Stowarzyszenie Dogi Adopcje

Gusiaczek · September 11, 2015

Nie, nigdy. I nikt nie wiedział czyj to był pies. To było letnisko, nad całym jeziorem było dużo ludzi wypoczywających pod namiotami. Mama szukała tego psa, chcąc podziękować właścicielom, no i w ogóle wyrazić wdzięczność. I choć samo wyciąganie mnie z jeziora widziało kilkanaście osób, nikt nie umiał pomóc w odnalezieniu tego doga.

Allu, to był Twój Anioł Stróż.

Nie będę się rozpisywać, ale swoje wiem. Dog w chwili zagrożenia życia pojawił się,

byś mogła być tu i teraz i właśnie po to, co robisz :)

Alla Chrzanowska · September 11, 2015

Allu, to był Twój Anioł Stróż.

Nie będę się rozpisywać, ale swoje wiem. Dog w chwili zagrożenia życia pojawił się,

byś mogła być tu i teraz i właśnie po to, co robisz :)

Bardzo możliwe. Nie jedna to taka historia w moim życiu...

Prawie równo 3 lata temu miałam bardzo poważny wypadek samochodowy - z szosy zepchnął mnie TIR, mój samochód przekoziołkował 1,5 raza i zatrzymał się w rowie na boku. Oczywiście - poszedł później do kasacji, nic w zasadzie z niego nie zostało. Ludzie mnie z niego z trudem wyciągnęli. Ratownicy "obezwładnili", opatulili srebrną folią, zabronili się ruszać, mówili, że to cud, że żyję i że na pewno co najmniej pół roku spędzę w gipsie... A mi nic się nie stało. Tylko poduszka powietrzna zdarła skórę z twarzy. W szpitalu spędziłam zaledwie 3 godziny i to tylko dlatego, że lekarz nie mógł uwierzyć, że nie mam niczego połamanego i rozbił mi po dwa razy prześwietlenia wszystkiego, co tylko można.

Następnego dnia w domu położyłam się na chwilę i zasnęłam. Sni mi się sen: "Jadę samochodem i mam wypadek. Nawet we śnie pomyślałam, że to już całkiem niesprawiedliwe. Wczoraj miałam wypadek i dziś. Czuję, jak samochód koziołkuje. I nagle widzę i czuję, jak otaczają mnie dogi. Te wszystkie dogi, które odeszły. Ale nie są zimne i martwe, lecz ciepłe i mięciutkie. Tulą się do mnie i nie pozwalają, bym się o cokolwiek uderzyła. Najbliżej mnie są moje własne, te, które już odeszły - Ralf, Sasza, Miszeńka, dalej te, które kiedyś poznałam osobiście, za nimi te, których nigdy nie poznałam, ale jakoś pomogłam... Samochodem rzuca, pękają szyby, z każdej strony dobiegają trzaski, ale ja płynę otulona dożymi ciałami, wspierana ich oddechem. Tulę się do nich, a one mnie utrzymują w powietrzu tak, że moje ciało o nic nie uderza". Zbudziłam się zlana łzami i do dziś nie wiem - czy był to sen, czy pokazano mi dlaczego nic mi się nie stało, choć powinnam zginąć.