Groźne zabawy sióstr szczeniaczków

[Paula K.]

Witam wszystkich :)
Jestem nowa na tym forum, to mój pierwszy post i zważywszy na to, że od niedawna jestem właścicielką dwóch piesków, pewnie nie ostatni :) Nasze małe stadko składa się ze mnie i męża, kotka Teosia, kotki Melci orz dwóch siostrzyczek: suńki Roxy i suńki Emi. Suńki mają trzy miesiące, mają się dobrze, staramy się je wychować tak, żebyśmy wszyscy byli zadowoleni z przebywania w swoim towarzystwie. Mamy jednak jeden problem z naszymi pieskami i nie wiemy jak go rozwiązać. Otóż suczki często bawią się w podgryzanie siebie, przewalają się i ganiają po mieszkaniu. Czasami zapędzają się za bardzo w tych zabawach i nagle zabawa przeobraża się w walkę. Wygląda to naprawdę nieprzyjemnie i przyznam byłam zaskoczona, że takie młode pieski mogą być wobec siebie takie groźne. Zazwyczaj wystarcza, że do nich podejdziemy i robią się spokojniejsze, kiedy to nie pomaga, to je rozdzielamy i próbujemy wyciszyć. Takie sytuacje powtarzają się kilka razy w ciągu dnia. Obawiam się, że kiedyś jak będą większe i silniejsze to mogą sobie zrobić krzywdę. Czy mogłabym Was prosić o jakieś wsparcie i porady? Będę bardzo wdzięczna za pomoc.

[Beatrx]

to normalne, ze szczeniaki się bawią ze sobą, nawet brutalnie w walkę;) to dla człowieka z zewnątrz wygląda strasznie i poważnie, ale dla nich to sprawdzanie, na ile moga sobie pozwolić. grunt, żebyście pilnowali, żeby żadna z suniek nie była przez drugą przytłaczana, a interweniować możecie wtedy, kiedy już naprawdę dzieje się coś poważnego, a ta "atakująca" suńka nie odpuszcza. mój pies ma psiego kolegę, z którym jak się bawią to aż futro leci. warczenie, gryzienie, szalone gonitwy, wpadanie na siebie całym ciałem, przewalanie się, więc z zewnątrz wygląda to groźnie (zwłaszcza, ze oba psy są duże), a w rzeczywistości to tylko taka ich zabawa, która im obu pasuje.
w okresie dorastania może się niestety okazać, ze między nimi naprawdę będą ostre walki, jak to często bywa między dwiema siostrami z tego samego miotu. ćwiczcie z suńkami posłuszeństwo, uczcie ich komend, każdą z osobna, niech nie przeszkadzają sobie w nauce, dla każdej miejscie oddzielnie czas, a druga niech czeka jak siostra ćwiczy.

[Sybel]

Małe dzieci też się leją po łbach zabawkami i sprawdzają, czy drugie odda, popłacze się, czy pójdzie się poskarżyć. Także dzieci tak mają - badają granice wytrzymałości towarzysza, swoje możliwości i cierpliwość opiekunów.
Tak, jak pisze Beatrx, warto się wziąć za naukę panienek, za skupianie sie czasem na każdej osobno. No i ingerujcie, kiedy faktycznie pierze będzie leciało, kiedy jedna zacznie panikować itd. Póki się przepychają, obie warczą, a potem ładnie zasypiają obok siebie, jest ok.

[Paula K.]

Dziękuję Wam bardzo za odpowiedź, trochę się uspokoiłam :) Staramy się je uczyć posłuszeństwa. Zaczęliśmy od nauki przychodzenia na zawołanie, na spacerach, kiedy są spuszczone ze smyczy bardzo się sprawdza. To już mamy opanowane, na początek. Musimy poćwiczyć chodzenie na smyczy, bo tutaj jest totalna samowolka ;) No i stosujemy te wszystkie zasady typu pan przodem, pies za panem, pies w legowisku a nie w łóżku, po powrocie witamy się z nimi dopiero jak ochłoną itp. Nie jest to proste, bo pieski są tak słodkie, że chciałoby się je schrupać, ale na razie jesteśmy konsekwentni.

[Beatrx]

generalnie wchodzenie przez drzwi itd nie ma znaczenia. mój pies zawsze wchodzi pierwszy, bo tak mi wygodniej i problemów z nim żadnych nie mam. na łóżku też pieski mogą spać, pod warunkiem wchodzą na nie tylko za pozwoleniem i schodzą na komendę bez problemu;)
a przywołanie ćwiczcie ciągle, żeby pieseczkom się nie zapomniało;)