybko swój dom na zawsze znalazła.